Tsead Bruinja

 

De afgelopen avonden heb ik van de zonsondergangen en de tv genoten, hier in Zuid-Frankrijk. Dat was niet vanwege de Tour de France of Mart Smeets, waaraan veel mensen zich schijnen te ergeren, maar vanwege de uitzendingen over de maanmissies en andere programma's over telescopen e.d.

Ik ben een groot liefhebber van Sci-fi en erg goed gelovig. Zo hield een vriendje op de kleuterschool me voor dat we bepaalde witte besjes moesten verzamelen, waar hij vervolgens thuis een ruimteschip van zou bouwen. Ik kwam daarna wel eens bij hem thuis spelen, maar het ruimteschip heb ik nooit mogen aanschouwen.

Wel zijn we in de buurt van Broeksterwoude nog eens gaan zwemmen in een blauwe dreksloot, waar ook veel ratten in schenen rond te dobberen. Het spannendste was om daar onder water onder een dam door te duiken.

Toen onze ouders erachter kwamen dat we in die sloot hadden gezeten, kregen we flink op onze kop, waarschijnlijk vanwege mogelijke ziektes.

Die ziektes zullen zich vast ook op verre bewoonde werelden bevinden. Ik kan niet wachten op een gezonde dosis buitenaardse pestbuilen ;o)

Dank voor alle felicitaties allemaal! Het is een regenachtige dag hier in Zuid-Frankrijk, maar dat mocht ook wel na dagen van zon en hitte.

Ik had allerlei boeken meegebracht en zat vol goede voornemens om hard aan het werk te gaan, maar tot nu toe is daar op een enkele uitzondering na niet echt veel van gekomen.

Gelukkig staan er genoeg leuke boeken in de kast alhier, zoals Meneer en mevrouw zijn gek van Yvonne Keuls, waarom ik me heb doodgelachen diep bedroefd ben geweest. Keuls verblijft een poosje in een inrichting en tekent daar de grappige en wrange verhalen van de bewoners op.

Een van de mooiste verhalen ging over de 200 kilo zware Appie die van alles bestelde bij de Wehkamp, zonder dat hij dat betalen kon en vervolgens vijf bijlen kocht om naar de deurwaarder, Saddam Hoessein en de politie te kunnen gooien.

Verder staan er ook veel trieste verhalen in het boek over mensen die dood willen, wat een enkeling ook lukt. Dat deed me denken aan een ander gedicht uit de bloemlezing Heb medelijden, tijd (Plantage) van Karol Lesman, waar ik het eerder over had.

Recept

Zelfmoord
pleeg je na het ontbijt.
Bij het ontbijt drink je nog best een glas
melk.
In melk zit veel vitamine A.
Vitamine A beschermt tegen ziektes
van het oog.
Het oog is om mee te kijken.
En kijken doe je
naar de wereld.

Zelfmoord
pleeg je zo zachtjes mogelijk.
Zo zachtjes
alsof een vlieg wandelt over
een vioolsnaar
een donzig geluid maakt of misschien
alleen zucht.

En de restjes brood
voer je aan de vogels.
Opdat ze verder leven.
Opdat ze verder
leven.

© Ewa Lipska
© vertaling: Karol Lesman

 Dode wesp vergroeid met braam

De organisatie van het project Dichter in de Buurt (http://www.dichterindebuurt.nl/), dat ditmaal in de beruchte Diamantbuurt plaats gaat vinden wilde toch graag een ander en vooral ook nieuw gedicht. Heel begrijpelijk!

Er wordt op dit moment hard aan dat gedicht gewerkt, maar het zal pas te lezen zijn nadat het project heeft plaatsgevonden.

Ondertussen lees ik Heb medelijden, tijd (Uitgeverij Plantage), een prachtige bloemlezing uit de Poolse poëzie, samengesteld en bijna geheel vertaald door Karol Lesman. Daarin is onder meer onderstaand gedicht van Szymborska te lezen, dat me deed denken aan de dromen die ik heb over mijn eigen eindexamen. Ik ben dan vaak op de verkeerde school (ben in de 4e klas van een school in Leeuwarden naar een school in Buitenpost overgestapt) en moet nog examen doen. Op een gegeven sta ik dan machteloos te schreeuwen dat ik al lang examen gedaan heb.

De twee apen van Breugel

Zo ziet mijn grote eindexamendroom eruit:
twee apen zitten aan de ketting voor het raam,
buiten waait de hemel voorbij
en baadt de zee.

Ik leg examen af in de geschiedenis van de mensen.
Ik stotter en modder.

De ene aap, die me aanstaart, luistert ironisch,
de andere doet alsof hij dut –
maar wanneer op een vraag een stilte volgt,
zegt hij me voor
met een zacht gerammel van zijn ketting

© Wislawa Szymborska
© Vertaald door Gerard Rasch

 

Heb medelijden, tijd. Poolse poëzie van de twintigste eeuw
Samenstelling en vertaling: Karol Lesman
Visum-reeks 16 – ISBN 90 73023 688 – € 18,00

"In deze bloemlezing zijn gedichten samengebracht van zestien Poolse dichters. In de voor Polen weinig barmhartige twintigste eeuw beleefde de Poolse dichtkunst een tijd van grote bloei en intensiteit.Twee Poolse dichters ontvingen de Nobelprijs voor literatuur: Czeslaw Milosz en Wislawa Szymborska. Maar naast hen schreven ook dichters als Zbigniew Herbert, Tadeusz Rózewicz, Ewa Lipska en Adam Zagajewski de Poolse dichtkunst naar een hoog niveau. Het laatste decennium getuigt een jonge generatie dichters op geheel eigen wijze van het belang van de poëzie voor het Poolse historische en culturele bewustzijn. Vertaler Karol Lesman maakte een keuze en schreef van iedere dichter een korte biografische schets."

http://www.plantageleiden.nl/

De afgelopen dagen heb ik zitten werken aan een gedicht voor een buurtproject in Amsterdam. Het gedicht dat ik uiteindelijk schreef, had wat mij betreft een te negatieve lading, waardoor ik steeds weer uitkwam bij een bestaand gedicht dat me geschikter leek.

Het nieuwe gedicht, waar ik de komende tijd wellicht nog aan ga werken voor de volgende bundel:

geleende ellende

 

nederlanders vinden zichzelf geweldig

ik vind nederlanders ook geweldig

de manier waarop ze praten

de grapjes die ze maken

ik haat ze niet

 

ik voel me ………..

als ik nu ergens zou mogen zijn

dan zou ik in …. zijn

met ……

ik zou een ….. ……. drinken

’s ochtends zou ik ……..

’s middags zou ik …….

en ’s avonds zou ik …….

met ……

 

en wat voor heldendaden

heb jij vandaag op kantoor

verricht?

 

Het gedicht dat ik net heb gestuurd, is hieronder te lezen:

 

we reden door dezelfde straat

ik wist dat je een omweg nam

en dat er een afslag kwam

 

we liepen op hetzelfde strand

ik wist dat je een omweg nam

en dat er een afslag kwam

 

we leven op dezelfde planeet

bij ieder van ons hang ik een telefoon

aan de muur

 

ik wilde niet dat er een afslag kwam

ik wilde slingers nachten lang

 

er is een straat een strand een planeet

en een nacht waar we over en door elkaar heen bewegen

zoals stemmingen en herinneringen

zich in ons verdringen bij een weerzien

 

een gezamenlijk verleden

klinkt zo koel

 

we reden door dezelfde straat

ik wist dat je een omweg nam

 

Nu maar wachten op antwoord van de organisatoren. Wellicht staat hier morgen weer een nieuwe poging. Zo niet, dan is het laatste gedicht binnenkort vijf weken lang op een raam te lezen, ergens in Amsterdam.

 

Vandaag ga ik voor dit huis:

 

Nog wat meer van dit doen:

 

En daarbij ga ik nadenken over of ik daarheen ga:

 

http://shop.the-company.com/acatalog/membershipetc.html

Om naar deze muziek te luisteren:

 

korst

 

er zit een bloederige korst voor

elke ochtend maakt hij met zijn nagels

rustig de randen van die korst los

zoals hij daarna met een spatel

de randen van het gebakken ei

een beetje opwipt

 

nadat hij haar een glas water

heeft gebracht

 

hij vreest niet de hel

van de straf voor zijn zonden

in dit leven

 

hij vreest de hel

van de straf van dit leven

 

een overzichtelijke en tijdelijk

behandelbare wond

 

We stonden vanochtend vroeg op en konden daardoor genieten van dit schitterende uitzicht, waarna we Sas haar moeder naar het vliegveld in Bergerac brachten en vervolgens de supermarkten van St. Autiers leegtrokken.

Ik ben van plan om de komende dagen met het manuscript voor mijn volgende Nederlandse bundel aan de slag te gaan, maar het is hier eigenlijk te mooi en ik ben nog wat slaperig van het reizen.

Verder wil ik vooral wat rondhangen, lekker eten en veel lezen.

Ik las net het boek De tuinkamer van Lilian Blom, waarin ze liefdevol schrijft over de laatste weken van schrijver en dichter Louis Ferron (http://www.louis-ferron.nl/).

Waar de ene schrijver dweept met een bepaald land of deel van de geschiedenis, ben ik gek op biografieën en dan met name op de laatste momenten in het leven van een popster of schrijver.

Geen idee hoe mijn laaste moment er uit zal zien en of ik nog wat intelligents uit zal weten te kramen. Ik wil daar ook nog even niet aan aan denken. Eerst vakantie vieren!

“Mijn naam is Laurens van der Meulen, ik ben een muzikant uit Leeuwarden en studeer binnenkort af aan de Academie voor Popcultuur. Voor de presentatie heb ik een extern beoordeelaar nodig. Jan Pier Brands wees me op je bestaan en sindsdien heb ik me wat verdiept in je werk. Zou je mij kunnen bellen?”

Bovenstaand bericht viel op 4 januari op mijn digitale deurmat. Ik belde Laurens en zei dat ik me vereerd voelde.

Het ambitieuze project waarmee hij vanmiddag afgestudeerd is, heet It langstme en de dea / Het verlangen en de dood, een duistere show met muziek die doet denken aan het werk van 16 Horsepower. Laurens wilde de Friese muziek, die soms nogal gericht is op het Friese publiek en veelal in platte lol blijft steken, een gezonde internationale rock- en folkinjectie geven.

Het beoordelingsgesprek was pittig, zowel voor de beoordelaars als de beoordeelde, maar we kwamen er goed uit en konden de afgestudeerde artiest flink wat tips meegeven.

Ik kijk uit naar wat hij met die tips en zijn eigen kwaliteiten gaat doen.

Op de terugweg naar de trein dacht ik na over hoe ik zelf als jongen van achttien met mijn goede vriend Peter in de weekends aan het prutsen was met een ouderwetse viersporen-cassetterecorder. Hoe ik half vals meezong en schreeuwde met mijn favoriete artiesten en hoe we droomden van het maken van een concept album.

Als de Academie voor Popcultuur er toen ook al was geweest, was ik waarschijnlijk nooit Engels gaan studeren en had Laurens mij misschien wel niet als dichter, maar als muzikant gevraagd zijn project te beoordelen. Of wellicht was ik niet toegelaten, want zo’n geweldige muzikant was ik destijds ook weer niet. 

Ik droom er nog even over door.  

Meer op: http://www.laurensvandermeulen.nl/lvdm/ & http://www.myspace.com/itlangstmeendedea

 

Jules Deelder en Hans Verhagen waren gisteren erg goed in het interrumperen van de toespraak van burgemeester Dijkstra van Vlissingen.

Gelukkig was Flip Feij aanwezig om deze twee 'Waldorf Brothers' op te nemen:

Naast het filmen had Feij ook nog tijd om flink wat foto's te nemen:

http://www.flickr.com/photos/wierookgoudenmirre/sets/72157620979961808/show/

Morgen meer tekst en minder Muppets en voor nu nog even wat vergelijkingsmateriaal:

 

Het was een mooie avond om op ons dakterras wat te lezen in Last train to Memphis – The rise of Elvis Presley van Peter Guralnick, met een glaasje rode wijn van de buren en een pijpje gevuld met geurige wiet van coffeeshop Siberië, twee straten verderop.

Bovenstaande foto van een bloem van de vlinderstruik was een foutje. De flits ging af, omdat ik de camera te dichtbij hield, waardoor de achtergrond opeens totaal zwart werd.

De achtergrond had er eigenlijk meer uit moeten zien als op de onderstaande foto:

 

Het was dus een mooie avond met goede buren en schitterende luchten.

Hoogtepunt was het verkleedpartijtje van ons buurjongetje Manu:

 

Het is geweldig om mee te maken hoe Manu steeds meer praat en zingt en grappig om te horen hoe hij soms een beetje op zijn kop krijgt als hij weer ondeugend geweest is.

Dat soort zaken relativeert veel van het gepruts aan bundels en twijfel over je eigen talenten.

Vandaag echter niets van dit alles, want vandaag ga ik naar Vlissingen om in een mooi hotel in de duinen te slapen en op te treden met Astrid Lampe, Jules Deelder, Jacob Groot en Hans Verhagen op een festival ter ere van diezelde Verhagen.

* * * * * * * * * * *

 

Het Hoogste Woord

"’s Avonds vanaf 20.00 uur is Verhagen zelf aan het werk te zien tijdens Het Hoogste Woord. Na een geslaagde poëzieavond tijdens de vorige editie van Onderstroom krijgt Het Hoogste Woord dit jaar een vervolg. P. C. Hooft laureaat Verhagen heeft het programma mede samengesteld.

Om in sfeer van Verhagen te blijven heeft bassist en zanger Bartel Bartels (Professor Nomad) een sessieband samengesteld die zich heeft toegelegd op het repertoire van the Velvet Underground en Lou Reed. Met op gitaar en zang Alan McLachlan (The Scene en Sjako!), gitaar en zang Henk Koorn (Hallo Venray), en op drums Stephan van der Meijden (Independent).

Locatie: Spiegeltent, Oude Markt, Vlissingen
Aanvang: 20.00 uur
Entree: € 10,-

Web: http://www.onderstroom.info/