-
Adfiz (https://www.adfiz.nl/), een branchevereniging van onafhankelijke financiële adviseurs, nodigde mij uit een gedicht te schrijven voor hun online nieuwjaarsborrel. Ik stelde voor om in plaats van een algemene tekst vier gedichten te maken op basis van gesprekken met aangeslotenen. Ik kreeg de persoonlijke verhalen te horen van de mensen bemiddelen tussen ons en onze verzekeringen of die een notaris voor ons regelen als we op sterven liggen.Bij het optreden wilden ze graag vioolmuziek. Daarbij moest ik meteen denken aan Oene van Geel (https://oenevangeel.com/).Dossier Gemeenschap*DAN MAAK JE HET VERSCHILeen leven lang ben je onzichtbaartotdat een boerderij afbrandten een familie met de handen in het haarhet levenswerk vernietigd zietje dirigeert de mensen om woede en verdriet heenlaat zien dat onder puin een toekomst ligtdat is het echte werkdan maak je het verschilzoals je vader dat voor jou deedstap je in je wagen op welk uur van de dagwelke dag van de week dan ookbreng je rust waar paniek ishet gaat je niet in de kouwe kleren zittenhet komt mee naar huis waar je wordt opgevangenhet kan eruit op het sportveldwaar je naam op het bord staatniet langer zie ik daarin een bedrijfeen schreeuw om aandachteen vertoon van geldik zie een gezin en de gezinnenwaar het mee samenvalt*HET GAAT BIJ ONS NIET OM HET GOEDKOOPSTEje zou er eigenlijk bij moeten zijnals een klant na een goed gesprek bij ons op kantoorde deur uitloopt zich omdraait en vol verbazing stameltjullie hebben mij helemaal niks verkochtof wanneer op een verjaardagsfeestjede een na de ander zit op te scheppenover hoeveel korting ze krijgen op hun autoverzekeringen een klant van ons zegtik heb geen kortingik heb yvonne en frankals je fiets gestolen wordten je kunt het je veroorloven een nieuwe te kopendan kun je zelfstandig dat risico lopenvinden wijals jong meisje wilde ik cameravrouw wordenof tekenjuf of kleuterjuf of actricemijn vader zei ik zie jou eerder achter de kassavan de albert heijn belandenhij zou eens moeten zien hoe een klantbij ons de deur uitloopt zonder dat we hem iets hebben verkochten later opbelt om te vragenof we al zijn polissen willen overnemen*HET IS LEUK THUISWERKEN MAAR ER IS OOK MEER ALS WERKeen klant wilde vanuit het midden van het landweer in het zuiden komen wonenmet zijn vrouw had hij een nieuw huis gekochten het oude verkochttwee weken voor de overdracht werd hij ernstig zieken na vier dagen bleek dat hij de overdracht niet ging halendezelfde dag hebben we toen in het ziekenhuisnog een notaris weten te regelenzodat het testament kon worden opgestelden de overdracht kon plaatsvindenbinnen een week wasdoor goed meewerken van de bankook de hypotheek aangepastdat heeft mij aangegrepende zoon van deze mensen zie ik regelmatigwant hij zit in de sponsorcommissie van de voetbalclubwaar ik zelf 25 jaar jeugdtrainer ben geweester loopt bijna niemand weg bij onsdoor de sfeer op kantoorik sta met twee poten in de kleials de wc schoongemaakt moet wordendoe ik het ook*VREEMDE EEND IN DE BIJTik zie mijn collega’s nooit als concurrentenmaar echt als collega’s met wie we samenwerkeneen klant die voor een lagere premie naar iemand anders gaatkrijgt altijd een keurige briefbedankt voor het vertrouwenmocht het elders toch niet bevallenschroom dan niet om weer contact op te nemendie brief maakt indruk en ook het feit dat ik niet heb gebeldsoms komt zo’n klant na twee jaar weer terugdan heb je ze voor het levenhet is jammer dat er weinig instroom is van jonge mensenvroeger viel ik daar zelf ook onderik ben de zoon van een man die al in 1972een assurantiekantoor is gestartik neem dat nooit over dacht ikjasje dasje stoffig vaknu lobby ik in den haagvoor verse aanwas
-
Door Emilia MenkveldGeen ivoren toren, geen hermetische taal: als Dichter des Vaderlands wil Tsead Bruinja (1974) midden in de maatschappij staan. In zijn nieuwe bundel Springtij laat hij bewoners en behandelaars van tbs-kliniek de Pompestichting aan het woord. Anoniem, uiteraard: in de bundel heet iedereen ‘x’.
In Bruinja’s verzen klinken hun stemmen menselijk en oprecht. Hier en daar schemert door waarom ze ‘binnen’ zitten; vergoelijkend wordt het nergens. We lezen over de tbs’er die wil leren schilderen als Bob Ross, maar van de leiding niet met thinner mag werken (‘x zit niet voor brandstichting dus thinner zou best moeten kunnen/ volgens hem’). Over de behandelaar die zijn werk heeft ‘leren parkeren’, de tbs’er bij wie na de scheiding alles in het honderd liep. En over de rusteloze tbs’er die prachtig kan associëren: ‘plannen is net als rataplan ratten ze komen zo snel op de geur van kaas af/ dan val je in de val voor muisjes is het hetzelfde tegenwoordig speelt iedereen/ met muisjes achter de computer de nieuwe vogelkooi is mooi kanarie/ canarische eilanden blackbird allemaal zingen ze zo mooi hier’. Een passend afscheid van deze Dichter des Vaderlands. Op 21 januari wordt zijn opvolger bekendgemaakt.
Tsead Bruinja: Springtij. Querido; € 12,50. -

Staat dubbel gecorrigeerd (om maar eens een anglicisme te gebruiken)https://www.nrc.nl/nieuws/2021/01/14/lodewijk-asscher-stapt-op-als-lijsttrekker-pvda-a4027518
-
– Fijne signalering door Dirk-Jan Arensman in VPRO's Boekengids
Een zomer aan gesprekken met tbs’ers en hun behandelaars over hun jeugd en het kliniekleven voerde Tsead Bruinja afgelopen jaar. De neerslag daarvan, ‘documentairepoëzie’ in de traditie van Sleutelaar en Armando, verzamelde hij in de kleine bundel springtij (Querido). Ontroerende flitsportretten, waarin de onderwerpen steevast ‘x’ heten en ongespecificeerde delicten pleegden, maar evengoed een eigen stem en gezicht krijgen. Van een Eftelingfan met een aversie tegen attracties zonder sprookjesthema tot de x die van ‘bob ross’ wil leren schilderen, maar niet met ‘thinner’ (verdunner) mag werken. En van die psychotische Somaliër die als kind zijn honger stilde ‘door onder het raam van een restaurant te gaan staan’ tot de rastafari die nooit doodgaat: ‘de dood is voor negatieve mensen’.
-
De afgelopen weken werd mij gevraagd of er nog iets was waar ik als Dichter des Vaderlands over had willen schrijven. Voor mij was dat het onderzoek naar de kinderopvangtoeslag en de manier waarop de verschillende bewindslieden met hun verantwoordelijkheid omgaan.
Hieronder het gedicht.
eind maart
in een haagse schaftkeet van de plantsoenendienst
reik ik mark rutte mark asscher en mark hoekstra
hun oranje hesjes aaneen voor een trekken ze de elastiekjes
van hun broodtrommel en beginnen
bammetjes te ruilen alsof ze dit al jaren doen
thuis reppen ze met geen woord
over wat ze er het liefste op hebbenwe nemen het werk door
dat voor vandaag op de planning staat
alle drie protesteren netjes met voorzitter
zo hadden we dit niet afgesproken
en binden weer in nadat ik hun een lesje
heb gegeven inhoe verberg je je enkelband
mark wiebes en mark weekers fietsen langs
met pijnlijke blaren aan hun voetjesdegelijke zweedse klompen
hun gezichten uitgestrekenverwijtbaar moe
en omgeschoold*
Meer informatie en een link naar het verslag op:https://www.tweedekamer.nl/nieuws/kamernieuws/eindverslag-onderzoek-kinderopvangtoeslag-overhandigd
-
– interview met Joep van Ruiten over 'Springtij' en het Dichter des Vaderlandsschap"Joep van Ruiten interviewt Dichter des Vaderlands Tsead Bruinja. Binnenkort draagt de Friese Amsterdammer, na twee jaar, het stokje over. Bruinja sprak afgelopen zomer tbs’ers en hun behandelaars van de Pompestichting. In Springtij staan de teksten die hij op basis van deze gesprekken heeft geschreven. Hij noemt het zelf “documentairepoëzie.” Klaas Koops uit Schipborg vertelt over zijn nieuwe boek Vief liefdes, gedichten en gedachten in Zuidoost Zand-Drents. Annette Timmer interviewt Barber van de Pol. Zij schreef een portret van denker en schrijver Carry van Bruggen, die 140 jaar geleden werd geboren in Smilde; Er is geen ander zijn dan anders zijn."
-

Door Dieuwertje MertensDichter des Vaderlands Tsead Bruinja mocht in de zomer van 2020 op uitnodiging van de Pompestichting met tbs’ers en hun behandelaars spreken. Dit resulteerde in de bundel Springtij; gedichten over het leven met tbs. ‘Documentaire-poëzie’, is de noemer die Bruinja eraan geeft.
In mijn twintiger jaren had ik een baantje op de medische post van een tbs-kliniek. De verpleger die me de eerste dag rondleidde, zei: ‘We onderscheiden grofweg zedendelinquenten – voornamelijk pedofielen – en moordenaars. De vrouwen hebben meestal hun kind omgebracht. Er zijn mensen met gevaarlijke wanen. Meer hoef je niet te weten.’ De ‘gevaarlijke’ tbs’ers die ik er zag, waren vooral terneergeslagen, gesedeerd of na een lang verblijf volledig geïnstitutionaliseerd. Bruinja voert de stemmen van verschillende tbs’ers op, in ieder gedicht ‘x’ genoemd. We kunnen ze onderscheiden door hun verhaal, achtergrond, sporen van gepersonaliseerd taalgebruik en de mate van samenhang waarmee ze hun verhaal vertellen.
Bruinja heeft ervoor gekozen om de stemmen niet rechtstreeks op te voeren, maar vanuit de derde persoon te dichten en af en toe een citaat zonder aanhalingstekens in te voegen. Daarmee creëert hij een afstand, die er in wezen natuurlijk ook is. Er is slechts één gedicht waarin ‘x’ rechtstreeks tot de lezer spreekt: ‘Ik wil niet de indruk wekken/ dat het altijd aan de ander ligt.’
x weet het ook niet meer
ik was iemand die ervoor gezorgd heeft
dat ik hier terecht ben gekomenik wil niet de indruk wekken
dat het altijd aan de ander ligtik was verslaafd
ik ben er vijftien jaar vanafik ben geen leider
ik ben iemand die de schuld krijgtik heb de naam gekregen
dat ik een groep ontwricht
dat ik het team ontwrichtik vind het moeilijk om kwetsbaar te zijn
ik ben bang dat ik overlopen wordik weet niet meer hoe ik met mensen om moet gaan
ik vind dat het strafbaar gesteld moet worden
wanneer iemand niet zegt hoe hij mij ervaart
en daarmee de beeldvorming over mij beïnvloedthet lijkt erop dat je helemaal perfect moet zijn
om geholpen te kunnen wordenik sta altijd tien-nul achter
ik heb altijd gedacht dat ik die tien-nul
zou kunnen inhalenik ben blij dat iemand ziet
dat er bij mij groei is ontstaanals ik alles zelf zou kunnen aanleren
zou ik hier niet zittenOntwapenend zijn de details, zoals de x die door onder meer zijn ‘nette overhemdje’ uit de toon valt in de kliniek en zich probeerde aan te passen door een hoody te dragen, ‘hij voelde zich er nooit gelukkig in’.
De gedichten bestaan steeds uit eenvoudige, onder elkaar gegroepeerde zinnen, met een enkele zorgvuldig geformuleerde uitschieter zoals: ‘als hij de zee woest hoort beuken/ is hij nietig onvatbaar.’
De dichter lijkt vooral te hebben ingegrepen in de selectie en ordening van de hem aangereikte verhalen. Soms vroeg ik me af in hoeverre er sprake is van poëzie. Er is immers geen sprake van meerduidigheid of afwijkend taalgebruik. De strofes zijn gerangschikt als thematisch samenhangende alinea’s. Er is sprake van een enkele herhaling of een losse zin in de schijnwerpers.
Maar het draait juist om wat er níét staat; de reden van het verblijf, hoe het leven daardoor werd verwoest. De Dichter des Vaderlands dicht: ‘volgens x leven ze niet hier/ ze worden geleefd (…) buiten is het leven’. Hij geeft deze aan de maatschappij onttrokken mensen een gezicht.
Springtij (Querido) – https://www.singeluitgeverijen.nl/querido/boek/springtij/
-
Poëzie Dichter des Vaderlands Tsead Bruinja sprak op uitnodiging van de Pompestichting met twaalf tbs’ers en hun behandelaars. Op basis van deze ontmoetingen schreef hij de dichtbundel ‘Springtij’.
Door Mirjam van Zelst
Daar stond Tsead Bruinja (1974) dan, de eerste keer, op de stoep van de Pompekliniek in Nijmegen. Hij zou een verkennend gesprek hebben met geestelijk verzorger Marco Luijk. Hoge hekken, prikkeldraad. Schuifdeur open, sluis in, schuifdeur dicht. Alles werd gecontroleerd, er mocht niks mee naar binnen behalve een notitieblok en een pen. ,,Dat was indrukwekkend”, zegt de dichter. ,,Ik wist niet wat ik moest verwachten.”
Agressiever
Later, toen hij en Luijk overeenstemming hadden bereikt en de twaalf gesprekspartners waren geselecteerd, was er nog zo’n primeur; het eerste gesprek met een tbs’er. Bruinja had ter voorbereiding de documentaire Longstay gezien, ,,een aanrader trouwens”, en was niet zenuwachtig maar een beetje gespannen. ,,Ik verwachtte echt geen monsters. Wel had ik ze uiteindelijk agressiever gedacht, defensiever, dan ze waren. Mijn eerste tbs’er werd al snel een mens met zijn eigen verhaal.”
Dat verhaal wilde Bruinja vastleggen in de vorm van documentairepoëzie, zoals hij de gedichten in zijn bundel Springtij zelf noemt. Maar ‘X’ – zo heten uiteindelijk alle tbs’ers in Springtij- mocht niet herkenbaar zijn voor de eventuele slachtoffers van zijn delict, dus Bruinja moest uitkijken wat hij schreef. De eerste ‘X’ was ‘een horecajongen die van zijn moeder eigenlijk de ambtenarij in moest’, zo valt te lezen in het gedicht op bladzijde 18 van de bundel. Dat mocht.
ER BLIJFT BUITEN STEEDS MINDER TIJD OVER VOOR X
hij had het eerst moeten overleggen
nu rijden de kinderen in de volvo van achthonderd euro
achthonderd euro voor een volvo op facebook
was niet veeldat wissen van de browsegeschiedenis
was niet helemaal de bedoeling
toch weg telefoon weg computer
het onderzoek duurt maandenfrans bauer hoeft niet van x
jannes wel jannes zingt geweldig
jannes zingt en wordt zelf zichtbaar geraakt
door het nummer dat hij zingtdat ziet x
een man van het toerisme
een horecajongen die van zijn moeder
eigenlijk de ambtenarij in moestbij het vertrek van de eerste achtdaagse reis naar luxemburg
die hij zelf had georganiseerd met zijn eigen bus
verwonderde het hem dat pa en ma
de bus kwamen uitzwaaienmaar ze liepen door en stapten doodleuk in
ze hadden geboektx is een man die moet leren dat wie niet met mes en vork eet
wie niet netjes goeiemorgen zegt en beleefd op de ander wacht
tijdens het eteneen aantekening krijgt
wat x ziet en doet staat op een harde schijf
wat x is past daar niet opmet zijn handen uit de mouwen in keuken en kantin
ewacht hij op de resultaten van het onderzoekAlle teksten werden achteraf gecontroleerd door zowel Luijk, als door Bruinja’s gesprekspartners zelf. Soms kwam er dan commentaar. ,,Dat vond ik niet altijd even gemakkelijk”, zegt Bruinja. Maar om het nou censuur te noemen, dat gaat hem te ver. ,,Ik heb welgeteld een keer een strofe weg moeten halen vanwege te grote herkenbaarheid, maar ik had zo veel opgeschreven, dat ik ander materiaal had, dat ook werkte. Ik wist van tevoren dat dit het proces zou zijn.”
Binnen kaders
Als Dichter des Vaderlands 2020 was Bruinja wel gewend om in opdracht te werken, binnen vooraf bepaalde kaders. Begin vorig jaar maakte hij nog Portretten in Poëzie van mensen in zorginstellingen, en zijn gedichten voor NRC Handelsblad hadden altijd met de actualiteit te maken. ,,Poëzie, of kunst in het algemeen, is een verbinder”, vindt hij. Een dichter hoort niet boven in zijn ivoren toren te zitten om moeilijke gedichten te maken. ,,Ook een dichter hoort midden in de samenleving. Hij is op zijn eigen manier onderdeel van het geheel. Net als een kantklosser. Ik heb niks met kantklossen maar ik zeg ook niet dat die in zijn torentje moet blijven. Of André Hazes. Iedere kunstenaar mag zelf weten op welke manier hij zijn bijdrage levert.”
Gezicht
En midden in die samenleving stak de dichter zelf ook nog iets op. ,,De tbs’er heeft voor mij een menselijk gezicht gekregen; hij is geen vaag begrip meer, of alleen zijn delict. Hij is een mens, met een leven en met behoefte aan een toekomst.” Daarbij kwam ook nog een persoonlijk gewin: ,,Als dichter is dit mijn eerste bundel over één onderwerp; mijn eerste conceptalbum. Dat is me goed bevallen en dat hoop ik vaker te doen.”
‘Buiten’ als perspectief
PROJECT X
Marco Luijk is predikant en geestelijk verzorger bij de Pompestichting. Hij was de contactpersoon van Tsead Bruinja. ,,Ik organiseer voor de Pompestichting regelmatig projecten, vaak iets met kunst. Veel mensen hier zitten al zo lang ‘binnen’, zoals zij het noemen, ze hebben een eigen levenswerkelijkheid en ook een eigen taal; het is interessant om daar wat mee te doen. Ik zag dat de vorige Dichter des Vaderlands, Ester Naomi Perquin, embedded had gezeten bij de politie en zo kwam ik op het idee om Tsead te vragen.
Het resultaat is heel wonderlijk. Tsead luistert heel goed. Uit de taal van sommige patiënten komt naar voren dat ze last hebben van psychoses. Ze associëren pijlsnel met beelden en dat zie je terug in deze bundel. Daarnaast wordt er ook geklaagd. Dat is niet alleen negatief. Het is ook verzet, en daaraan zie je dat ze zich niet zomaar bij hun situatie neerleggen. Dat is goed.
De Pompestichting heeft twee types patiënten: in Nijmegen worden 150 personen behandeld met het oog op terugkeer in de maatschappij en dat lukt aardig. In het dorp Zeeland is de longstay (langdurige zorg). Daar zitten ongeveer honderd mensen, van wie de helft uitstroomt naar een andere locatie. Maar ook de andere helft heeft nog perspectief; ze kijken allemaal naar buiten.
Tsead heeft op beide locaties gesproken met patiënten. Hij sprak ook een psycholoog en een psychiater, maar ik zeg niet welke gedichten dat zijn. Het zijn allemaal parels geworden.”
Bron: De Gelderlander
-
Met Iduna Paalman, Maureen Ghazal, Daniëlle Zawadi, Daniël Dee (presentatie) en Tsead Bruinja
Als afsluiting van de Poëzieweek 2021 (28 januari tot en met 3 februari) organiseert Probiblio in samenwerking met bibliotheken op donderdagavond 4 februari de poëzieavond Ontmoet Dichters Online. Het wordt een avond met voordrachten, interviews en de mogelijkheid om vragen te stellen.
De avond wordt mogelijk gemaakt door Probiblio en de volgende 10 bibliotheken: Bibliotheek Amstelland, De Boekenberg, Bibliotheek Oostland, Bibliotheek IJmond-Noord, Theek5, Bibliotheek Rotterdam, Bibliotheek Zuid-Kennemerland, Bibliotheek Katwijk, Bibliotheek Aan den IJssel en Bibliotheek Aanzet.
Aanmelden
Op 4 februari gaat het programma vanuit het Bibliotheektheater in Rotterdam live om 19.30 tot 21.00 uur.
Er zijn geen kosten aan deelname verbonden. Je kunt je via deze link aanmelden voor de webinar.
https://www.eventbrite.nl/e/tickets-ontmoet-dichters-online-134400566713
Ontmoet Schrijvers Online
Ontmoet Dichters Online wordt georganiseerd na 2 succesvolle rondes van het programma Ontmoet Schrijvers Online. Vanwege de coronamaatregelen konden schrijvers niet meer fysiek een bibliotheek bezoeken om voor te lezen, geïnterviewd te worden en met hun lezers in gesprek te gaan. Voor de bibliotheken een mooie gelegenheid om schrijvers én boeken in het zonnetje te zetten en hun leden ondanks de blijvende coronamaatregelen te betrekken bij hun bibliotheek.
Meer informatie:
https://www.probiblio.nl/nieuws/4-februari-ontmoet-dichters-online-live-vanuit-rotterdam
-
…Ook hier wordt x behalve een onbekende, ook een variabele, en daarmee een stukje van de lezer: zo gaat het met de pijn in een mensenleven, soms kun je ermee leven en er afstand van nemen, een ander moment groeit deze je boven het hoofd…Dietske Geerlings buigt zich voor Ooteoote.nl over 'X rekende af met de verkeerde persoon' uit 'Springtij' (Querido)Lees het hele artikel op:



