• Prullenbak

    Bij Dit is de dag (Radio 1) ging het o.a. over de schoonmakers en hun staking. Tijdens mijn studie werkte ik als prullenbakkenleger met een aantal mooie types, waarover ik later misschien nog meer zal schrijven, maar eerst dit:

    PRULLENBAK APPELKLOKHUIS AS

    ik weet niet meer wat ik betaald kreeg
    voor het legen van de plakkerige prullenbakken
    waaruit de sigarettenas opsteeg
    bij de groninger uitgeverij wolters noordhoff
    maar het zal niet veel zijn geweest
     
    daar stond tegenover dat er zich wel veel
    mooie jonge vrouwen met de poetslap
    over het bureau van de schoolboeksamenstellers bogen
    en dat ik mij weldra naast het gluren en flirten
    bekwaamde in het stofzuigen met de franse slag
     
    waardoor er tijd over was om op de schone wc’s
    de hand aan mijzelf te slaan of met het personeel
    van de computerkamer te kletsen over de nieuwe pink floyd
    en stiekem op een kantoor zonder dat onze opzichtster me zag
    op gejatte gele post-its mijn eerste friese gedicht te schrijven
    over de ziekte van mijn moeder
     
    aan wie ik na haar borstamputatie
    in de gang van het ziekenhuis als dertienjarig jongetje
    voorbij was gestoven omdat ik haar niet herkend had
    in haar ochtendjas die ze thuis niet droeg
    thuis droeg m’n moeder een pyama
     
    ik weet dus niet meer wat ik betaald kreeg
    voor het legen van de plakkerige prullenbakken
    van de schoolboekensamenstellers
     
    maar mijn ogen en oren werden er gestreeld
    en er werd onherroepelijk en ietwat plakkerig
    een nieuwe friese dichter geboren
    zonder cao en zonder pensioen
  • Presentatie Overwoekerd (Uitgeverij Cossee) de vierde Nederlandstalige bundel van Tsead Bruinja op 6 mei in Perdu te Amsterdam.

    Met voordrachten, film en muziek door Pim te Bokkel, Meindert Talma, Hélène Gelèns, Bart FM Droog, Mark Boog, Annelie David en Guido van Driel.

     

    Overwoekerd_dik

    Bij deze nodig ik je uit voor de presentatie van mijn nieuwe bundel Overwoekerd. Verwacht muziek, poëzie en de vertoning van de korte film “Recreational purposes” van graphic novelist Guido van Driel met daarin o.a. Eric Schreurs. De eerste kopers van de bundel krijgen bovendien een prachtige zeefdruk van Ramon Verberne.

     

    Locatie: Perdu, Kloveniersburgwal 86, Amsterdam

    Aanvang: 20.30 uur

    Toegang: gratis

     

    Reserveren wordt aanbevolen! Dat kan via perdu@perdu.nl of via 020-4220542.

     

    Achterkant_klein 

    Over de bundel:

    Overwoekerd is een zoekende, soms bijna religieuze bundel. Welk doel dient dit leven en kijkt iemand over onze schouders mee? Dit zijn gedichten voor wie wil lachen om zichzelf en de trivialiteiten van ons dagelijkse leven, en voor wie wil voelen hoe diep de liefde kan gaan.

    Bruinja blijft de dichter die als geen ander op vertederende wijze de intimiteit van het huiselijk leven kan beschrijven, bijvoorbeeld als hij zich afvraagt 'hoeveel wasmachines' zijn huwelijk mag duren, of wanneer hij 'na een avond Chinees' op de wc niet meer zeker weet of zijn 'lichaam een geschenk is of een straf'.

    Opvallend in deze bundel is de aandacht voor de 'wereld buiten', zelfmoordaanslagen in Londen, de begrafenisrituelen in India, vreemdelingehaat in Afrika.

    Tsead Bruinja, in 2009 een van de genomineerden voor het ambt van Dichter des Vaderlands, schreef met Overwoekerd zijn meest complete bundel tot nu toe.  

    Overwoekerd
    Tsead Bruinja
    Uitgeverij Cossee
    Poëzie
    Paperback
    16,5 x 24 cm
    ca.80 blz. | €19,90
    ISBN 978 90 5936 287 1
    Verschijnt april 2010

    Web: http://www.cossee.com/ & http://www.tseadbruinja.nl/

  • Moraalridder

    Bron afbeelding: http://forum.fok.nl/topic/1427992/2/25

    Ik zat met mijn handen in het gemilimeterde haar te luisteren naar Arie Slob van de Christen Unie die het bij 'Dit is de dag' had over bezuinigingen. De zinnen van Slob waren lang en droog en er viel weinig poëtisch uit te peuren.

    Vandaar dat ik blij was met de vraag aan Veilig Verkeer Nederland directeur Linda van Eijck of ze zich kon herinneren wanneer ze voor het laatst om haar neefje of nichtje had gelachen.

    Het resulteerde in onderstaand gedicht:

    geen pannenkoeken of patat

     

    mijn nichtje wilde met kerst laten horen hoe goed ze kon zingen

    we hoorden haar oefenen achter de deur naar de hal

    en stopten meteen met praten als de deur openging

    en zij ons in de woonkamer toezong

     

    tot het lied stokte en zij snel terugdook het halletje in

    om zich daar in haar witte jurkje rondjes dansend

    de rest van de tekst te herinneren

     

    mijn neefje speelde ondertussen met laserzwaarden

    en ruimtevliegtuigen droomde over prinsen en prinsessen

    die vechten voor het goede

     

    er moet de komende jaren iets gaan gebeuren

    voor mijn neefje en nichtje

     

    ze moeten minder patat en pannenkoeken

    gaan eten en meer bewegen

     

    maar vooral hoop ik dat hen verteld wordt

    waarom hun ouders maar een klein beetje

    in hoeven te leveren

     

    dat we onze welvaart niet aan onze moraal

    hebben te danken

     

    en dat de zes tot tien miljard euro

    die het bezoek van hun verre familie uit het zuiden

    ons jaarlijks zou kosten niet los gezien kan worden

    van ons gedrag in het verleden  

     

    laat ze beginnen bij de aardappels van de inca’s

    en hoe we er aan zijn gekomen

     

    en vertel dan hoe we nu onze eigen boeren

    en hun handel subsidiëren zodat de boeren in afrika

    de eerlijke markt wel kunnen vergeten

     

    en laat ze daarna weer eten

    laat ze dansen en zingen

     


    Presentator Tijs van den Brink noemde het gedicht 'moralistisch' wat volgens zijn medepresentator als compliment opgevat mocht worden. Waar moet het toch met mij heen?

  • Tralie 

    Onlangs kreeg ik van muzikant en organisator Valentijn Steenhuis de vraag om een bijdrage te leveren aan een benefiet voor Free Bronkhorst, een man die onterecht gevangen wordt gehouden in Mexico.

    Wie Bronkhorst en zijn familie wil steunen kan vanavond terecht in Theater de Cameleon te Amsterdam (Derde Kostverlorenkade 35), waar verschillende muzikanten, dichters en andere artiesten optredens zullen verzorgen.

    Aanvang: 18.00 uur
    Web: www.decameleon.nl

    Achtergrond

    De 29-jarige Free Bronkhorst werd in oktober 2009 in Cancún gearresteerd nadat hij tijdens een ruzie voor een discotheek een Mexicaanse man in coma geslagen zou hebben. De Amsterdammer claimt echter dat hij werd aangevallen. Dat zou ook blijken uit beveiligingsbeelden, die echter niet als bewijslast zijn toegelaten en nog door de Mexicaanse rechters worden onderzocht.

    Bronkhorst verblijft volgens de door familie en vrienden verzamelde bewijslast onschuldig en onder erbarmelijke omstandigheden in een Mexicaanse gevangenis, en zou slachtoffer zijn van politieke corruptie. De man die door zijn toedoen in het ziekenhuis zou zijn beland en een jaar arbeidsongeschikt werd verklaard, is Ivan Ferrat Mancera, de broer van de gedeputeerde van de Groene Partij (Partido Verde ), Alain Ferrat Mancera. Indien schuldig bevonden, is Bronkhorst aansprakelijk voor diens ziektekosten en kan tot negen jaar cel veroordeeld worden.

    Kidnappingen en bedreigingen

    Op 9 december werd de moeder van Bronkhorst in Mexico gekidnapt en met de dood bedreigd. Door tussenkomst van de plaatselijke politie werd zij bevrijd. Op 4 januari verdween Gerardo Solis Barreto, de advocaat van Free Bronkhorst. Ook hij werd ontvoerd en bedreigd. Barretto kreeg te verstaan te stoppen met de verdediging van de Nederlander, en werd enige dagen later weer vrijgelaten. Zijn kidnapping traineerde het juridische proces en de zitting werd verdaagd van 7 januari naar 27 april.
     
    Meer op de site van Radio 1 (http://www.radio1.nl/contents/10895-nederlandse-jongen-onterecht-in-mexicaanse-cel) en op de speciale website www.freeingfree.net, waarop je ook een petitie kunt tekenen.
  • Als het goed is, ligt het manuscript van mijn nieuwe bundel op dit moment bij de drukker. De voorkant liet ik een poosje geleden al zien, daarom bij deze de achterkant:  

    Achterkant_klein

    Het is een lekker oude 'jonge' foto genomen door Reyer Boxem voor de Elsevier ergens in de buurt van de stad Groningen. De bril ligt hier in twee stukken in een bakje te wachten op het moment dat het Letterkunding museum aanbelt en ik al onder het gras lig.

  • Kerk 

    "Alle dichters leken wel links," zei één van de EO-presentatoren vanochtend nadat ik mijn bijdrage aan Dit is de dag had voorgedragen, waarin Emile Roemer, de nieuwe politiek leider van de SP, centraal stond:

    HOBBYPOLITIEK SLOOPPOLITIEK

    er staan nog geen geschenken vermeld
    op de internetpagina van sp-leider emile roemer
    maar bij deze krijgt hij van mij een cadeau
    namelijk een lichte herschrijving van zijn bio

    begin quote

    mijn eerste ervaring in de politiek was een fietsenrek
    dat bij het zwembad stond aan de overkant
    van een drukke straat

    het gemeentebestuur wilde de verplaatsing
    op de begroting van het volgende jaar zetten
    toen heb ik op een avond met een hele club mensen
    het rek naar de overkant gesjouwd

    ik ben de politiek ingegaan
    om de wereld te verbeteren

    hoezo moet zoiets maanden duren?

    einde quote

    het doet een beetje denken aan mijn buurjongetje manu
    die toen hij vorige week de zee zag
    zwembad riep

    is dit de droom die je leeft emile
    een stukje zekerheid een beetje erbij voor de minima?
    een streep door de jsf de waterschappen en de uwv?

    wat is je droom?
    welk fietsenrek ga je verplaatsen
    in nederland?

    en waarom speelt je dweilorkest
    niet eens iets ambitieuzers?

    slaap in je oefenhok emile
    droom denk sloop en kom terug
    met iets grandioos

    mik eens op a love supreme

    je stáát niet voor een zwembad
    je staat voor de zee

    Bron: http://www.tweedekamer.nl/kamerleden/alle_kamerleden/roemer_emile_gerardus_maria/index.jsp

  • Larry_cook

    Ze zijn in Utrecht aan de Oude Vleutenseweg op de voormalige paardenfokkerij Rood | Noot (http://www.roodnoot.org/) waarschijnlijk nog steeds aan het zingen en spelen. Gedurende 24 uur wordt daar gevierd dat de boederij, die nu voor culturele doeleinden gebruikt wordt, officieel geopend is.

    Bovenstaande foto is van zanger Larry Cook, die samen met mij een half uur mocht vullen. Zijn muziek deed denken aan Dylan en Young. Kijk voor meer op: http://www.larrycook.net/.

    Na Bruinja en Cook, was het de beurt aan zanger Helge Slikker, frontman van de band Storybox (http://storybox.nl/), die prachtige kleine liedjes speelde uit een voorstelling over Marilyn Monroe. Meer daarover op: http://www.matzer.org/marilyn.php

    Rick Treffers, die op dit moment tourt met een rockumentary over zanger-held Rock Truffels, zong liedjes over weg willen uit Nederland, waarbij 'hup holland hup' nog nooit zo tragisch heeft geklonken. Op zijn nieuwe album staat ook een nummer met dichter Serge van Duijnhoven. Van beiden hieronder een foto.

    Voor meer over Treffers en Truffels: http://www.ricktreffers.nl/

    Rick_treffers_serge_van_duinhoven_rood_noot_2010

  • Het optreden gisteren tijdens Pageturner was vooral een prettige kennismaking met de muziek van I am Oak. Wellicht kennen jullie deze lichtelijk aan Fleet Foxes denkende band al, voor anderen en alle liefhebbers van My Morning Jacket, check dit!

    http://www.myspace.com/iamoak

     

     

  • Brandend_paard 

    "All my poems have wolves in them all but one", zegt de door Val Kilmer geportretteerde Jim Morrison in de film The Doors tegen zijn vriendin Pamela. Ik moest daaraan denken toen ik het in Granada met de Ierse dichter Matthew Sweeney had over schrijven. Ik bekende dat ik zowel bij het lezen van andermans gedichten als bij het maken van mijn eigen gedichten, een zwakke plek heb voor vuur, dans en paarden.

    Wat mij nu weer doet denken aan wat muzikant Sytze Pruiksma afgelopen zondag tegen me zei over de als ruw bekend staande Zwaagwesteinders die op school niet 'aap – noot – mies' leerden, maar 'aap – noot – mes' en nog een ander rijtje dat eindigde op 'dood', maar dat is weer een heel ander verhaal. Terug naar de paarden.

    Niet lang nadat ik thuis was gekomen, schreef ik onderstaand gedicht, geïnspireerd door de avonden en nachten in Nicaragua, met 's avonds wijn op tafel in de restaurants, 's nachts rum en ijs en mariachi's op het terras, bij de lunch weer bier om de kater te verdrijven en veel mooie gesprekken. 

    WAAROM LET ER NIEMAND OP DE PAARDEN?

     
    er spelen te veel mariachi’s  in deze straat
    liedjes over vrouwen die komen vrouwen die weggaan
    en een lekkende badkamerkraan
    er spelen te veel mariachi’s
     
    er staan te veel telefoonnummers
    in het geheugen van onze mobieltjes
    nummers en berichten van dooien
    die we niet durven wissen
    te veel nummers
     
    en er zijn niet genoeg flessen wijn
    om onze paarden de hele avond
    de boulevard op en neer te laten draven
    daarom stap ik over op rum
    er zijn te veel mensen
     
    er zijn niet genoeg kooitjes met kanaries
    voor de mijnschachten  waar we nog in af moeten dalen
    mijn moeder probeert aan de keukentafel
    er één bij te brengen met echte boter
    er zijn te veel gangen te veel paden
    één wordt ons fataal
     
    er spelen te veel mariachi’s  in deze straat
    vannacht is in nederland het kabinet gevallen
    maar ik had het met jou over je zuster
    over mijn zuster en over de paarden
    er zijn niet genoeg ministers
     
    er zijn te veel presidenten
    de wereld is één groot poëziefestival
    en de ene dichter veel belangrijker dan de andere
    pak ze hun kanarie af en hijs ze met vlag en al
    op hun brandend paard
     
    want er zijn te veel jezussen aan boord van dit schip
    te veel zeilen
     
    en er is niet genoeg water voor hen
    om over te lopen
     
    waarom loopt er niemand met de paarden?
    rolt er van mijn paarse tong
     
    en tussen jouw paarse lippen vandaan komt
    waarom rent er niemand met onze paarden?
     
    en waarom redde verdomme
    niemand maar dan ook niemand
    geen dooie geen minister geen president of kanarie
    op het moment dat we ze echt nodig hadden
     
    onze zusters
    en onze glazen?
     
    er zijn te veel mariachi’s in deze straat
    vannacht
     
    en ik heb niet genoeg bij me
    om het schoolgeld van al hun kinderen
    mee te betalen