Tsead Bruinja

De komende tijd kun je in Leiden het werk van Hans Wap bewonderen. Ik ben al fan!

Splendid Isolation

De tentoonstelling loopt van 20 september tot en met 15 november 2009
in Le Petit Port, Herenstraat 9.

De opening is vanminddag (20 september) om 16.00 uur. Wap en ik lezen elk 8 gedichten en daarna is er vast drank en eten.

Hieronder een stuk uit het persbericht:

Onder de titel ‘Splendid Isolation’ exposeert schilder/schrijver Hans Wap (Rotterdam, 1943) schilderijen, zeefdrukken en houtsnedes in Le Petit Port.

Hans Wap kijkt, denkt en gaat vervolgens aan het werk. Als een reis na een grondige voorbereiding. Schrappen van overbodige ballast. Meenemen wat nodig is.

De reiziger is Hans zelf, die als Einzelgänger, als rusteloos zoeker, de realiteit schouwt en zich vervolgens een beeld vormt.

Het werk van Hans laat zich niet etiketteren. Een akademie beschouwt hij als een autistisch bolwerk, waar ‘commercie’ niet bestaat. Bij de supermarkt moet je toch ook afrekenen?
Ongrijpbaar, kritisch, ironisch. De wereld van Hans Wap. Aankomst en vertrek. Water, landschap en konijnen. Maar altijd die ene reiziger.

Deze wereld is te zien van 20 september t/m 15 november op 2 lokaties in Leiden.

Le Petit Port/PP44 PP44
Herenstraat 9 Aalmarkt 4
2313AD Leiden 2311EC Leiden

Reserveer de Arena, maar alvast, want volgend jaar begint de tour van de Friese Toppers!

LEEUWARDEN – Dichter Tsead Bruinja en de muzikanten Jankobus Seunnenga en Meindert Talma bereiden een gezamenlijk programma voor. Daarmee gaan ze volgend jaar op tournee, te beginnen in Friesland. ,,We gaan onze eigen dingen doen, maar ook op elkaar reageren”, zegt Seunnenga. De voertaal is, althans binnen de provinciegrenzen, Fries, Nederlands en Liwwadders.

Bron: Leeuwarder Courant, 18-09-2009

Website Meindert Talma: http://www.meinderttalma.nl/

Seunnenga, voorheen van Pigmeat, speelt dan vast ook zijn liedjes op teksten van Paaltjens, Slauerhoff en Troelstra van zijn nieuwe cd. Hieronder alvast een voorproefje:

Gistermiddag heb ik voor het eerst liggend een ritje in een ambulance gemaakt. Ik had daarvoor heel handig het luik van het trapgat op mijn grote teen laten vallen en bij het uittrekken van mijn sok ontdekt dat het topje van die teen een enigszins los bestaan was gaan leiden.

Ik strompelde vervolgens de trap af om 112 te bellen en kreeg van een nukkige mevrouw te horen dat ik eerst nog maar eens moest checken wat er mis met de teen was. Uit vrees dat het topje helemaal los zou komen, zei ik dat ik liever niet wilde doen.

Eén ritje, allerlei soorten pijnstillers en flink wat kunst- en vliegwerk later, is dit het resultaat:

 

 

 

Na drie shots fenyl…iets, 1 shot morfine (ik had om een tweede gevraagd, maar die waren ze helaas vergeten) plus een intraveneuze cocktail van paracetamol en diclofenac en een shot lidocaine (of zoiets) in de grote teen zelf, kon ik eindelijk weer lachen.

Meer gezinsleven later!

 

Ik weet niet wie deze nekuitstekende slak onder zijn schoen of blote voet heeft gekregen of in welke discussie hij zich heeft gemengd, maar het resultaat trok mijn aandacht toen ik net mijn stoel uit de zon wilde zetten.

Elke discussie heeft al eens eerder plaatsgevonden en alles is al eens gezegd, maar nog niet door ons. Er natuurlijk zijn er nog veel meer dakterrassen op deze wereld waar slakken worden verpulverd onder onwetende of kwaadwillende schoenen.

 

voor de kat

 

de wereld staat in brand en ik speel viool

met wat men in mijn hoed smijt

financier ik de fabriek

die violen maakt

de wereld staat in brand en ik speel viool

ik geef je geen roosje mijn roosje

ik geef je een viooltje mijn viool

want de wereld staat in brand

de wereld staat in brand en ik speel viool

ik plant geen bloem

in de loop van je geweer

ik geef je een viool

de wereld staat in brand en ik speel viool

 

ik bak de viool

ik frituur de viool

ik flambeer de viool

de viool staat in brand en ik speel viool

De laatste maanden heb ik met interesse, maar ook met enige ergernis de reacties op het boek De revanche van de roman van Thomas Vaessens gelezen. Het lijkt mode te zijn om Vaessens te bashen en hem als academische literatuurdictator te bestempelen, terwijl hij wat mij betreft zijn nek uitsteekt en gewoon een mening verkondigt (Ik zie geen UVA-ME langs de huizen van schrijvers marcheren).

Ondertussen staat er op het blog http://literatuurinamsterdam.blogspot.com/2009/08/bij-het-begin-van-het-academisch-jaar.html#comments een aantal interessante reacties op een lezing van Vaessens over het nut van poëzie Dada en meer, die op Facebook door Gerrit Komrij worden afgedaan als ‘navelstaarderig, eclectisch, elitair, zelfverheerlijkend, klagerig, zweverig geouwehoer van theetantes’, waarna een aantal andere theetantes aldaar hun reacties geven, die overigens net zo goed de moeite van het lezen waard zijn (http://www.facebook.com/home.php#/profile.php?id=1444910771&ref=nf).

Je zou het hele stel willen uitnodigen voor een Tea Party, maar dat is weer een heel ander verhaal:

Was gisteren bij een concert van Fish in Patronaat te Haarlem. Het concert was goed omdat er veel oude nummers onder het stof vandaan waren gehaald, maar spijtig genoeg beheerste de band, en dan met name de toetsenist, de nummers niet helemaal.

Er bleven genoeg mooie momenten over, waaronder prachtig drumwerk tijdens de gitaarsolo in Cliché.

Het laatste nummer was voor de fanclub. Het heet de Company en is hier http://www.youtube.com/watch?v=YEiUudOoHuU te bekijken en beluisteren.

Hieronder een foto van Fish terwijl hij het publiek voor de laatste keer bedankt.

Toen we op het balkon wilden gaan zitten voor het ontbijt, trof ik deze gasten aan die heel onbeleefd alvast waren begonnen met het op peuzelen van, ja van wat eigenlijk. Ik zou er een prijsvraag over moeten houden, maar helaas weet ik het antwoord niet. Volgens mij is het vogelpoep of vogelkots, wellicht vermengd met dierlijke resten.

 

  

Heb even blogvakantie omdat ik aan mijn nieuwe bundel werk die nu als werktitel ‘Overwoekerd’ draagt.

Hieronder een vakantiewaarschuwing om vooral niet naar Moravia te gaan:

 
Onderweg naar Aardenburg op de ringweg van Antwerpen zagen we op bovenstaande auto een mooie tekst op het nummerbord staan:

 
Vervolgens gingen we aan de vissoep en genoten van klassieke muziek door leerlingen van de muziekschool, de poëzie van Luuk Gruwez (die uitzonderlijk grappig en pijnlijk was – met name zijn cylcus over een vrouw met borstkanker raakte me) en de sportieve schoenen van van Keulen (links) en Bruinja (rechts):

 

De afgelopen avonden heb ik van de zonsondergangen en de tv genoten, hier in Zuid-Frankrijk. Dat was niet vanwege de Tour de France of Mart Smeets, waaraan veel mensen zich schijnen te ergeren, maar vanwege de uitzendingen over de maanmissies en andere programma's over telescopen e.d.

Ik ben een groot liefhebber van Sci-fi en erg goed gelovig. Zo hield een vriendje op de kleuterschool me voor dat we bepaalde witte besjes moesten verzamelen, waar hij vervolgens thuis een ruimteschip van zou bouwen. Ik kwam daarna wel eens bij hem thuis spelen, maar het ruimteschip heb ik nooit mogen aanschouwen.

Wel zijn we in de buurt van Broeksterwoude nog eens gaan zwemmen in een blauwe dreksloot, waar ook veel ratten in schenen rond te dobberen. Het spannendste was om daar onder water onder een dam door te duiken.

Toen onze ouders erachter kwamen dat we in die sloot hadden gezeten, kregen we flink op onze kop, waarschijnlijk vanwege mogelijke ziektes.

Die ziektes zullen zich vast ook op verre bewoonde werelden bevinden. Ik kan niet wachten op een gezonde dosis buitenaardse pestbuilen ;o)