"All my poems have wolves in them all but one", zegt de door Val Kilmer geportretteerde Jim Morrison in de film The Doors tegen zijn vriendin Pamela. Ik moest daaraan denken toen ik het in Granada met de Ierse dichter Matthew Sweeney had over schrijven. Ik bekende dat ik zowel bij het lezen van andermans gedichten als bij het maken van mijn eigen gedichten, een zwakke plek heb voor vuur, dans en paarden.
Wat mij nu weer doet denken aan wat muzikant Sytze Pruiksma afgelopen zondag tegen me zei over de als ruw bekend staande Zwaagwesteinders die op school niet 'aap – noot – mies' leerden, maar 'aap – noot – mes' en nog een ander rijtje dat eindigde op 'dood', maar dat is weer een heel ander verhaal. Terug naar de paarden.
Niet lang nadat ik thuis was gekomen, schreef ik onderstaand gedicht, geïnspireerd door de avonden en nachten in Nicaragua, met 's avonds wijn op tafel in de restaurants, 's nachts rum en ijs en mariachi's op het terras, bij de lunch weer bier om de kater te verdrijven en veel mooie gesprekken.
WAAROM LET ER NIEMAND OP DE PAARDEN?
er spelen te veel mariachi’s in deze straat
liedjes over vrouwen die komen vrouwen die weggaan
en een lekkende badkamerkraan
er spelen te veel mariachi’s
er staan te veel telefoonnummers
in het geheugen van onze mobieltjes
nummers en berichten van dooien
die we niet durven wissen
te veel nummers
en er zijn niet genoeg flessen wijn
om onze paarden de hele avond
de boulevard op en neer te laten draven
daarom stap ik over op rum
er zijn te veel mensen
er zijn niet genoeg kooitjes met kanaries
voor de mijnschachten waar we nog in af moeten dalen
mijn moeder probeert aan de keukentafel
er één bij te brengen met echte boter
er zijn te veel gangen te veel paden
één wordt ons fataal
er spelen te veel mariachi’s in deze straat
vannacht is in nederland het kabinet gevallen
maar ik had het met jou over je zuster
over mijn zuster en over de paarden
er zijn niet genoeg ministers
er zijn te veel presidenten
de wereld is één groot poëziefestival
en de ene dichter veel belangrijker dan de andere
pak ze hun kanarie af en hijs ze met vlag en al
op hun brandend paard
want er zijn te veel jezussen aan boord van dit schip
te veel zeilen
en er is niet genoeg water voor hen
om over te lopen
waarom loopt er niemand met de paarden?
rolt er van mijn paarse tong
en tussen jouw paarse lippen vandaan komt
waarom rent er niemand met onze paarden?
en waarom redde verdomme
niemand maar dan ook niemand
geen dooie geen minister geen president of kanarie
op het moment dat we ze echt nodig hadden
onze zusters
en onze glazen?
er zijn te veel mariachi’s in deze straat
vannacht
en ik heb niet genoeg bij me
om het schoolgeld van al hun kinderen
mee te betalen
Tsead Bruinja 