• Hieronder zijn de gedichten te lezen die samen 'Wingewest' vormen, de slotafdeling van 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke omstandigheden', de bundel die in september 2015 zal verschijnen bij Uitgeverij Cossee.

     

    GENERAAL FLACON

    warm oor na het telefoongesprek
    zijn lippen sierbeton

    langsgegaan en op de hoogte
    maar niets voor de kleine meegebracht

    met homp taart in de mik en sloot koffie in de pens
    naar huis gestommeld
    flacon bijgevuld

    hij gebruikt zijn stomweg beter
    wilde hij zeggen

    maar wat
    of is het genoeg zo

    spraakzame generaal
    voor hem geeft de lamp geen licht
    maar brandt de lamp

     

    leeftuh-uh-huh te midden van mensen
    die hij als voorsteden benaderde zag uh-huh
    liet steden bouwen die leegliepen

    de enige bewoners zijn schoonmakers
    bouwvakkers en winkeleigenaren
    in lege centra uh-huh

    kordaat zijn bewoners
    kordaat zijn bewoners
    trots op hun mouwopstropers
    werkuurafromers

    voor hun reis naar
    huis van vele woningen
    met een deurtje

    deur van speculaas

    (O.a. geïnspireerd door verhalen over spooksteden in China  http://www.froot.nl/posttype/froot/de-5-verlaten-spookplekken-in-china/)

     

    KOEKOEKSSPUUG 

    lafte het graf onder tafel
    hield hart hand boven hoofd

    zwetsverhalen

    leende geld voor wagen
    werd stil
                           om scherp te worden
    en keek toe
    hoe die stiller wilde worden verdween
    publiek meenam

    wat achterbleef bad ’s winters
    om cicadenlente

    spoor dat in de sneeuw zakt
    een onzichtbaar pad naar de koelkast
    van de bewoonde wereld

    maan minutenwijzer
    seizoenen urenwijzer

     

    je medewerkers moeten op het matje komen
               hart 

    je schandpaal bevalt me niet
    je kraaien pikken hun snavels in alle ogen

    aan je uit de kluiten gewassen wrok
    kleeft zeelucht

    neem een baan speelzieke
    we kunnen zonder je twist bouwen

    nest zonder fik

    zangvogel werk aan je lied
    niet aan je winterjas

    laat je medewerkers niet langer
    hijgend op het matje komen

    hart in je werkjas
    vechtjas

     

    nog te gaan blauw blauw blauw
    hoge gebouwen
    en toch

    te gaan hoge gebouwen
    blauw blauw blauw
    en toch

    want zes want zes
    snoepn mag

    in de allergrootste zeilen blaast de wind harder
    met meer scharen tegen de kuiten met de lepels
    met de vorken met de hakken
    tegen de schenen

    vanaf de allerhoogste gebouwen
    houdt ze haar jongen in de gaten

    bespiedt de lammeren
    en het garen

    door het kruipgat bevuilt muilwrat
    koppig spiedig handig

    een mol als vriend in de hemel
    is een goede vriend

    moet ergens op staan
    hè'n?

     

    OOK 

    moet iedere avond komt in je op
    komt op je af

    bij wie zijn we achtergelaten
    waar worden we ondergebracht

    schrale vloek
    vanzelfsprekende verlossing

    dat puntsgewijs bedanken
    bèhdankjes afvinken
    en dan

    openen kijken waaien vertakken vliegen waaien landen
    vertakken verdampen beschijnen verwaaien vertakken
    vliegen verdwijnen waaien vertakken

    een zwerm vissen duikt als een school vogels op
    en over 't plein rond de toren rond

    vertakken waaien vertakken waaien en omhoog naar
    verdampen beschijnen verwaaien condenseren
    en vallen en stijgen

    hijskraan op zondag boven amsterdam
    arbeidershanden om de gouden kranen

    ook

     
    blotevoeten – glasorgelllopen

    het mag niet hard waaien
    als je op dezelfde plaats wilt blijven hangen
                op blote voeten over orgel lopen van gras
    met gestrekte arm in boomharp hangen
    uitgevlogen nestkast inkijken schoonharken
                in de lucht maak je vleugelslagen
    met gespreide staart vanuit je kant-en-klare
    mobiele uitkijkpost
                is de lucht je lijst
    bekijk je waar de wind opspeelt
    waar de zon opspeelt
    zoek je waarvan je aandeel eist
    past het aandeel tussen je kaken
                zingt geen moment door je water
    waarom bidden?

    *

    Slotgedicht uit 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Dit gedicht werd geschreven bij een beeld van Herbert Nouwens - www.herbertnouwens.nl/ - voor het evenement junigedicht 2014 dat plaatsvond in het Westerpark te Amsterdam - http://www.westergasfabriek.nl/whats-on/nieuws/juni-gedicht-2014.

     

    Glasorgel

    Binnenwereld_buitenwijk_tsead_bruinja

    Binnenwereld buitenwijk natuurlijke omstandigheden
    Tsead Bruinja – www.tseadbruinja.nl
    Uitgeverij Cossee – www.uitgeverijcossee.nl
    Gedichten
    ISBN 978 90 5936 609 1 | nur 306
    Paperback | 13,6 x 21,5 cm | ca. 64 blz.
    Ca. € 16,90 | Verschijnt september 2015

  •  
    LINTWAARDE

    als je denkt dat je wonder de mensen in de stad
    vannacht zal tegenvallen moet je de stad ingaan
    met geld voor het wonder van een ander

    spreeuwen die van de kale takken van de populier
    pauwenveren maken
    een zwerm ogen die opvliegt en terugvalt
    t’rug-t’rug de boom in
    vuurhoofdpasseer

    als iemand tegen je zegt dat liefde weinig meer is
    dan een verzameling afspraken tussen twee narcisten
    dat er niets meetbaars overblijft van dat beschuitje
    moet je op zoek naar een andere baard
            langer naar de populier kijken

    wat de dirigent doet wordt hoorbaar in het orkest zucht enquist
    wat je de dirigent ziet doen is ‘t topske van de ijsberg

    het resultaat van vlijt en ijver 
    is soms een geslaagd poëziefestival 
    rond ’t thema spreeuwen die van een populier 
    een doorzichtige pluisjestrui maken
    soms een rivier van bloed

    krijgen wij de muziek die we verdienen vraag ik me af
    onze beulen de kijkcijfers waar ze recht op hebben
    welke advertentie past bij een onthoofding
    welk overlijdensbericht

    en is christopher nolan echt een flapdrol zoals max urai beweert
    zijn mijn onderste hersentjes al toe aan een nieuwe kapper
    wappert in café het geboende hartje 
    de juiste halfstokvlag halfstok

    wendy roep jij de ecocorrectie uit
    voordat ik het doe

    frank als je denkt dat je vannacht in een stad
    een lomp wonder kunt verrichten
    zal ik dan de stad ingaan met mindergeld

    *

    Gedicht nr, 30 uit 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Dit gedicht werd in opdracht geschreven voor het Leeuwarder festival Explore The North 2014. Drie kunstenaars werden gevraagd zich te laten inspireren door het verhaal van Faustus die de Friese hoofdstad bezoekt:

    17818739-illustratie-van-retro-scheermes-met-houten-handvat-en-met-ornament-op-blade

    "Satansvriend dokter Faustus stapt in Leeuwarden op het Noordelijk Stadseinde uit de trekschuit van Dokkum en loopt de Voorstreek op. Hij komt in de Amelandsstraat en hier wonen vele gildeleden en laat zijn baard scheren bij een barbier. De baard blijkt steeds opnieuw aan te groeien en de barbier wordt bang, maar houdt zichzelf voor dat het gezichtsbedrog is. De leerjongen kookt sop in de schouw om de messen te slijpen en draait de zandloper om, zijn meester is al een half uur aan het scheren. De klant wordt ongeduldig en pakt zijn hoofd van zijn romp en begint zelf de baard te scheren. Na een paar minuten is hij klaar en het hoofd staat plotseling weer op de romp. De klant geeft toch een gouden dukaat aan de barbier en vertrekt…"

    Lees de rest op: nl.wikipedia.org/wiki/Faustus_te_Leeuwarden

    Het 'lompe wonder' is mede geïnspireerd door een gesprek met Frank Keizer naar aanleiding van een blogpost van hem frankkeizer.wordpress.com/2014/11/24/domheid/ en van Maarten van der Graaff www.tirade.nu/?p=16129

    " Die term keert steeds terug wanneer ik met vrienden – lees Frank Keizer– over poëzie praat: het moet dommer. Ik wil lompe poëzie schrijven, registreren wat er met mij en de mensen om mij heen aan de hand is. Wij zijn de casus van iets verschrikkelijks."

    De titel van het gedicht is een verbastering van een oude naam voor Leeuwarden: "De naam Leeuwarden duikt voor het eerst op in een schenkingsakte uit de 8e eeuw. In dit document van de abdij van Fulda spreekt men van villa Lintarwde." (Bron: nl.wikipedia.org/wiki/Leeuwarden_%28stad%29)

  • Over een weekje te Oudebildtzijl, Fryslân:

    zo. 26 april - Als de windstreken samenkomen

    Peter van Lier, Saskia Stehouwer, Martin Reints en Tsead Bruinja dragen voor uit eigen werk. Vier dichters die een band hebben met Friesland, maar met scheidslijnen; de een woont in Friesland, maar is er niet geboren, de ander is een geboren Fries, maar woont er niet meer, weer een ander is West-Fries. De muziek is van Harold K Muziek, een zanger-muzikant met een Limburgse achtergrond.

    Fries, Nederlands en Limburgs in poëzie verenigd onder één dak.

    Thumb100

    Locatie: Ds. Schuilingstraat 4-6, 9078 WD Oude Bildtzijl
    Aanvang: 15 uur
    Entree: 7,50 euro

    Web: www.aerdenplaats.nl

    Thumb500

  • EEN BLINDE ZEGT MAAK MET MIJ DEZE KAMER

    geef mij een indrukwekkende tafel met een dik blad
    een stevige deur die je zegt dit is een belangrijke ruimte
    een deur met gezag

    geef mij een uitzicht met de roestige geur van regen
    auto's die na een bui over de weg suizen
    zonlicht dat m'n huid verwarmt

    klak met je tong
    klap in je handen
    draai je om
    en luister

    het is niet de kracht waar je mee drukt
    het is de intentie

    zeg me hoeveel van wat je weet je hebt gezien
    hoe weinig aangeraakt

    en merk wanneer je zachter praat
    dat deze kamer kleiner wordt

    ik heb niet veel eelt op mijn handen
    niet veel op mijn hart of tong

    roep me

    dan weet ik 
    waar we staan

    Gedicht nr, 29 uit 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Dit gedicht werd geschreven voor het mooie project 'Architectuur door andere ogen', waarover o.a. gesproken werd tijdens De Wereld Draait Door.

     

    Architectuur door andere ogen

    Met bijdragen van o.a.: Coen Verbraak, Katinka Baehr, Willem Jan Otten, Danielle Arets

    In onze visueel ingestelde maatschappij raken voelen, luisteren en ruiken op de achtergrond. De beleving van gebouwen dreigt hierdoor te vervlakken. Door architectuur anders (of beter: niet) te bekijken valt er meer aan gebouwen te ontdekken. Wat vertelt een ruimte meer dan wat je in eerste instantie ziet? Blinden en slechtzienden kunnen zienden helpen architectuur met alle zintuigen te ervaren. Zij bieden een nieuw perspectief op architectuur.

    'Architectuur door andere ogen' is een pleidooi voor meer zintuiglijke architectuur. Aan het woord komen acht blinden en slechtzienden, onder wie columnist Vincent Bijlo (foto door koosbreukel.com/) en ex-fotograaf Hannes Wallrafen. Hoe beleven zij respectievelijk de Beurs van Berlage en De Visafslag in Scheveningen?'Architectuur door andere ogen' pleit tevens voor 'inclusief ontwerpen en biedt een scala aan ontwerpideeën. Met als doel niet alleen de oriëntatie voor (visueel) beperkte mensen te verbeteren, maar om voor iedereen een prettige, leefbare omgeving te creëren. Een (luister)boek voor liefhebbers van architectuur en een inspiratiebron voor architecten, ontwerpers en opdrachtgevers.

    Samenstelling: Martijn Jordans, Bastiaan van de Kraats en Marij van den Wildenberg
    Fotografie: Koos Breukel en René de Wit
    Vormgeving: Atelier Made, Amsterdam

    In samenwerking met Stichting Zilvergrijs en Bartiméus

    Imgscale

    Met andere ogen
    28 x 22 cm
    416 pagina’s
    100 foto’s
    Gebonden
    Nederlands
    ISBN 978 94 91196 21 8
    € 42,50

    http://www.uitgeverijdekunst.nl/homepage/Architectuur+door+andere+ogen

  • Er lopen mensen van middelbare leeftijd door onze buurt met goed gevulde leren tassen om de schouders. Ze zien er netjes gekleed uit, zijn vriendelijk en ze discrimineren niet. Bij iedere deur wordt aangebeld met de blijde boodschap dat wij nog te redden zijn. Over de intercom, waar je toch moeilijker een voet tussen krijgt dan tussen onze krakkemikkige voordeur wordt mij een harmonieuzer gezinsleven beloofd. Ik antwoord dat wij geen kinderen hebben en dat mijn vrouw en ik in tijden niet zo harmonieus zijn geweest. “Komt u op een vrolijke ochtend maar eens aan ons open raam luisteren naar de slaapkamermuziek die we uitvoeren.”

    1182272780

    Als de beste man oppert dat we door de bijbel nog wat meer noten op onze minnezang kunnen krijgen, weet ik zeker waar bij dit goedbedoelende heerschap de klepel hangt en bedank ik voor de eer. No disrespect, maar wij zingen ook zonder  relitherapie in en uit de kerk dit huwelijk wel uit.

    In de eerste zomer van mijn Groninger studententijd was ik wat eenzaam waardoor ik de kostbare fout maakte twee Jehova’s getuigen binnen te laten. Op de Amsterdamse stoepen kun je de hondendrollen nog redelijk ontwijken – zeker als je het juk van de eeuwige schuld op je schouders draagt en je blik op het vuur van de onderwereld is gericht – maar in mijn flat kon je niet ontkomen aan de hondenpislucht die de wiebellift iedere dag vulde. Het geluk was echter met de profeten. Ik woonde niet op de negende maar op de derde verdieping.

    Ik liet een wat oudere man en zijn jongere assistent binnen en gaf hen een kopje thee. Daarna staken ze voortvarend van wal over de absolute waarheid van het scheppingsverhaal en de leugen van de evolutietheorie. Daar kon ik ook een boekje over kopen. Ik beweerde dat ik dat niet kon betalen als arme student, maar het lukte ze toch om mij een tientje af te troggelen en daarmee tevreden het pand te verlaten. Het is maar goed dat er die eenzame zomer geen man met een pannenset langskwam.

     

    Waaraan heeft u dit relaas te danken? Aan een wandeling door Amsterdam-West en aan het filmpje waarin Hilary Clinton kond doet van haar gooi naar het presidentschap. Zonder de kralenketting van een half miljoen die ze van de Saoedi’s cadeau kreeg, zit ze met een gewone man in een café een gewone kop koffie te drinken. Ze vertelt over de crisis waar Amerika zich aan heeft ontworsteld en dat de rijken daar beter uit zijn gekomen dan de armen. Zij wil wat aan die verdeling doen. Haar lege woorden klinken even hypocriet als de belofte dat er een hemel is voor 144.000 uitverkorenen. De rest mag met tassen om de hangende schoudertjes ronddwalen door het paradijs op aarde.

    Deze column werd geschreven voor de Leeuwarder Courant: http://www.lc.nl/

  • EERST ZIEN DAN GELOVEN

    de ongelovige roekana 
    die de sterkste man was van koeraisj
    vreesde niemand ook god niet

    waarop de profeet hem uitdaagde tot een worstelpartij
    die hij nooit zou kunnen winnen

    toen de beide schouders van roekana
    de harde rotsgrond raakten 
    was hij overwonnen
    maar niet overtuigd

    waarop mohammed een boom beval naar hem toe te komen
    en vervolgens de boom als een braaf schoothondje
    terugstuurde naar zijn hok

    wij hoeven niet overtuigd te worden
    door de kracht van de schreeuw 
    de overrompelende techniek
    van aanvallende microfoons
    het wonder van de massa

    wij moeten overtuigd zijn van onze vrijheid
    onze stem die zich verheft
    en blijven oefenen

    ook als we met beide schouders de grond raken 
    onze wortels vernield voor onze ogen worden gehouden
    het kwade nalaten

    Gedicht nr, 26 uit 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Het werd geschreven in maart 2012 bij een uitzending van EO's radio 1 programma 'Dit is de zondag'. Te gast was de politicus Sander Terphuis:

    "De slechtziende Ahmad Qeleich Khany groeit op in Iran, krijgt steeds meer moeite met de strakke regels die de ayatollah's de bevolking opleggen en besluit het land te ontvluchten. Hij weet zich op te klimmen tot de nationale worstelploeg van Iran en slaagt er tijdens een internationaal toernooi in Assen in te vluchten en vraagt asiel aan in Nederland. Hij voelt zich zo thuis in Nederland dat hij ervoor kiest een Nederlandse naam aan te nemen: Sander Terphuis. Vele jaren geniet hij van de vrijheid om te zeggen wat je denkt en te doen wat je wilt; vrijheden die hij in Iran zo had gemist. Hij wordt Nederlander tussen de Nederlanders en een schoolvoorbeeld van een succesvol geïntegreerde niet-Westerse immigrant.

    Maar de liefde voor zijn nieuwe vaderland bekoelt. Hij denkt er zelfs serieus over na om opnieuw een land te ontvluchten. Waarom voelt Terphuis zich steeds minder thuis in Nederland? En wat zou er moeten gebeuren om daarin verandering te brengen?"

    www.sanderterphuis.nl/
    www.soebratie.nl/religie/wonderen/wonder.htm

     

    BRIEF AAN DR. ASSAD NA HET LEZEN VAN GIBRAN

    de grond geniet niet meer van je voeten
    de wind speelt niet meer met je haar
    je bent niet ruimhartig
    je bent een getuige

    had je het tegen mij?
    ik wil geen ruzie maken
    raas en loei
    waarom begin je dan zo?

    zwicht geef me spijt portable
    'n dixi wc'tje

    beval

    je bent bevallen van een stad een huid 
    een droomloos huis

    'n batterij

    de wind begint te loeien
    te duwen tegen je steen 
    getuige

    het dier werd geveld
    en je zei tegen hem in je hart 
    dat je door dezelfde krachten
    geveld zou worden

    keerde terug naar je troon

    Toilettenkabine_Dixi

    Gedicht nr, 27 uit 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Ik schreef het voor het Syrieuze Bal (maart 2013) dat gelijktijdig werd gehouden met het Boekenbal. We herdachten dat twee jaar daarvoor de eerste vreedzame demonstraties tegen de zittende leider Bashar al‐Assad door het regeringsleger met harde hand werden neergeslagen Abdelkader Benali, Marjolijn van Heemstra, Robert Anker, Hella & Freek de Jonge en Jan Boerstoel droegen werk voor en er was Syrische muziek, o.a. door Somar Chaban. Désanne van Brederode die de avond mee presenteerde en organiseerde, had mij bij de uitnodiging aangeraden Khalil Gibran te lezen, van wie ik dacht dat hij vooral zweverige boeken schreef. Het tegendeel bleek waar. Leest dus allen De Profeet, u zult niet als een totaal verwaterde zwever achterblijven als u het boek uitheeft.

     

    RENDEMENTVANNIETSDOENLIEDJE

    en ze/we zitten op een stoel voor het raam
    en ze/we wijzen en lachen als er iets grappigs gebeurt
    en ze/we zwijgen als we/ze niet mogen praten

    en na elke geboden stilte 
    wanneer ze/we proberen het gesprek
    opnieuw tot stand te brengen

    merken ze/we dat er woorden ontbreken
    alsof iemand de pagina's uit de boeken scheurde
    en lege kaften in de kast heeft terugzet

    ze/we merken het op en blijven geloven
    in het rendement van niets doen

    tot de dag dat een van hen/ons
    de anderen waarschuwt met donkere wolk
    en ze/we met de hand voor de mond
    geen horizon hun laatste woorden slaken

    met stomheid geslagen

    Gedicht nr, 28 uit 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Dit gedicht werd geschreven voor een uitzending van het radioprogramma Dit is de Zondag (april 2013) waarin de Iraanse Mardjan Seighali te gast was:

    "Hoe beleef je het leven, nadat je de doodstraf hebt gekregen? Mardjan Seighali werd in Iran ter dood veroordeeld. Toch slaagde ze erin het land te ontvluchten. Nu, 22 jaar na haar vlucht, is ze directeur van de Stichting voor Vluchteling-Studenten UAF. Ze is de eerste directeur die zelf als student een beurs kreeg van de stichting."

  •  

    DRONE 1 – STRUIF

    kruipt uit 't onbevruchte ei
    met ogen ogen twee keer zo groot
    als die van een werksterbij

    haalt geen honing geen stuifmeel
    voert geen larven bouwt geen raat
    laat zich verzorgen

    hoeft alleen te wapperen
    als het koud wordt in de korf

    heeft geen vader wel een grootvader
    wordt dus vader

    tien tot veertig meter hoog met een luchtje op
    lokken ze die een darrenkogel op zich af ziet komen

    de snelsten laten hun geslacht achter
    vallen levenloos terug naar aarde

    vader

    wie is de geestelijk vader
    van gangrape

    vrager

    en waarom ontvangt zij bij iedere orgie
    zes miljoen cellen?

    *

    DRONE 2 – OUDE DAG

    voor de mieren is het weinig anders
    op warme dagen na een regenbui gaan zij uit sterven
    maar niet hoger dan op een meter of tien

    vandaar de legers op uw dakterrassen

    bijna alle zusjes zijn steriele gravers
    bakers slavenhalers houders

    die hun oude dag mogen slijten buiten
    op zoek naar voedsel

    terwijl in de lucht
    zie ik u denken

    zij zijn het kleinere verlies voor de kolonie
    bejaarden die sterven

    als ze tijdens werk op de grond
    worden gegeten

    nooit vleugels gehad
    die never been loved

    The_Arcade_Turbo_Joystick

    DRONE 3 – OP AFSTANDBESTUURBARE KARMA-AGENT

    was graag de kroon op uw schepping geweest

    is dat een kind op de chat terwijl de raket
    in new mexico zoeken ze het goud
    met een joystick

    dronepiloot hoeft geen pokeravond te missen
    vijf jaar lang is zijn goeiesmogges

    what motherfucker is going to die today?

    veel afghanen slapen op het dak
    in de hete zomer

    twee verhitte stipjes die één worden
    huwelijksgeluk

    droomt in infrarood

    moest voor de eer bedanken

    het was een hond
    hond op twee benen?
    op de chat na de raket

    nu zoemt hij als een koelkast
    nu klinkt hij als een radio

    hé van mijn zender af

    *

    Dit zijn de gedichten 23,24 en 25 uit 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Ik schreef deze reeks voor het tijdschrift Het Liegend Konijn (www.hetliegendkonijn.be/) themanummer Oorlog en maakte daarbij gebruik van informatie die ik online las over het leven van de dar (nl.wikipedia.org/wiki/Dar) en een stuk over een dronepiloot (www.spiegel.de/international/wor…t-a-872726-3.html)

     

  •  

    IN DE HANDEN VAN JE ZOON

    je vult de kasten met liefde
    het bed met vertrouwen in de toekomst
    dekt de tafel met wat ouders meegaven
    een huis staat stevig op een gedeeld verleden

    je laat kwasten lopen langs de muren
    waartussen je kinderen op zult voeden
    om later bij thuis te komen
    na een reis na het werk
    na een bruiloft

    het mag jaren duren voor de eerste begrafenis
    en je wilt samen oud worden

    maar de natuur houdt je geen hand boven het hoofd
    en je regering wil in je kasten kijken
    van je tafel eten

    zoekt tussen lakens naar het geheim van de liefde
    of er iets aan valt te verdienen

    plant uit wantrouwen donker zaad om je huis

    en jij ligt in een tent te moe om je zegeningen te tellen
    te woedend om het speelgoed in de handen van je zoon
    dat hele andere kilometers heeft afgelegd
    te bewonderen

    *

    Dit is het 22e gedicht in 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Het werd geschreven voor Directeur Cees Breederveld van het Rode Kruis die op 7 jlui 2013 te gast bij het radioprogramma Dit is de Zondag van de EO.

    Logo

    "Directeur Cees Breederveld van het Rode Kruis zag veel ellende, maar gelooft toch in de goedheid van de mens. Per 1 januari stopt Breederveld als directeur van het Nederlandse Rode Kruis. Sinds 2005 bezocht hij tal van rampplekken en brandhaarden. Hoe wapent hij zich tegen het op de loer liggende cynisme?"

    http://www.rodekruis.nl/actueel/nieuws/afscheid-directeur-cees-breederveld

  •  

    gedicht uit de ijstijd voor de schepping                              nou èn?

    niemand beheert zijn eigen kind alleen
    je bouwt het liefst een geloofje om hem heen

    en ons wacht een kamer
    ons wacht een inrichting
    een schoorsteen                                                          nou èn?

    ons voede het lichaam
    ons voede de kachel

    als ik een behanger van filmdecors was
    stonken mijn handen                                                    nou èn?

    elvis ging naar een acupuncturist voor Zijn rug
    de tevreden klant wist niets van de demorol
    op de punt van de naald                                       OOK IK NIET

    thank god I’m a country boy op weg naar mijn gat
    in de grond

    als ik een behanger van filmdecors was
    asfalt töt en mét de horizon

    je haalt er één op      je haalt er nog een paar op
    je schiet er een paar neer
    kijkt aan ’t eind hoeveel je over hebt
    die geef je een rondje
    niet in hun voorhoofd

    dommerik                                                                IK OOK

    niemand laat zijn eigen zoon alleen
    god kreeg een kind zodat we allemaal
    in space kunnen leevuhn                                             IK OOK

                                 een bijl
    geluk zoek(t) je met een pistool
                                 voedseldroppings                                 

    er loopt een straaltje bloed
    uit mijn kontgat
    langs je been                                                                                      

    dat wil je niet als behanger van
    filmdecors            
                                                                                   nou èn?                       

    god kreeg een kind
    dat op zoek naar geluk gaat
    met een bijl                                                 IK OOK / nou èn?
                                               ad nauseam

    *

    Dit is het eenentwintigste gedicht in 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015).

    In augustus 2012 keek ik voor de Amsterdamse editie van het filmfestival Pluk de Nacht naar de Russische film 'Me Too' (vimeo.com/52782284) van Aleksei Balabanov.

    "Aleksei Balabanov omschreef Me Too als zijn meest persoonlijke film. Wie meegaat op deze ruige roadtrip van Sint-Petersburg naar Uglich, blijft tussen de grauwe anekdotes van bandietenmajoor Sanya en zijn koele kameraden door allicht allesbehalve ijskoud – in tegenstelling tot het stralende oord van bestemming – bij de religieuze statements en apocalyptiek van de in 2013 overleden regisseur." (www.plukdenacht.nl/movie/me-too/)

    Ik schreef voor hun webzine bovenstaand gedicht.

    Hieronder een paar stills uit de film:

    Me-too

    Metoo31

    Meer over de film op o.a.:

    www.kinokultura.com/2013/40r-ya-tozhe-khochu.shtml

     

  • ONGEWENST BEZOEK

    bij een vriend op bezoek in de gevangenis
    een vriend die 16 mensen heeft vermoord van wie 9 kinderen
    op bezoek bij een vriend die je ooit wilde laten lachen
    bij een vriend op bezoek in het ziekenhuis

    bij een gezin op bezoek zonder aan te kloppen
    bij een gezin op bezoek met een wapen in je hand
    bij een gezin op bezoek als straf voor je hypotheek
    je gevallen kameraden twee hoge gebouwen
    de angst in de ogen van je ongeboren zoons

    op bezoek bij een vriend en niets meegenomen
    geen schilderij geen spandoek geen vergeving
    op bezoek bij een soldaat

    die zijn leven waagt
    hoopt op een betere toekomst en alles
    achter zich laat

    op bezoek bij een soldaat 
    wiens weduwe straks geen pensioen opstrijkt
    voor wie geen saluutschoten 
    boven de begraafplaats

    op bezoek bij een moeder met een vlag
    die weet dat het licht van de sterren in de blauwe nacht
    van de ene op andere dag uitgaat

    op bezoek bij de weduwe van een moordenaar

     

    6a010536807f4d970b0168e8fcb029970c-800wi

    Dit is het twintigste gedicht in 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Dit gedicht schreef ik op 19 maart 2012 voor een aflevering van EO's Radio 1 programma 'Dit is de dag'. Vandaag in Dit is de Dag (www.eo.nl/radio/ditisdedag/) waarin o.a. gesproken werd over een Amerikaanse soldaat die 16 burgers doodschoot in Afghanistan. 

    Toen ik een link bij dit gedicht wilde opzoeken over die moorden vond ik op nieuws.marokko.nl/28600/militair-v…ers-afghanistan/ het verhaal over de excuses die de soldaat inmiddels heeft gemaakt:

    De Amerikaanse militair die vorig jaar maart zestien Afghaanse burgers doodschoot heeft donderdag tijdens zijn rechtszaak excuses aangeboden. Sergeant Robert Bales sprak van een 'laffe daad'. Bales bekende in juni schuld en ontloopt daarmee in ieder geval de doodstraf, maar zal hoogstwaarschijnlijk levenslang krijgen (…) Hij zei dat hij boos en bang was toen hij zijn daad beging. "Wat ik heb gedaan was een laffe daad", aldus Bales (…) Ik ben een brok angst, kletskoek en hoogmoed. Aan de mensen die hun families zijn ontnomen, bied ik mijn oprechte excuses aan."

    De 39-jarige Bales glipte in 2012 's nachts van zijn basis weg om in twee dorpen burgers te vermoorden. Tussentijds is hij naar de basis teruggekeerd. Toen hij de laatste keer terugkwam, bedekt onder het bloed, zou hij tegen andere soldaten gezegd hebben wat hij had gedaan. De avond ervoor had hij whisky gedronken en een film over een wraakactie van een voormalig CIA-agent bekeken.