Dacht gisteren even dat ik eigenlijk beter een gedicht tegen het eten van plofkip in Syrië had kunnen schrijven, want wat haalt het uit, maar toch was het goed om tijdens het Syrieuze Bal dat gelijktijdig werd gehouden met het Boekenbal, een serieus gedicht voor te lezen, ook al voelde ik me soms een lid van het zelfmoordcommando uit Monty Pythons 'Life of Brian'.
We herdachten dat twee jaar geleden de eerste vreedzame demonstraties tegen de zittende leider Bashar al‐Assad door het regeringsleger met harde hand werden neergeslagen en dat er sindsdien minstens 70.000 mensen zijn omgekomen in de burgeroorlog die daarop volgde.
Abdelkader Benali, Marjolijn van Heemstra, Robert Anker, Hella & Freek de Jonge en Jan Boerstoel droegen werk voor en er was Syrische muziek, o.a. door Somar Chaban.
Désanne van Brederode die de avond mee presenteerde en organiseerde, had mij bij de uitnodiging aangeraden Khalil Gibran te lezen, van wie ik dacht dat hij vooral zweverige boeken schreef. Het tegendeel bleek waar. Leest dus allen De Profeet, u zult niet als een totaal verwaterde zwever achterblijven als u het boek uitheeft.
En als u de mensen in Syrië wilt steunen en zeker wilt weten dat uw geld goed terecht zal komen, doneer dan aan het Syrische Comité, Triodos bank, rekeningnummer 254800629 tnv Vereniging Het Syrische Comité te Amsterdam. Vermeld hierbij ‘Het Syrieuze Bal’.
Voor meer informatie: www.syrischecomite.nl.
zand
langs de steennaam
de grond geniet niet meer van
je voeten
de wind speelt niet meer met
je haar
je bent niet ruimhartig
je bent een getuige
had je het tegen mij?
ik wil geen ruzie maken
raas en loei
waarom begin je dan zo?
zwicht
geef me spijt portable
'n dixi wc'tje
beval
je bent bevallen van een huis
een huid
een ontdroomde huls
'n batterij
de wind begint te loeien
te duwen tegen je steen
getuige
het dier werd geveld
en je zei tegen hem in je
hart
dat je door dezelfde krachten
geveld zou worden
keerde terug naar je troon
© Tsead Bruinja
Tsead Bruinja 