Gisteravond voerde ik met Karol Lesman, vertaler van het Pools naar het Nederlands, een toneelstukje op voor het publiek in de kleine zaal tijdens een programma over vertalen.
We hadden al onze mails verzameld en Liesbeth Huijer van Poetry had die omgezet in een strakke powerpointpresentatie.
Ik wilde de vragen en antwoorden die we elkaar hadden gesteld en gegeven, tijdens het vertalen van het werk van de Poolse dichter Piotr Sommer, voor het publiek opnieuw opvoeren en hen daarmee meenemen in het wordingsproces van de tekst.
's Middags tijdens het oefenen en soundchecken leek mijn idee gedoemd te mislukken. We lazen de tekst te snel voor en de verwijzigingen naar verbeteringen en alternatieven waren onduidelijk, waardoor het publiek er niets van zou kunnen volgen.
Die mislukking konden we gelukkig snel omzetten in een zeer informatief toneelstukje, onder andere door meer rust te nemen en steeds de delen van de vertalingen waar het om ging en de wijzigingen daarin ook voor te lezen.
Ik plakte er nog even een introductie voor, waarin ik uitlegde hoe we te werk waren gegaan en aan het einde van het programma, toen alles goed was gegaan, kon ik een zucht van verlichting slaken (ik wilde schrijven 'zicht van verluchting' – nog niet helemaal wakker blijkbaar).
Woensdag is geloof ik traditioneel een beetje een dipjesdag voor medewerkers en dichters op Poetry. Dagen werken, drinken, werken en weinig slapen heffen dan hun tol en iedereen heeft wat minder energie.
Ik stond nog wat te tollen van de blijdschap dat onze lezing toch gelukt was, maar moest meteen door naar de foyer omdat Jan-Willem van Poetry en ik daar plaatjes zouden gaan draaien. Hij had mij dat net gevraagd en ik had stoer mijn laptop (die net wat te traag was) en mijn Ipod meegesleurd.
Op deze dipjesdag kregen we de voetjes echter niet van de vloer (of de hoefjes in de lucht, zoals Peter van Lier zou zeggen), maar genoten we wel van fijne muziek. En nee, ik heb bijna geen Marillion gedraaid ;o).
Vandaag hoef ik me alleen maar voor te bereiden op de presentatie van twee programma's die morgen plaatsvinden. Ik las net de vertalingen van Rob Schouten van het werk van de Hongaars/Britse dichter en beeldend kunstenaar George Szirtes.
Szirtes schrijft prachtige naargeestige gedichten, waaronder het onderstaande gedicht, waarmee ik jullie wederom schaamteloos probeer over te halen om morgen te komen luisteren naar deze dichter en zijn collega's.
Wellicht draait er daarna een veel betere DJ ;o)
Gekkenhuis
Het punt met het gekkenhuis is dat het mannelijk is.
Het punt met het gekkenhuis is dat het vasthoudt aan z’n geloof.
Het punt met het gekkenhuis is dat gezondheid bourgeois is.
Het punt met het gekkenhuis is dat niemand acteert.
Het punt met het gekkenhuis is dat niemand binnenkomt door gewoon aardig te zijn.
Het punt met het gekkenhuis is dat het de geest bevrijdt.
Het punt met het gekkenhuis is dat je er gewoon mag denken wat je wilt.
Het punt met het gekkenhuis is dat iedereen er binnen kan.
Er is niks bijzonders aan het gekkenhuis, mensen komen en gaan er voortdurend.
Er is niks bijzonders aan het gekkenhuis, we gaan allemaal dood.
Er is niets terminaals aan het gekkenhuis, je gaat mee met het tochtje.
Er is niks droevigs aan het gekkenhuis, geween en tandengekners, dat is niks.
Er is niets gek aan het gekkenhuis, het is standaard gezond.
Wij zijn standaard gezond, gek door ontwerp, maar de gekken zijn
bewonderenswaardiger.
Bewonderenswaardig is de mensaap, de bard, de mitochondria, de opgezwollen larynx,
Bewonderenswaardig de orchidee, de knoflook, het vuur in het gesloten boek,
Bewonderenswaardig het geschreeuw der gekwelden, de verloren stem van de
nachtegaal, het gelach
in ogenschijnlijk alles wat gezond is maar naar gekte neigt
zoals zonlicht, trage regen, elke hangende druppel, de brede weg,
het vollopende oog, schaduwen, picnics, publieke vervoersmiddelen, donder.
Natuur is gekte met methode en daarom des te gekker.
Cultuur is gekte die iedereen erft.
Wetenschap is gekte die verliefd is op getallen, de ware amour fou.
Gezondheid is gekte die van minuut tot minuut verschuift, gesundheit!
Geld is gekte die je zakken vult en een zilver slakkenspoor in de tuin achterlaat.
Het punt met het gekkenhuis is beschrijf het niet.
Het punt met het gekkenhuis is verander het niet.
Het punt met het gekkenhuis is leef er
om jezelf te gewennen aan z’n smetteloze manieren
om voor altijd in het huis des Heren te verblijven
met de profeet, de dichter, de dwerg, de geleerde, het vuur.
Land: Hongarije
Taal: Hongaars
Geboortejaar: 1948
George Szirtes kwam in 1956, na de Hongaarse opstand, als vluchteling naar Groot-Brittannië. Hij schrijft zijn eigen gedichten in het Engels, maar is ook een bekend vertaler van Hongaarse poëzie. Szirtes gebruikt in zijn eigen poëzie vaak vaste vormen zoals het sonnet of de sestina en beschreef zijn gedichten eens als gebouwen. Zijn laatste bundel The Burning of the Books and Other Poems verscheen in 2009.
Poëzievoordracht: vr 19 juni, 20:00 u – kleine zaal
Tsead Bruinja 