• DSC00036

    Vanmiddag kwam de cameraploeg van de NPS langs om het gedicht 'Sneeuw' op te nemen voor de tv-uitzending van 28 januari. Ze moesten twee keer alle trappen op, want ze hadden een 'jib' bij zich. Een jib is een soort kraan met gewichten eraan, waardoor je vloeiende bewegingen met de camera kunt maken en de camera niet zelf hoeft te tillen.

    Het gehannes met de jib (het was een experimentje) leverde lachwekkende taferelen op voor de crew en de dichter. De hele boel dreigde voortdurend om te vallen, waarbij de geluidsman ook nog eens zijn vingers openhaalde en een mooie streep bloed op zijn neus droeg. Hieronder een kleine impressie:

    DSC00031 

    DSC00032 

    Ik heb het gedicht braaf zo'n acht keer voorgelezen en mocht daarbij op onze eigen blauwe bank zitten. Ben benieuwd naar het eindresultaat. Reken maar op veel zwoele blikken in de camera.

    And now for something completely different

    Gisteren ging ik met mijn vrouw naar het eerste concert van Leine in de grote zaal van de Paradiso. Ik zeg eerste, omdat ik weet dat er talloze gaan volgen.

    DSC00027 

    De show begon met wat technische problemen, maar na vier liedjes liep het als een trein. Speciaal voor deze show speelde Leine met gastmuzikanten. Een van de hoogtepunten was een liedje van Kermit de Kikker met strijkers van het Zapp String Quartet. Wie het allemaal nog eens wil bekijken kan dat binnenkort doen op Fabchannel.

    Ik was diep ontroerd door de manier waarop Leine over de breekbaarheid van het geluk zong en ben vol bewondering over de gulle manier waarop Leine het podium deelde met een jonge zangeres. 

    Zo hoort het in de kunst! We geven door en ontvangen.

    Een dankbare groet,

    Tsead

  • Raket 

    Onderstaand gedicht schreef ik een aantal jaren geleden en nu weet ik niet meer precies wat ik er van moet vinden. Zowel de Israëli's als Hamas vermoorden onschuldige mensen, waarbij Israël veel te ver gaat. Laten we hopen dat ze vandaag in Egypte tot een staak-het-vuren komen, zodat onschuldige burgers, moeders, oma’s en kinderen aan beide kanten van de grens weer veilig zijn.


    de werkelijke slachtoffers

    in de zwevende kamer van de oefenruimte

    haalt de drummer na het tv optreden

    de grijze strepen ducktape van zijn bekkens

    trekt een oude trui uit de basdrum

     

    en giet melk op zijn vellen

     

    een oma en haar kleinkind komen te vroeg

    terug van een israëlisch strand

     

    een zwartgeblakerd perfect rond raketgat

    in de keukenmuur

     

    de drummer giet melk op zijn vellen

    corrigeert fouten in de solo

     

    leest in een achtergelaten tijdschrift

    in elk veld een rode bloem

    zodat de theeplukkers

    niet kleurenblind worden

     

    sluit de deur van de oefenruimte

    neemt plaats in de sedan

     

    roffelt met zijn handen op het dashboard

    en eet alle snoepjes op

     

    dat er op het bord in die keuken pruimen lagen

    en trossen volrijpe druiven

     

    dat onze magen eerst onze ogen uit jagen sturen

    en onze handen daarna soms te traag volgen

     

    dat er niet genoeg is voor die ogen

    en onze harten sponzen zijn

     

    mag geen reden zijn om met lege handen

    achter te blijven en in de spiegeling van dat bord

    in het kijken zelf een dovend vuur te zien

     

     

    uit Bang voor de bal (Uitgeverij Cossee, 2007)

     

     

    Ik probeerde in dit gedicht twee verhalen door elkaar heen te laten lopen, zoals bij een raamvertelling in een roman of in een film. In de bundel komt vaker een drummer voor, die vooral metaforisch bedoeld is, als een soort god/regisseur.

    P.s. op http://www.avaaz.org/nl/gaza_time_for_peace/ is het mogelijk om een petitie te tekenen. Hieronder kun je de tekst lezen, zoals die op hun site vermeld wordt:


    Petitie voor de VN Veiligheidsraad, de Europese Unie, de Arabische Liga en de VS:

    We dringen er op aan dat u onmiddellijk handelt om een uitgebreid staakt-het-vuren in de Gaza strook te verzekeren, om de burgers van beide zijden te beschermen, en om de groeiende humanitaire crisis aan te pakken. Enkel door stevige internationale actie en toezicht kan het bloedvergieten gestopt worden, de grensovergangen van Gaza veilig heropend worden en echte vooruitgang geboekt worden voor meer vrede in 2009.

  • Was gisteren in Groningen om de discussie bij te wonen tussen de huidige Dichter des Vaderlands Driek van Wissen en Bas Kwakman, de directeur van Poetry International. Er werd vurig gediscussieerd, waarbij het publiek soms net iets te veel interrumpeerde. Uiteindelijk hebben beide partijen hun meningen over de verkiezing goed kunnen presenteren.

    Wat er in ieder geval de volgende keer anders moet, is dat er een juryrapport moet komen over de geselecteerde dichters. Die boodschap nam Kwakman mee terug naar Rotterdam.

    Driek van Wissen was zo sportief om als ervaren DDV me nog wat bij te brengen:

    Wissen_bruinja 

    © Jan Willem van Vliet (Deze foto werd gemaakt voor een artikel in het Dagblad van het Noorden van komende donderdag en is met toestemming van de fotograaf hier geplaatst).

  • Vliegtuig
     
    Vandaag schreef Gerrit Komrij, de eerste Dichter des Vaderlands, op zijn weblog dat hij was uitgenodigd voor de tv uitzending van de NPS op 28 januari. Men was echter te arm om zijn vliegticket vanuit Portugal van minder dan 250 euro te vergoeden. Het is belachelijk dat men bij de publieke omroep dat kleine beetje geld niet kan ophoesten en daarom begin ik bij deze een collecte. Ik sta persoonlijk garant voor het ticket en vraag jullie om een bijdrage te leveren. Dat kan door mij een mailtje te sturen op tseadbruinja@hotmail.com. Ik stuur dan een bericht terug met mijn rekeningnr.
     

    Bij deze nodig ik Gerrit Komrij persoonlijk uit om de uitzending bij te wonen. Dat doe ik mede uit bewondering voor de manier waarop hij als eerste invulling heeft gegeven aan de functie, bijvoorbeeld door het oprichten van de Poëzieclub, het tijdschrift Awater en de onvolprezen Sandwichreeks, waarin Nederlandse dichters kunnen debuteren en vergeten dichters uit het verleden weer onder de aandacht worden gebracht. Ik hoop als redacteur van Awater zijn werk te kunnen voortzetten en de poëze net zo goed onder de aandacht te kunnen brengen als hij het heeft gedaan.
     
    Gegroet,
     
    Tsead
  • Sneeuw

    Omdat niet iedereen een abonnement op de NRC heeft of misschien net het cultureel supplement van afgelopen vrijdag gemist heeft, plaats ik hieronder het gedicht dat ik daarin publiceerde.

    Het gedicht is o.a. geïnspireerd door het nieuws over een vrouw die in Canada drie dagen tot aan haar nek in de sneeuw lag en het overleefde. Misschien was het overigens wel vooral haar man die aan de keukentafel de pers te woord stond, wat dat bericht blijvend in mijn geheugen etste.

    sneeuw

    in het jaar 2008 was ik geen vrouw van vijfenvijftig
    lag ik niet drie dagen bedolven onder de sneeuw
    werd mijn eigen vrouw niet door tien mannen verkracht
    en levenloos uit een rijdende legertruck geworpen
    werden onze kinderen niet van ons afgepakt

    in het jaar 2008 was ik een man van vierendertig
    rende ik samen met mijn vrouw
    naakt over het strand van een duits waddeneiland
    doken we een aprilkoude noordzee in
    alles aan mij werd klein

    in het jaar 2008 was ik niet zwart
    deed ik geen gooi naar het presidentschap
    waren er geen honderd geweren op me gericht
    werd ik maar matig gehaat

    in dat afgelopen jaar kwam ik te vaak bij mijn huisarts
    die me zei minder te gaan drinken die me maagtabletten gaf
    en ik dacht ik ben toch vierendertig en nog geen vierenzestig
    en begon minder te drinken

    in het jaar 2008 was ik geen vrouw van vijfenvijftig
    die drie dagen onder de canadese sneeuw bedolven lag
    voor wie ik haar diepgelovige man bij de keukentafel bidden zag

    in het jaar 2008 heb ik goddank mijn vrouw mijn handen en voeten nog

    Alle goeds,

    Tsead

    P.s. We moesten een gedicht schrijven over het jaar 2008 en het gedicht mocht niet langer zijn dan 25 regels. Er is veel gebeurd in 2008 dat ik niet in het gedicht verwerkt heb, omdat het anders te veel een boodschappenlijstje zou worden.

    P.s.s. Het Duitse Waddeneiland is Sylt. Ik kan het iedereen aanraden, alleen al vanwege de strandsauna, en vanwege de gehuurde ferrari's waarin dikke Duitse zakenlieden rondrijden. Op die ferrari's schroeven ze nummerplaten die niet van het eiland zijn, want anders ziet iedereen dat de auto's gehuurd zijn en dat vinden de jonge blonde bimbo's, die naast de zwetende zakenmannen zitten, niet stoer.

  • Kloten-in-florida

    Vandaag was interviewer, tekenaar en voormalig tenniscoach Martin Simekte gast bij het radio 1 programma Dit is de dag. Hij werd daar stevig aan de tand gevoeld over zijn onorthodoxe stijl van interviewen, waarbij heftige gesprekken ontstaan en menige traan wordt gelaten.

    Ik was 'dichter bij de dag'en schreef onderstaand gedicht, omdat Simek, in zijn eigen woorden, zijn accent heeft behouden en daarmee ook zijn kloten:

    ACCENT

    ik ging naar school in de grote stad
    probeerde mijn accent te verliezen
    en verloor mezelf

    in leeuwarden was een jongen
    van buiten de stad een boertje

    ik werd ouder en dichter
    schreef over mijn jeugd
    en mijn accent kwam terug

    waar ik niet over schreef
    was de begrafenis van mijn moeder

    maar ik zou het zo kunnen vertellen
    diep in de nacht op de radio tegen een man
    met een zwaar tsjechische tongval

    een lange rij familie liep langs
    mijn snotterende zusjes en mijn vader
    en ik kon niet huilen

    maar toen de moeder van mijn beste vriend
    haar tranen niet kon bedwingen

    brak ik

    er stroomde een beek in mij die een rivier wilde worden
    een beek die droomde van oceanen

     

  • Gisteren fietste ik voor het eerst om zeven uur 's ochtends door de binnenstad van Amsterdam onderweg naar de Desmetstudio's waar ik geïnterviewd werd door Wim Brands. Het werd een prettig gesprek met mooie platen die uitgekozen waren door de Easy Aloha's en Wim zelf. Binnenkort is de uitzending terug te horen via de site van De Avonden.

    DSC00002 
    (de microfoon)

    Brands legde mij het vuur aan de schenen over de campagne en vroeg me een gedicht te schrijven op basis van de actualiteit. Ik koos een column van Ariejan Korteweg uit de Volkskrant over de Parijse clochards die liever niet in de opvanghuizen wilden verblijven:

    IN PARIJS LIGT HET AVONTUUR OP STRAAT

    al weken is het koud in parijs
    waar de feestdagen niet helemaal onopgemerkt voorbij gaan
    ook niet voor de dakloze

    de een heeft een kerstslinger opgehangen
    boven de rol landbouwplastic waaronder hij slaapt

    de ander koestert net iets meer hoop
    op de restjes van zijn favoriete vier sterren restaurant

    al weken is het koud maar ze wilen niet naar binnen
    ook al zegt de president dat ze niet mogen verkleumen

    schaamte is geen goeie jas
    en die opvangtehuizen kom je vaak viezer uit
    dan je erin gaat

    © Tsead Bruinja

    DSC00003 
    (Wim Brands)

    Nadat we het nog even over Angel hadden gehad en ik Roel Bentz van den Berg de hand had geschud en een exemplaar van de bundel, inclusief stemadvies, had gegeven, sprong ik op mijn fiets richting Centraal.

    In Amersfoort kwam er een jongen tegenover me zitten in stemmig zwart met een badge van de Kerk der Laatste Dagen. Na een half uur probeerde hij een gesprek te beginnen over de kerk en het geloof, maar dat wimpelde ik af, waarna we het gelukkig ook nog over andere zaken konden hebben. Ik vroeg hem wat hij allemaal wel en niet mocht en wat hij wilde worden. Hij mocht geen tv kijken, wel naar muziek luisteren, en op internet alleen maar de site van zijn kerk bekijken en mailtjes versturen. Hij kwam uit Utah, verbleef sinds dertien maanden in Assen en sprak behoorlijk goed Nederlands. Dat moet natuurlijk ook wel als je Nederlandse afgedwaalde zieltjes terug moet winnen voor het geloof. Het was leuk hem te ontmoeten en met hem te spreken, al moest ik hem zo nu en dan even bijsturen als hij het toch weer over het geloof wilde hebben. Alle respect daarvoor, maar ik ben niet ontvankelijk voor die boodschap.

    Toen de jonge evangelist in Assen uitstapte, besloot het stel dat de hele reis naast ons had gezeten ook een praatje te maken. Ze hadden meegeluisterd en vonden het interessant om te horen dat iemand van de poëzie kon leven. Ik heb ze mijn kaartje gegeven, dat meteen doorgestuurd zou worden naar een schoonzus die lid was van een dichtersgroep te Utrecht. Zo zie je maar weer hoeveel mensen zich  met poëzie bezighouden.

    In Groningen kwam ik mijn accountant en hobbydrukker Albert Bouma tegen die me meenam naar zijn drukpersen, alwaar hij een bibliofiel uitgave van één van de gedichten uit Angel aan het vormgeven is. Het kleine boekje zal in een oplage van 100 exemplaren gedrukt worden. Hieronder een foto van Albert bij zijn pers:

    DSC00004 

    Samen met Albert liep ik naar Café Pauze in de Folkingestraat, waar ik de Kees van der Hoefprijs in ontvangst mocht nemen voor mijn eerdere literaire activiteiten in Groningen. Er waren veel vrienden van Kees van der Hoef, die veel voor het literaire leven in Groningen betekent heeft en die ik regelmatig heb zien optreden. De prijs, 250 euro en een halve pond paling, heb ik dankbaar in ontvangst genomen, waarop de barvrouw zo vriendelijk was de paling in stukjes te snijden en uit te delen.

    Een kort verslag over de middag met foto's kun je lezen op het weblog van Coen Peppelenbos.

    Vervolgens werd ik meegesleept door fotograaf, dichter en zanger Jan Glas die een portret van me maakte voor aan de muur van het café.

    Bruinja T 09-©janglas-kl&rand

    © Jan Glas (click hier om meer mooie foto's van Jan Glas te zien) 

    Moet nu snel op weg naar Den Bosch waar ik samen met popgroep The Practicles ga optreden in de Openbare Bibliotheek vanaf half twee vanmiddag. Links en dergelijke voeg ik later aan dit bericht toe, evenals mogelijke correcties.

    Hartelijks,

    Tsead

  • Vroegevogel

    Morgenochtend vroeg mag ik met Wim Brands over mijn laatste bundel Angel gaan praten. Ik ben benieuwd naar zijn vragen en of hij om 8 uur 's ochtends net zo wakker zal zijn als ik. Het programma is een uitbreiding van de Avonden en heet dan ook de zaterdagbijlage van De Avonden. De muziek wordt verzorgd door het duo de Easy Aloha's. Daarnaast is er een wekelijkse cultuurrubriek met Roel Bentz van den Berg, deze week over Harold Pinter en een kookrubriek van vormgever en kok Ko Sliggers. Daarna Wim Noordhoek die vanuit ergens in het land bericht over een culturele activiteit die de moeite waard is en na elf uur een gesprek met Marten Jongema, conservator van het Stedelijk Museum. Na twaalven praat Wim Brands met A.L. Snijders van wie onlangs een nieuwe verzameling zeer korte verhalen (de zogenaamde ZKV's) verscheen: 'Bordeaux met ijs'.

    Als om een uur of negen het gesprek klaar is, spring ik op mijn fiets en race ik naar CS. Om 13.00 uur moet ik in Groningen zijn voor de Uitreiking van de Kees van der Hoefprijs, waar ik samen met Roos Custers en Sieger MG genomineerd ben. De prijs bestaat o.a. uit een redelijke hoeveelheid gerookte paling, die wellicht in de trein naar huis kan dienen als campagnemateriaal ;o)

    Dat doet me denken aan mijn opa die altijd paling meebracht, die hij ving in de sloten naast de boerderij. Helaas moest die paling gebakken worden en was hij niet altijd even goed schoongemaakt, waardoor de modderige ingewanden de smaak van de vis nogal eens verpestten. Nee, dan at ik toch liever de stokvis die mijn opa meenam van de markt in Dokkum. De dag ervoor wist je al wat je ging eten, want dan stond de keiharde vis in een grote pan met water, waarin normaalgesproken de melk van de boer werd gekookt. Melk die in grote emmers werd binnengebracht en na het koken zo de koelkast inging.

    De vis en de melk waren een manier voor mijn ouders om wat minder geld uit te geven. We hadden het goed, maar mijn moeder moest daarvoor soms wel zuinig zijn. Een enkele keer zorgde dat voor schaamte, bijvoorbeeld als ik in een door mijn moeder genaaide spijkerbroek met opgenaaid embleem het schoolplein op kwam lopen en men mij wat vreemd aankeek. Ik schaamde me er toen voor, maar nu zou ik het liefst willen dat mijn moeder nog leefde en nog tien van die broeken voor me naaide en meer nog zou ik haar willen vertellen hoe het voelt om genomineerd te zijn als Dichter des Vaderlands.

    En haar dan vragen om te stemmen natuurlijk! Dat kan vanaf vandaag op http://www.dichterdesvaderlands.nl/read/stemmen

    Alle goeds,

    Tsead

    P.s. Mijn vader is er gelukkig nog wel en hij maakt zelfs op afstand deel uit van het campagneteam. Zo belaagde hij vandaag nog het kantoor van de Kollummer Courant om de redactie te vragen aandacht aan het werk van zijn zoon te besteden.

  • Rotjes 

    Op nieuwjaarsdag gingen we vaak naar mijn opa en oma die op een terp woonden. We liepen dan rond en zochten oude astronauten die niet waren afgegaan. Als je die brak en aanstak spuwden ze vuur. Daarnaast daagden we elkaar uit om rotjes onder onze schoenen af te laten gaan of staken we pvc buizen aan de ene kant vol met bladen en aan de andere kant vol met sterretjes, waardoor je schitterende rookwolken kreeg.

    Vandaag ben ik gewoon thuis gebleven na een rustige oudejaarsavond, waarop mijn vrouw en ik met de buren van het Amsterdamse vuurwerk hebben genoten op ons dakterras. Morgen gaan de stemlokalen open voor de verkiezing. Ik probeer vanachter mijn computer her en der nog wat zieltjes te winnen. Het voelt als stilte voor de storm!

    Het zal een spannende maand worden met hopelijk veel optredens en wie weet toch nog wat campagne van mijn medegenomineerde concurrenten Joke van Leeuwen, Erik Menkveld, Ramsey Nasr en Hagar Peeters. Waar ik vooral op hoop is dat ze met plannen komen. Je stemt niet op een politieke partij die het programma pas na de verkiezingen bekend maakt.

    Morgen staan van alle kandidaten een gedicht in de NRC met een profiel en foto. De fotograaf Leo van Velzen kwam op 19 december bij me langs, de dag na de presentatie, dus als er alcoholdampen en slaaptekort-wallen te zien zijn, begrijpt u waardoor die veroorzaakt werden. We zijn die nacht eerst goed doorgezakt bij café de Doffer in de Runstraat en hebben daarna thuis nog een goed glas wijn ingeschonken, zo’n glas waar je van weet dat het echt totaal onnodig is om nog op te drinken, maar waar je toch geen spijt van mag hebben.

    Ik hoop dat jullie allemaal een vloeibare oudejaarsavond hebben gehad en wens jullie een gezond, gelukkig en inspirerend 2009!

    Tsead

  • Plannen

    Hieronder heb ik een tweede versie van mijn plannen geplaatst. Aan de eerdere versie (liep tot en met punt drie) zijn vier punten toegevoegd. Dank voor al het commentaar op die vorige versie.

    Ben weer benieuwd naar jullie opmerkingen en aanvullingen.

    Plannen

    Mocht ik Dichter des Vaderlands worden dan zou ik de poëzie in al haar breedte willen promoten, door middel van:

    1)  Dagblad en webpublicaties en bloemlezingen in de breedte, inclusief poëzie in de Nederlandse dialecten en streektalen en vertaalde poëzie uit het buitenland.

    a.   Jaarlijks verschijnen er alleen al in het Nederlands zo’n 150 bundels, maar voor al die bundels is er meestal geen aandacht in de bladen en de kranten. Ik zou elke dag op een literair weblog, liefst De Contrabas, in een krant, dat mag de NRC zijn, maar ook de Spits of een andere krant, een gedicht willen plaatsen uit die 150 bundels met een korte toelichting. Het zou ook mogelijk moeten zijn om deze columns via een mailinglist toegestuurd te krijgen.

    b.   Met de hulp van andere dichters/redacteuren, zou ik op diezelfde wijze, op het weblog en in de krant, aandacht willen schenken aan de dichters die niet in het Nederlands schrijven, bijvoorbeeld in het Fries, Gronings, Limburgs of het Drents. Van hen zouden dan zowel het origineel als een vertaling in het Nederlands opgenomen moeten worden, zodat mensen ook kennis kunnen maken met de schat aan anderstalige poëzie die ons land rijk is.

    c.    Nederland kent een aantal voortreffelijke poëzievertalers en zo nu en dan verschijnt er een prachtig boek met vertalingen van buitenlandse dichters. Ook aan die vertalingen zou ik aandacht willen besteden, evenals aan de buitenlandse dichters die ieder jaar te gast zijn bij de festivals, met name bij Poetry International.

    d.   Voor deze rubriek zou ook de mogelijkheid moeten bestaan om gedichten in te sturen, die door een groep van vijf mensen gelezen wordt en waaruit eens per maand een gedicht geselecteerd wordt.

    e.   Deze column/rubriek zou resulteren in een bloemlezing met 365 gedichten, uit het Nederlands, de streektalen/dialecten en andere talen, die bij een landelijke uitgever voor een lage prijs te koop zou moeten worden aangeboden op de Gedichtendag van het daaropvolgende jaar, in combinatie met een feestelijke presentatie op een centraal punt van Nederland of via een tournee langs de verschillende grote treinstations in Nederland.

    2)  Optredens en tournees met een groep dichters en vertalers onder de vlag van de Dichter des Vaderlands

    a.   Langs scholen, liefst i.s.m. de educatieve organisaties Doe Maar Dicht Maar en School der Poëzie. Het zou gaan om workshops in zowel het schrijven van gedichten als het voorlezen en om lessen waarin dichters vertellen wat ze doen, culminerend in een poëzieavond waar de dichters en de scholieren samen optreden.

    b.   Langs de kleine zalen van de theaters. Om toonaangevende dichters te zien voorlezen moet men nu naar de grote festivals in de Randstad, terwijl er in bijna elk redelijk dorp wel een goede zaal is om naar dichters te luisteren. Ik zou graag met een goede dwarsdoorsnede van dichtend Nederland langs die zalen reizen, waarbij dichters met muziek en/of dans optreden, naast slam- en podiumdichters en dichters uit het traditionele circuit, met een kort open podium na afloop voor lokaal talent. Het zou mooi zijn als de grote literaire festivals als Poetry International, Winternachten, Crossing Border en Wintertuin aan deze tournee een bijdrage/productie zouden leveren, zodat tijdens de tournee reclame kan worden gemaakt voor die festivals en zij echt iets aan hun landelijke spreiding en uitstraling doen.

    c.    Voor beide tournees geldt dat niet alleen dichters die in het Nederlands schrijven in aanmerking komen. Ook vertalers met een goede voordracht zouden geschikt kunnen zijn, evenals dichters in de streektalen en dialecten of buitenlandse dicht
    ers die Nederland bezoeken of in Nederland wonen.

    3)  De Dichter des Vaderlands subsidie. Mocht het Dichter des Vaderlandsschap geld opleveren, via optredens en schrijfopdrachten voor het bedrijfsleven bijvoorbeeld, dan zou ik 15 % van die opbrengsten onder willen brengen in een fonds. Het fonds zou gedurende vier jaar kleine bijdragen kunnen leveren aan de tournees, zoals die hierboven worden beschreven, aan andere literaire festivals of activiteiten, maar vooral ook aan een prijs voor poëzievertalingen naar het Nederlands, zowel vanuit buitenlandse talen als de Nederlandse streektalen en dialecten, waardoor er meer aandacht komt voor het onderbelichte werk van deze vertalers.

    4)  Kinder- en jeugdpoëzie. ‘Kinderpoëzie begint bovendien waar alle poëzie begint, bij het taalgevoel, de muziek, de fantasie, de onschuld, de eerste levensbehoeften, de drift om zich te uiten en vorm aan iets te geven,’ zegt Gerrit Komrij in de inleiding op De Nederlandse kinderpoëzie in 1000 en enige gedichten. Ik had de kinder- en jeugddichters niet genoemd in mijn eerdere plannen. Bij deze zeg ik toe dat ik die dichters en hun poëzie graag bij de rubrieken en de tournees betrek.

    5)  Literaire wandeling door de provincies. Ik zou graag de Zeuvendaagse voortzetten, een wandeling waarbij schrijvers en dichters, die allen een zekere band hadden met Drenthe, door de provincie liepen en her en der uit eigen werk voordroegen. Ik heb destijds met veel plezier het blog van Bart FM Droog over die voettocht gelezen en het lijkt me een goed idee als de komende Dichter des Vaderlands, met stevige wandelschoenen en een aantal vriendelijke collega’s Drenthe en de rest van de provincies aan zou doen. Dat moet in vier jaar prima kunnen en zou kunnen resulteren in een aantal mooie optredens en boeken; een soort moderne versie van de voettocht van Dirk van Hogendorp en Jacob van Lennep.

    6)
     
    Stads- en dorpsdichters. Zullen net als de dichters van kinder- en jeugdpoëzie betrokken worden bij de verschillende projecten, waaronder hopelijk een voortzetting van de Zeuvendaagse.

    7)  Bejaardenhuizentour. Een aantal jaren geleden mocht ik samen met andere dichters optreden in bejaardenhuizen in Amsterdam. Er werd door de bejaarde mensen enthousiast op de voordrachten gereageerd en men waardeerde het zeer als de dichters na het optreden bij de minder mobiele bewoners langsgingen om iets voor te lezen en een praatje te maken. Deze tour zou een onderdeel van de Zeuvendaagse of van de Theater- en scholentour kunnen vormen.

    Er zijn nog veel meer zaken waar een Dichter des Vaderlands zich voor zou in kunnen zetten en ik hoop dat ook te doen, mocht ik het worden. Zo zou er in het onderwijs stelselmatiger meer aandacht aan poëzie besteed moeten worden. Er is niets mis met het uit je hoofd leren van een gedicht.
              Daarnaast kwam dichter Manuel Kneepkens met het idee om een bloemlezing te maken met gedichten waarmee je een vergadering kunt openen. Ik zou graag met hem die bloemlezing maken en die bij optredens bij het bedrijfsleven verspreiden en de talloze managers en directeuren aansporen om de bloemlezing ook daadwerkelijk te gebruiken.
              Kneepkens stelde ook voor om een Levende Dichters Almanak in het leven te roepen, als tegenhanger van de Dode Dichters Almanak zoals we die van de VPRO kennen. Wellicht zouden we daartoe eens een petitie op moeten stellen. De Dode Dichters Almanak werkt met eerder opgenomen materiaal en is dus misschien goedkoop om te maken, maar het Kneepkens-plan zou ook voor minder geld uitgevoerd kunnen worden op kleinere schaal. Ik zou willen voorstellen om samen met of met toestemming van radiomaker Anton de Goede van Avonden, die eerder een Levende Dichtersalmanak voor de radio maakte, een versie daarvan op Youtube te maken. De dichter leest het gedicht voor, vertelt kort wat over de ontstaansgeschiedenis van het gedicht en leest het gedicht dan nog eens voor. Elk filmpje zou niet langer mogen zijn dan tien minuten.
              Bart FM Droog stelde voor om een fonds op te richten voor het onderhoud van dichtersgraven. Het lijkt me goed om de financiële haalbaarheid van dat sympathieke plan in de komende vier jaar te onderzoeken en indien mogelijk dat fonds op te richten, wellicht in samenwerking met de Vereniging voor Letterkundigen.
              Een ander idee van Droog was om een bundel uit te delen aan nieuwe getrouwde stellen bij huwelijksvoltrekkingen en het ondertekenen van een samenleefcontract. Je zou dit idee kunnen uitbreiden met bundels vol toegankelijke gedichten voor mensen die een inburgeringscursus volgen of een bundel met kinderpoëzie die jonge ouders krijgen bij het consultatiebureau. Het zijn goede plannen die wellicht samen met Stichting Lezen uitgevoerd kunnen worden.
              Chrétien Breukers gaf aan dat er behoefte is aan een databank waarin je dichters makkelijk zou kunnen opzoeken. Op websites als die van DBNL en de KB is al veel informatie te vinden over dichters, maar wellicht kan er een portal opgezet worden, waarbij elke dichter een door hem of haarzelf beheerde afdeling krijgt met ruimte voor een korte bio, drie gedichten en contactinformatie. De portal zou samen moeten werken met de Stichting Schrijver School en Samenleving, zodat mensen als ze door de schrijverslijsten van de SSS bladeren makkelijk informatie kunnen vinden over voor hen vaak onbekende dichters.

    Maar kan het ook?

    Al deze plannen kosten veel geld! Daar ben ik me zeer bewust van, maar wie niet durft te dromen is hersendood. Met behulp van Poetry International, NRC Handelsblad, het campagneteam Chrétien Breukers, Bart FM Droog en weblog De Contrabas, dichters, lezers, Fondsen, festivals en andere literaire organisaties moeten we een eind komen. Het zal wellicht nodig zijn om een stichting in het leven te roepen om de aanvragen te doen en er zijn betaalde krachten nodig om de aanvragen op te stellen en de evenementen in goede banen te leiden. Ik wil me er voor inzetten om zoiets op poten proberen te zetten. U hopelijk ook!

    De campagne om Tsead Bruinja tot volgende Dichter des Vaderlands te benoemen wordt ondersteund door: De Eerste Bergensche Boekhandel, Boekhandel Laan te Castricum, Boekhandel Godert Walter te Groningen, Uitgeverij Bornmeer, Uitgeverij Cossee, Weblog De Contrabas, Poëziecentrum Nederland, Literair Festival De Wintertuin, Literair Festival Dichters in de Prinsentuin, Literair Festival Crossing Border / Border Kitchen en het Voorwoord, Literair Tijdschrift Tzum, Het Fries Historisch en Letterkundig museum Tresoar, de literaire denktank Novo Universalis, de progressieve denktank Stichting Waterland, De afdeling Fries van de Rijksuinversiteit van Groningen (Prof. Dr. Goffe Jensma, Dr. Oebele Vries, Dr. Pieter Breuker, Dr. Willem Visser en Dr. Jurjen van der Kooi), Roald van Elswijk (vertaler), Gerrit Hoekstra (docent Piter Jelles Impulse). presentator en publicist Arie Boomsma, publicist Dylan van Rijsbergen, Het Poëzieplein, Fransien Saya, zangers/songwriters Denvis, Leine, Meindert Talma (tevens schrijver), Jascha van Roij, Kunstenaarsduo Sage, criticus/essayist Rutger H. Cornets de Groot, recensent en docent Jelle van der Meulen, beeldend kunstenaars Ramon Verberne en Noor Agter en de dichters/schrijvers/vertalers Anne van Amstel, Rik Andreae, Hassan Bahara, Benno Barnard, Guus Bauer, Gerard Beentjes, Bas Belleman, Jurre van den Berg, Marjan Berk, Dien L. de Boer, Hidde Boersma, Corrie Boin, Mark Boog, Chrétien Breukers, Maurice Buehler, Floor Buschenhenke, Frits Criens, Maria van Daalen, Maarten Das, Daniël Dee, Annelie David, Frank Diamand, Guido van Driel (tevens filmer en graphic novelist), Bart FM Droog, Maarten van den Elzen (tevens uitgever), Diann van Faassen, Anne Feddema, Aly Freije, Edith de Gilde, Wouter Godijn, Marieke Groen, Willem Groenewegen (tevens vertaler),Ate Grypstra, Wieke de Haan, Quirien van Haelen, Erik Harteveld, Joke Hermsen, Krijn Peter Hesselink, Ingmar Heytze, Hein Jaap Hilarides, Ineke Holzhaus, Egbert Hovenkamp II, Sytse Jansma, Sasja Janssen, Christian Kanstadt, Cralan Kelder, Jan Kleefstra, Kees Klok, Manuel Kneepkens, Iris Koppe, Jaap Krol, Elmar Kuiper, Remco Kuiper, Bartle Laverman, Louis Th. Lehmann, Hans Mellendijk (tevens organisator), Jan van Mersbergen, Hanz Mirck, Thomas Möhlmann, Martin Mooij (Poets of all Nations, voormalig directeur Poetry International), George Moormann, Nanne Nauta, Yvonne Né, Fred Papenhove, Coen Peppelenbos, Ester Naomi Perquin, Kasper Peters, Cees van der Pluijm, Arnoud Rigter, Peter de Rijk, Alexis de Roode, Hannie Rouweler, Mowaffk Al-Sawad, Rense Sinkgraven, Sytske Sötemann (vertaalster van Turkse poëzie), Kees Spiering, Ilse Starkenburg, Frans Terken, Andries Torensma (tevens schilder), Sander de Vaan, Jabik Veenbaas, Akky van der Veer, Henk van der Veer, Edward van de Vendel, Andrea Voigt, Lammert Voos, Abe de Vries, Samuel Vriezen, Nyk de Vries, Victor Vroomkoning, Cornelis van der Wal,Hans Wap, Bert van Weenen, Kees Wennekendonk (multidisciplinair kunstenaar), Hans van Willigenburg en Harry Zevenbergen.

    Steun uit België: Norbert de Beule, Luuk Gruwez, Maarten Inghels, Joris Iven, Frederik Lucien de Laere, Ruth Lasters, Jan Mysjkin (tevens vertaler), Jan Pollet, Willem Roggeman,Bart Stouten, Herlinda Vekemans, Bart Vonck, Uitgeverij Pont Editions Germain Droogenbroodt en het weblog in Letterland

    Stuur a.u.b. een mailtje naar tseadbruinja@hotmail.com met je naam en een link naar je site als je je naam in dit rijtje genoemd wilt zien.