Tsead Bruinja

Een blinde zegt maak met mij deze kamer – gedicht

april 18, 2015

EEN BLINDE ZEGT MAAK MET MIJ DEZE KAMER

geef mij een indrukwekkende tafel met een dik blad
een stevige deur die je zegt dit is een belangrijke ruimte
een deur met gezag

geef mij een uitzicht met de roestige geur van regen
auto's die na een bui over de weg suizen
zonlicht dat m'n huid verwarmt

klak met je tong
klap in je handen
draai je om
en luister

het is niet de kracht waar je mee drukt
het is de intentie

zeg me hoeveel van wat je weet je hebt gezien
hoe weinig aangeraakt

en merk wanneer je zachter praat
dat deze kamer kleiner wordt

ik heb niet veel eelt op mijn handen
niet veel op mijn hart of tong

roep me

dan weet ik
waar we staan

Gedicht nr, 29 uit 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Dit gedicht werd geschreven voor het mooie project 'Architectuur door andere ogen', waarover o.a. gesproken werd tijdens De Wereld Draait Door.

Architectuur door andere ogen

Met bijdragen van o.a.: Coen Verbraak, Katinka Baehr, Willem Jan Otten, Danielle Arets

In onze visueel ingestelde maatschappij raken voelen, luisteren en ruiken op de achtergrond. De beleving van gebouwen dreigt hierdoor te vervlakken. Door architectuur anders (of beter: niet) te bekijken valt er meer aan gebouwen te ontdekken. Wat vertelt een ruimte meer dan wat je in eerste instantie ziet? Blinden en slechtzienden kunnen zienden helpen architectuur met alle zintuigen te ervaren. Zij bieden een nieuw perspectief op architectuur.

'Architectuur door andere ogen' is een pleidooi voor meer zintuiglijke architectuur. Aan het woord komen acht blinden en slechtzienden, onder wie columnist Vincent Bijlo (foto door koosbreukel.com/) en ex-fotograaf Hannes Wallrafen. Hoe beleven zij respectievelijk de Beurs van Berlage en De Visafslag in Scheveningen?'Architectuur door andere ogen' pleit tevens voor 'inclusief ontwerpen en biedt een scala aan ontwerpideeën. Met als doel niet alleen de oriëntatie voor (visueel) beperkte mensen te verbeteren, maar om voor iedereen een prettige, leefbare omgeving te creëren. Een (luister)boek voor liefhebbers van architectuur en een inspiratiebron voor architecten, ontwerpers en opdrachtgevers.

Samenstelling: Martijn Jordans, Bastiaan van de Kraats en Marij van den Wildenberg
Fotografie: Koos Breukel en René de Wit
Vormgeving: Atelier Made, Amsterdam

In samenwerking met Stichting Zilvergrijs en Bartiméus

Met andere ogen
28 x 22 cm
416 pagina’s
100 foto’s
Gebonden
Nederlands
ISBN 978 94 91196 21 8
€ 42,50

http://www.uitgeverijdekunst.nl/homepage/Architectuur+door+andere+ogen
Heilig schoudertasje – column Leeuwarder Courant 17-4-2015

april 18, 2015

Er lopen mensen van middelbare leeftijd door onze buurt met goed gevulde leren tassen om de schouders. Ze zien er netjes gekleed uit, zijn vriendelijk en ze discrimineren niet. Bij iedere deur wordt aangebeld met de blijde boodschap dat wij nog te redden zijn. Over de intercom, waar je toch moeilijker een voet tussen krijgt dan tussen onze krakkemikkige voordeur wordt mij een harmonieuzer gezinsleven beloofd. Ik antwoord dat wij geen kinderen hebben en dat mijn vrouw en ik in tijden niet zo harmonieus zijn geweest. “Komt u op een vrolijke ochtend maar eens aan ons open raam luisteren naar de slaapkamermuziek die we uitvoeren.”

Als de beste man oppert dat we door de bijbel nog wat meer noten op onze minnezang kunnen krijgen, weet ik zeker waar bij dit goedbedoelende heerschap de klepel hangt en bedank ik voor de eer. No disrespect, maar wij zingen ook zonder relitherapie in en uit de kerk dit huwelijk wel uit.

In de eerste zomer van mijn Groninger studententijd was ik wat eenzaam waardoor ik de kostbare fout maakte twee Jehova’s getuigen binnen te laten. Op de Amsterdamse stoepen kun je de hondendrollen nog redelijk ontwijken – zeker als je het juk van de eeuwige schuld op je schouders draagt en je blik op het vuur van de onderwereld is gericht – maar in mijn flat kon je niet ontkomen aan de hondenpislucht die de wiebellift iedere dag vulde. Het geluk was echter met de profeten. Ik woonde niet op de negende maar op de derde verdieping.

Ik liet een wat oudere man en zijn jongere assistent binnen en gaf hen een kopje thee. Daarna staken ze voortvarend van wal over de absolute waarheid van het scheppingsverhaal en de leugen van de evolutietheorie. Daar kon ik ook een boekje over kopen. Ik beweerde dat ik dat niet kon betalen als arme student, maar het lukte ze toch om mij een tientje af te troggelen en daarmee tevreden het pand te verlaten. Het is maar goed dat er die eenzame zomer geen man met een pannenset langskwam.

Waaraan heeft u dit relaas te danken? Aan een wandeling door Amsterdam-West en aan het filmpje waarin Hilary Clinton kond doet van haar gooi naar het presidentschap. Zonder de kralenketting van een half miljoen die ze van de Saoedi’s cadeau kreeg, zit ze met een gewone man in een café een gewone kop koffie te drinken. Ze vertelt over de crisis waar Amerika zich aan heeft ontworsteld en dat de rijken daar beter uit zijn gekomen dan de armen. Zij wil wat aan die verdeling doen. Haar lege woorden klinken even hypocriet als de belofte dat er een hemel is voor 144.000 uitverkorenen. De rest mag met tassen om de hangende schoudertjes ronddwalen door het paradijs op aarde.

Deze column werd geschreven voor de Leeuwarder Courant: http://www.lc.nl/
Het rendement van een brief – drie gedichten

april 17, 2015

EERST ZIEN DAN GELOVEN

de ongelovige roekana
die de sterkste man was van koeraisj
vreesde niemand ook god niet

waarop de profeet hem uitdaagde tot een worstelpartij
die hij nooit zou kunnen winnen

toen de beide schouders van roekana
de harde rotsgrond raakten
was hij overwonnen
maar niet overtuigd

waarop mohammed een boom beval naar hem toe te komen
en vervolgens de boom als een braaf schoothondje
terugstuurde naar zijn hok

wij hoeven niet overtuigd te worden
door de kracht van de schreeuw
de overrompelende techniek
van aanvallende microfoons
het wonder van de massa

wij moeten overtuigd zijn van onze vrijheid
onze stem die zich verheft
en blijven oefenen

ook als we met beide schouders de grond raken
onze wortels vernield voor onze ogen worden gehouden
het kwade nalaten

Gedicht nr, 26 uit 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Het werd geschreven in maart 2012 bij een uitzending van EO's radio 1 programma 'Dit is de zondag'. Te gast was de politicus Sander Terphuis:

"De slechtziende Ahmad Qeleich Khany groeit op in Iran, krijgt steeds meer moeite met de strakke regels die de ayatollah's de bevolking opleggen en besluit het land te ontvluchten. Hij weet zich op te klimmen tot de nationale worstelploeg van Iran en slaagt er tijdens een internationaal toernooi in Assen in te vluchten en vraagt asiel aan in Nederland. Hij voelt zich zo thuis in Nederland dat hij ervoor kiest een Nederlandse naam aan te nemen: Sander Terphuis. Vele jaren geniet hij van de vrijheid om te zeggen wat je denkt en te doen wat je wilt; vrijheden die hij in Iran zo had gemist. Hij wordt Nederlander tussen de Nederlanders en een schoolvoorbeeld van een succesvol geïntegreerde niet-Westerse immigrant.

Maar de liefde voor zijn nieuwe vaderland bekoelt. Hij denkt er zelfs serieus over na om opnieuw een land te ontvluchten. Waarom voelt Terphuis zich steeds minder thuis in Nederland? En wat zou er moeten gebeuren om daarin verandering te brengen?"

www.sanderterphuis.nl/
www.soebratie.nl/religie/wonderen/wonder.htm

BRIEF AAN DR. ASSAD NA HET LEZEN VAN GIBRAN

de grond geniet niet meer van je voeten
de wind speelt niet meer met je haar
je bent niet ruimhartig
je bent een getuige

had je het tegen mij?
ik wil geen ruzie maken
raas en loei
waarom begin je dan zo?

zwicht geef me spijt portable
'n dixi wc'tje

beval

je bent bevallen van een stad een huid
een droomloos huis

'n batterij

de wind begint te loeien
te duwen tegen je steen
getuige

het dier werd geveld
en je zei tegen hem in je hart
dat je door dezelfde krachten
geveld zou worden

keerde terug naar je troon

Gedicht nr, 27 uit 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Ik schreef het voor het Syrieuze Bal (maart 2013) dat gelijktijdig werd gehouden met het Boekenbal. We herdachten dat twee jaar daarvoor de eerste vreedzame demonstraties tegen de zittende leider Bashar al‐Assad door het regeringsleger met harde hand werden neergeslagen Abdelkader Benali, Marjolijn van Heemstra, Robert Anker, Hella & Freek de Jonge en Jan Boerstoel droegen werk voor en er was Syrische muziek, o.a. door Somar Chaban. Désanne van Brederode die de avond mee presenteerde en organiseerde, had mij bij de uitnodiging aangeraden Khalil Gibran te lezen, van wie ik dacht dat hij vooral zweverige boeken schreef. Het tegendeel bleek waar. Leest dus allen De Profeet, u zult niet als een totaal verwaterde zwever achterblijven als u het boek uitheeft.

RENDEMENTVANNIETSDOENLIEDJE

en ze/we zitten op een stoel voor het raam
en ze/we wijzen en lachen als er iets grappigs gebeurt
en ze/we zwijgen als we/ze niet mogen praten

en na elke geboden stilte
wanneer ze/we proberen het gesprek
opnieuw tot stand te brengen

merken ze/we dat er woorden ontbreken
alsof iemand de pagina's uit de boeken scheurde
en lege kaften in de kast heeft terugzet

ze/we merken het op en blijven geloven
in het rendement van niets doen

tot de dag dat een van hen/ons
de anderen waarschuwt met donkere wolk
en ze/we met de hand voor de mond
geen horizon hun laatste woorden slaken

met stomheid geslagen

Gedicht nr, 28 uit 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Dit gedicht werd geschreven voor een uitzending van het radioprogramma Dit is de Zondag (april 2013) waarin de Iraanse Mardjan Seighali te gast was:

"Hoe beleef je het leven, nadat je de doodstraf hebt gekregen? Mardjan Seighali werd in Iran ter dood veroordeeld. Toch slaagde ze erin het land te ontvluchten. Nu, 22 jaar na haar vlucht, is ze directeur van de Stichting voor Vluchteling-Studenten UAF. Ze is de eerste directeur die zelf als student een beurs kreeg van de stichting."
Drone 1,2,3 show – reeks gedichten

april 16, 2015

DRONE 1 – STRUIF

kruipt uit 't onbevruchte ei
met ogen ogen twee keer zo groot
als die van een werksterbij

haalt geen honing geen stuifmeel
voert geen larven bouwt geen raat
laat zich verzorgen

hoeft alleen te wapperen
als het koud wordt in de korf

heeft geen vader wel een grootvader
wordt dus vader

tien tot veertig meter hoog met een luchtje op
lokken ze die een darrenkogel op zich af ziet komen

de snelsten laten hun geslacht achter
vallen levenloos terug naar aarde

vader

wie is de geestelijk vader
van gangrape

vrager

en waarom ontvangt zij bij iedere orgie
zes miljoen cellen?

*

DRONE 2 – OUDE DAG

voor de mieren is het weinig anders
op warme dagen na een regenbui gaan zij uit sterven
maar niet hoger dan op een meter of tien

vandaar de legers op uw dakterrassen

bijna alle zusjes zijn steriele gravers
bakers slavenhalers houders

die hun oude dag mogen slijten buiten
op zoek naar voedsel

terwijl in de lucht
zie ik u denken

zij zijn het kleinere verlies voor de kolonie
bejaarden die sterven

als ze tijdens werk op de grond
worden gegeten

nooit vleugels gehad
die never been loved

DRONE 3 – OP AFSTANDBESTUURBARE KARMA-AGENT

was graag de kroon op uw schepping geweest

is dat een kind op de chat terwijl de raket
in new mexico zoeken ze het goud
met een joystick

dronepiloot hoeft geen pokeravond te missen
vijf jaar lang is zijn goeiesmogges

what motherfucker is going to die today?

veel afghanen slapen op het dak
in de hete zomer

twee verhitte stipjes die één worden
huwelijksgeluk

droomt in infrarood

moest voor de eer bedanken

het was een hond
hond op twee benen?
op de chat na de raket

nu zoemt hij als een koelkast
nu klinkt hij als een radio

hé van mijn zender af

*

Dit zijn de gedichten 23,24 en 25 uit 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Ik schreef deze reeks voor het tijdschrift Het Liegend Konijn (www.hetliegendkonijn.be/) themanummer Oorlog en maakte daarbij gebruik van informatie die ik online las over het leven van de dar (nl.wikipedia.org/wiki/Dar) en een stuk over een dronepiloot (www.spiegel.de/international/wor…t-a-872726-3.html)
In de handen van je zoon – gedicht

april 15, 2015

IN DE HANDEN VAN JE ZOON

je vult de kasten met liefde
het bed met vertrouwen in de toekomst
dekt de tafel met wat ouders meegaven
een huis staat stevig op een gedeeld verleden

je laat kwasten lopen langs de muren
waartussen je kinderen op zult voeden
om later bij thuis te komen
na een reis na het werk
na een bruiloft

het mag jaren duren voor de eerste begrafenis
en je wilt samen oud worden

maar de natuur houdt je geen hand boven het hoofd
en je regering wil in je kasten kijken
van je tafel eten

zoekt tussen lakens naar het geheim van de liefde
of er iets aan valt te verdienen

plant uit wantrouwen donker zaad om je huis

en jij ligt in een tent te moe om je zegeningen te tellen
te woedend om het speelgoed in de handen van je zoon
dat hele andere kilometers heeft afgelegd
te bewonderen

*

Dit is het 22e gedicht in 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Het werd geschreven voor Directeur Cees Breederveld van het Rode Kruis die op 7 jlui 2013 te gast bij het radioprogramma Dit is de Zondag van de EO.

"Directeur Cees Breederveld van het Rode Kruis zag veel ellende, maar gelooft toch in de goedheid van de mens. Per 1 januari stopt Breederveld als directeur van het Nederlandse Rode Kruis. Sinds 2005 bezocht hij tal van rampplekken en brandhaarden. Hoe wapent hij zich tegen het op de loer liggende cynisme?"

http://www.rodekruis.nl/actueel/nieuws/afscheid-directeur-cees-breederveld
Gedicht uit de ijstijd voor de schepping – nou én?

april 14, 2015

gedicht uit de ijstijd voor de schepping nou èn?

niemand beheert zijn eigen kind alleen
je bouwt het liefst een geloofje om hem heen

en ons wacht een kamer
ons wacht een inrichting
een schoorsteen nou èn?

ons voede het lichaam
ons voede de kachel

als ik een behanger van filmdecors was
stonken mijn handen nou èn?

elvis ging naar een acupuncturist voor Zijn rug
de tevreden klant wist niets van de demorol
op de punt van de naald                                       OOK IK NIET

thank god I’m a country boy op weg naar mijn gat
in de grond

als ik een behanger van filmdecors was
asfalt töt en mét de horizon

je haalt er één op      je haalt er nog een paar op
je schiet er een paar neer
kijkt aan ’t eind hoeveel je over hebt
die geef je een rondje
niet in hun voorhoofd

dommerik IK OOK

niemand laat zijn eigen zoon alleen
god kreeg een kind zodat we allemaal
in space kunnen leevuhn   IK OOK

een bijl
geluk zoek(t) je met een pistool
                          voedseldroppings

er loopt een straaltje bloed
uit mijn kontgat
langs je been

dat wil je niet als behanger van
filmdecors
                              nou èn?

god kreeg een kind
dat op zoek naar geluk gaat
met een bijl IK OOK / nou èn?
ad nauseam

*

Dit is het eenentwintigste gedicht in 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015).

In augustus 2012 keek ik voor de Amsterdamse editie van het filmfestival Pluk de Nacht naar de Russische film 'Me Too' (vimeo.com/52782284) van Aleksei Balabanov.

"Aleksei Balabanov omschreef Me Too als zijn meest persoonlijke film. Wie meegaat op deze ruige roadtrip van Sint-Petersburg naar Uglich, blijft tussen de grauwe anekdotes van bandietenmajoor Sanya en zijn koele kameraden door allicht allesbehalve ijskoud – in tegenstelling tot het stralende oord van bestemming – bij de religieuze statements en apocalyptiek van de in 2013 overleden regisseur." (www.plukdenacht.nl/movie/me-too/)

Ik schreef voor hun webzine bovenstaand gedicht.

Hieronder een paar stills uit de film:

Meer over de film op o.a.:

www.kinokultura.com/2013/40r-ya-tozhe-khochu.shtml
Ongewenst bezoek – gedicht

april 13, 2015

ONGEWENST BEZOEK

bij een vriend op bezoek in de gevangenis
een vriend die 16 mensen heeft vermoord van wie 9 kinderen
op bezoek bij een vriend die je ooit wilde laten lachen
bij een vriend op bezoek in het ziekenhuis

bij een gezin op bezoek zonder aan te kloppen
bij een gezin op bezoek met een wapen in je hand
bij een gezin op bezoek als straf voor je hypotheek
je gevallen kameraden twee hoge gebouwen
de angst in de ogen van je ongeboren zoons

op bezoek bij een vriend en niets meegenomen
geen schilderij geen spandoek geen vergeving
op bezoek bij een soldaat

die zijn leven waagt
hoopt op een betere toekomst en alles
achter zich laat

op bezoek bij een soldaat
wiens weduwe straks geen pensioen opstrijkt
voor wie geen saluutschoten
boven de begraafplaats

op bezoek bij een moeder met een vlag
die weet dat het licht van de sterren in de blauwe nacht
van de ene op andere dag uitgaat

op bezoek bij de weduwe van een moordenaar

Dit is het twintigste gedicht in 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Dit gedicht schreef ik op 19 maart 2012 voor een aflevering van EO's Radio 1 programma 'Dit is de dag'. Vandaag in Dit is de Dag (www.eo.nl/radio/ditisdedag/) waarin o.a. gesproken werd over een Amerikaanse soldaat die 16 burgers doodschoot in Afghanistan.

Toen ik een link bij dit gedicht wilde opzoeken over die moorden vond ik op nieuws.marokko.nl/28600/militair-v…ers-afghanistan/ het verhaal over de excuses die de soldaat inmiddels heeft gemaakt:

De Amerikaanse militair die vorig jaar maart zestien Afghaanse burgers doodschoot heeft donderdag tijdens zijn rechtszaak excuses aangeboden. Sergeant Robert Bales sprak van een 'laffe daad'. Bales bekende in juni schuld en ontloopt daarmee in ieder geval de doodstraf, maar zal hoogstwaarschijnlijk levenslang krijgen (…) Hij zei dat hij boos en bang was toen hij zijn daad beging. "Wat ik heb gedaan was een laffe daad", aldus Bales (…) Ik ben een brok angst, kletskoek en hoogmoed. Aan de mensen die hun families zijn ontnomen, bied ik mijn oprechte excuses aan."

De 39-jarige Bales glipte in 2012 's nachts van zijn basis weg om in twee dorpen burgers te vermoorden. Tussentijds is hij naar de basis teruggekeerd. Toen hij de laatste keer terugkwam, bedekt onder het bloed, zou hij tegen andere soldaten gezegd hebben wat hij had gedaan. De avond ervoor had hij whisky gedronken en een film over een wraakactie van een voormalig CIA-agent bekeken.
Polderkruik – twee gedichten

april 12, 2015

AFSCHAFPOLDEROPROTPOLDER 2010

het water werd weggepompt
moeras en veen werden landbouwgrond
de grutto paste zich aan en broedde in gras
dat door warmere winters steeds vroeger gemaaid kon
de grutto paste zich aan legde het ei eerder vertrok sneller kwam te vroeg aan in west-afrika waar de rijst net was gezaaid
en de boeren naar de wapens grepen
op tv ontduikt mark rutte een vraag
over de grote groep succesvolle allochtonen
die hij met zijn partijprogramma schoffeert
door uit te leggen hoe trots hij is
op het afschaffen van de kickbokscursus
voor marokkanen in utrecht
dat kunnen ze mooi niet meer gebruiken
als ze weer eens iemand in elkaar willen slaan

typ maar in:

10 print “met de gevolgen heb ik niets te maken”
sluit af met: 20 go to 10

Dit is het achtiende gedicht in 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Het werd geschreven in 2010 in opdracht van de NRC en naar aanleiding van een interview met Mark Rutte bij Buitenhof (uitspraak om 0.18.45) en een prachtige avond over de grutto door RUG-hoogleraar dierecologie Theunis Piersma en multi-instrumentalist Sytze Pruiksma.

"Steeds vroeger vertrekt de weidevogel naar het warme Bissau in West-Afrika vanuit onze Nederlandse weides. Dat komt door veranderingen in ons landschap, maar de vervroegde trek van de grutto heeft ook directe gevolgen voor de rijstboerinnen in West-Afrika. De grutto laat ons zien dat alles op de wereld met elkaar in verbinding staat en dat het handelen van mensen nooit zomaar zonder gevolgen is. Samen met componist en musicus Sytze Pruiksma vertelt Piersma het verhaal van de grutto met een bijzondere live performance. Dit project is een inspirerende, eigenzinnige ontmoeting waarbij een kunstenaar en een wetenschapper met hun gedeelde passie voor vogels buiten de directe grenzen van hun vakgebied kijken."

Meer over hun samenwerking kun je bekijken in de documentaire 'Koning van het weiland / Kening fan `e greide'

www.npo.nl/fryslan-dok/21-03-2015/POW_00944131

N KANNEN EN KRUIKEN

zijn we van plan zal gaan gebeuren
komt er aan kan niet lang meer duren
hebben we aan gedacht hadden we ons voorgenomen
zullen we niet vergeten is bij ons in goede handen
komen we samen uit gaan we aan werken
unt u ons op afrekenen is in kannen en kruiken
blijven we van af
daar verandert niets aan dat respecteer ik dat zweer ik
op het graf van de moeder van mijn vorige tegenstander
en de moeder van degene die haar graf heeft gegraven
mooie rechte wanden hartelijke mollen en wormen
dat pikken we niet langer zo kunnen we niet verder
gaan we morgen naar kijken staat als eerste op de agenda
dat hangt ervan af ligt moeilijk ligt lastig
zat me niet lekker zal ik me in verdiepen
waren we al aan het doen
was mij ontschoten

Dit is het negentiende gedicht in 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015).
Fancy violators – twee gedichten

april 11, 2015

VIOLATORS WILL BE SHOT / SURVIVORS WILL BE SHOT AGAIN

ik zoek een dorp om in alle rust
van seksuele geaardheid te veranderen
een decor voor de wapenwedloop
van mijn hormonen

ik wil een camel toe cream pie op mijn juichlijf
zuivelste verwenning in mijn gezicht
en op mijn borsten een korst

maar ik heb ‘n vleesbom in m'n buik
haarbal in m’n mond slijmsliert aan m'n kin
‘n bijna baard

en kijk toe hoe de vogels komen om het land op te eten
hoe de vogels komen om de zee meer ruimte te geven

caravans op onze huizen
tentkabels in de grond

hoe de vogels komen om de wereld minder moe te maken

ze blazen de kaarsen uit bij de partituur
sturen het orkest naar huis
en lezen elkaar voor
uit eigen werk

van je
u is een kommetje
u is een hele emmer
lucht

Dit is het zestiende gedicht in 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015)

HOWEVER IS A FANCY BUT

de vijf meest voorkomende vormen van spijt
op het sterfbed zijn

1. had ik maar de moed gehad om mijn eigen leven te leiden
en niet dat wat men van mij verwachtte
2. had ik maar niet zo hard gewerkt
3. was ik maar niet zo bang geweest om mijn gevoelens te uiten
4. had ik nog maar contact gehad met al mijn vrienden
5. had ik mezelf maar wat gelukkiger laten zijn

gelul geouwehoer geklets
gebabbel gewauwel gezwets
geouwehoer gebazel gekwek
gebeuzel gezwam gebep
apekool kul wespennest

ik vrees niet de hel
van de straf voor mijn zonden
in dit leven

ik vrees de hel
van de straf van dit leven

een onoverzichtelijke
en slechts tijdelijk
behandelbare wond

die ik steeds opnieuw opentrek

Dit is het zeventiende gedicht in 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015)
Bijna monarchist – column Leeuwarder Courant 11-4-2015

april 11, 2015

Op eerste Paasdag keek ik op Omrop Fryslân naar een documentaire over de Duitse prinses Maria Louise van Hessen-Kassel (1688-1765), echtgenote van stadhouder Johan Willem Friso. Deze prinses zorgde eigenlijvig voor het voorbestaan van het Huis van Oranje door kort na het overlijden van haar man een flinke zoon op de aarde te zetten, Willem IV.

Bekijk de docu bij de NPO met ondertiteling

Of we haar daarvoor dankbaar moeten zijn, laat ik voorlopig even in het midden. Zelf ben ik niet zo’n grote fan van het koningshuis. Nederland zou het naar mijn mening prima zonder het instituut van de erfelijke macht kunnen stellen. En of we nu in het buitenland door Koning Pils of de big smile van Mark Rutte worden vertegenwoordigd, lijkt me weinig verschil te maken in de handel die we drijven.

Mijn afkeer van de Oranje’s is niet gebaseerd op negatieve ervaringen uit het verleden. De lepeltjes en blikjes van Beppe Tiet met Beatrix en Claus erop konden op mijn bewondering rekenen en wilhelminapepermuntjes weigerde ik nooit. Daarnaast kan ik me nog voor de geest halen dat onze klas op de lagere school een middag vrij kreeg om met vlaggetjes te zwaaien naar een koets. Maar misschien ging het wel om de intocht van collega Sinterklaas.

Zo’n vijftien jaar geleden mocht ik op bezoek bij lakei Ed Nijpels, Commisaris van de Koningin. Hij ontving op zijn woonboerderij mensen die zich verdienstelijk hadden gemaakt voor de provincie. Toen hij bij schrijver Nyk de Vries kwam te staan, keek Nyk hem even aan en zei: “Dus”. Nijpels had alleen maar met eenzelfde dus hoeven antwoorden, maar stond met zijn mond vol tanden en schuifelde rap naar het volgende tafeltje. De koninklijke bitterballen waren aan de kleine kant in zijn restaurant.

Het duurde tot september 2013 voordat ik een lid van het koninklijk huis mocht ontmoeten. Maxima, wellicht een even grote redder van het koninklijk huis als Maria Louise, was te gast bij de opening van het nieuwe Fries Museum. Ik las een gedicht voor dat net als poëziesteen voor het museum was gelegd. De koninginneoogjes twinkelden en ook de regel “wêr sette we dy dan del aanst” werd met een uiterst charmante lach onthaald. Betoverd door de hartelijke uitstraling van Maxima liet ik me bijna bekeren tot monarchist.

’s Avonds was mijn voordracht door Lucky TV ernstig verbeterd. In plaats van Tsead Bruinja was ene René aan het woord die maanden opgesloten had gezeten wegens “verschillende geweldsdelicten, depressiviteit en suicidiale neigingen”, waarna hij de Argentijnse schone trakteerde op een imitatie van Donald Duck die verkracht wordt. Ik overwoog terstond mijn naam te veranderen en het Haagse accent van René over te nemen. Nog nooit hadden er zoveel mensen naar me gekeken. Voor die ervaring moet ik Maria Louise en haar vruchtbare schoot dankbaar zijn.

P.s. na het schrijven van de column zag ik dat het Fries Museum ook aandacht besteedt aan Maria-Louise. Voor meer over die tentoonstelling: http://www.friesmuseum.nl/

het zeggen tot het niet meer geldt

je wilt het bewaren
zodat het hetzelfde blijft

je wilt het bewaren
tot het meer waard wordt

hetzelfde dat wat waard blijft
wil je bij je houden

in je meedragen en laten zien
en achter je laten

omdat er wat nieuws aankomt
dat je ook wilt bewaren

de tent vol zooi je huid zo'n zware winterjas
dat je je in de zomer doodzweet

en waar zetten we je dan neer
straks

en naast wie?

it sizze oant it net mear jildt

wolst it bewarje
sadat it itselde bliuwt

wolst it bewarje
oant it mear wurdich wurdt

itselde dat wat wurdich bliuwt
wolst by dy hâlde

yn dy meidrage en sjen litte
en achter dy litte

omdat der wat nijs oankomt
datst ek bewarje wolst

de keet fol guod de hûd sa'n swiere winterjas
datst dy by it simmer deaswitst

en wêr sette wy dy dan del
aanst

en neist wa?

Deze column stond eerder in de Leeuwarder Courant: www.lc.nl

recent posts