• Liefde_van_g

    In Dit is de Dag was de Vlaamse kerkjurist Rik Torfs te gast die sprak over de schadevergoedingen voor slachtoffers van seksueel misbruik door de Katholieke Kerk.

    http://www.eo.nl/ditisdedag

    AAN ALLE VOORWAARDEN VOLDOEN

    ik plak twee briefjes van vijf euro op je beide oren
    ik plak een briefje van tien op je voorhoofd
    en in je neusgaten prop ik twee muntstukken
    van één cent

    op je lippen leg ik het blauwe briefje van twintig euro
    en in je ogen zijn geen enkele tekenen meer te lezen
    omdat ze zijn afgedekt met twee honderdjes
    die de traanbuizen vakkundig afsluiten

    het leven imiteert de kunst
    de met diamanten bedekte schedel van damien hirst
    for the love of god is niets
    vergeleken bij jouw levende versierde lichaam

    slachtoffer dat aan alle voorwaarden voldoet

    er zijn andere plekken waar nog geld op zou passen
    een harnas van duizendjes om je kruis
    zou je niet misstaan

    maar eerst wil ik het bewijs zien
    dus trek je broek maar naar beneden
    snijd je hart uit je borstkas
    en laat me het met mijn handen lezen

    © Tsead Bruinja

  • Bril 

    Bij 'Dit is de dag' ging het over Mladic, klokkenluider Ad Bos en ambtenaren die homohuwelijken weigeren te voltrekken. Hieronder mijn gedicht.

    onacceptabel 

    laat ambtenaren die de wet niet willen volgen
    en het tijdelijke contract tussen twee mensen
    van gelijk geslacht niet willen ondertekenen

    weinig tijdelijk in een afgekeurde camper bivakkeren
    onder een donkere lucht met uitzicht op kerkklokken
    die tot het einde der tijden oorverdovend vroom
    ymca van de village people afwisselen
    met I will always love you

    moge de dageraad die deze ambtenaren
    iedere ochtend aanschouwen
    intens rozevingerig zijn

    en hun sauna’s rijkelijk gevuld
    met gespierde en zichtbaar opgewonden mannen en vrouwen
    die hen voortdurend vriendelijke aanzoeken doen
    die ze vervolgens met een eerbiedige buiging
    niet te diep niet te diep lieve ambtenaren
    mogen weigeren 

    want het is een vrije wereld
    waarin we elkaar niet altijd de hand bieden
    maar hem wel selectief boven het hoofd
    van de grootste smeerlappen willen houden

    vraag dat maar aan de ambtenaren in servië
    die een massamoordenaar jarenlang niet konden vinden
    maar hem ook niet helemaal dood wilden verklaren

    er lag namelijk nog een tweedehands trouwring op hen te wachten
    voor een verstandshuwelijk met het oh zo betrouwbare en vrome europa

    Site EO: http://www.eo.nl/programma/ditisdedag/2010-2011/page/-/episode.esp?broadcast=12057956&programs=9665546

  • Get Microsoft Silverlight
    Of bekijk de flash versie.

     

    Hierboven de uitzending van Knetterende Letteren, waarin Pieter Boskma en ik na zo'n 21minuten aanschuiven en met presentator Kenneth van Zijl over Allen Ginsberg praten, o.a. over Pieters ontmoeting met Ginsberg.

    Verder in de uitzending David Nolens over zijn roman De kunst van het wachten en Thomas Verbogt over zijn 30 jarig schrijverschap en zijn nieuwe roman Perfecte stilte.

    Web: http://cultura.nl/page/tv-gids/789850

     

  •  

    Samen met Pieter Boskma, die onlangs nog een schitterend lang gedicht in het Liegend Konijn publiceerde dat begint met de regels 'Ik verzoen mij met het leven, / met mijn lot als dichter – het succes, de roem en de royale rijkdom ervan…', was ik te gast in het programma Knetterende Letteren (http://www.cultura.nl/page/tv-gids/789850).

    Boskma en ik werden ondervraagd over onze liefde voor het werk van Allen Ginsberg over wiens gedicht 'Howl' bovenstaande film gemaakt is. 

    Wie benieuwd is naar de uitzending kan vanavond om 20.00 uur kijken naar Cultura. Na afloop zal de uitzending on demand te bekijken zijn via de website van Cultura.

    Aan het einde van het gesprek heb ik 'Father Death Blues' gezongen, een lied/gedicht dat Ginsberg schreef in het vliegtuig onderweg naar de begrafenis van zijn vader.

    Hier is zijn eigen versie te horen:

     

    In Amsterdam was al een voorpremière van de film 'Howl' te zien, maar hij gaat echt in première in Arnhem op 26 mei tijdens het festival 'De Geest moet waaien'.

    Meer daarover op: http://www.wintertuin.nl/festivals/degeestmoetwaaien/

    Tijdens die première leest Erik Jan Harmens zijn bewerking van 'Howl' voor. Mijn bewerking, waarbij ik net als in Menno Wigmans 'Jeunesse doré', vooral gebruik maak van de bekende openingsregel 'I saw the best minds of my generation destroyed by madness', staat in mijn debuut Dat het zo hoorde (Contact, 2003) en gaat zo:

     

    ik zag de zachtste geesten van mijn geweten generatie
    hun doorzichtige harten afschminken achter glas
    de piste was leeg het bloed had geronnen
    het zaagsel was verworden tot een teer verenkleed gevuld met

    gaten in de kleedkamer vlogen draken over stormachtige hoofden
    achter ruggen om speelden plagerige engelen
    met droeve resten blikken aureolen die ze aan de staart
    van de jongste hond knoopten het keien kletsen te boven

    zag ik jongensogen mannenkassen uitblinken
    en later gedoofd verbleekt als afgedane wikkels
    van chocoladerepen half gesmolten
    alles in een optreden gegeven deze nakomelingen

    uit een verworpen schoot wier moeders vergeefs
    hunkeren naar vadermoord en wier publiek
    nog met ribben en modder op een draadloze dag
    langzaam moet worden uitgevonden


    © Tsead Bruinja

  • Gross_bruinja

    ‘Sounds of Europe’ is een poëzie- en vertaalperformance speciaal gemaakt voor het Transeuropa Festival door T.S. Eliot Prize winnaar Philip Gross en de Amsterdamse dichter Tsead Bruinja. Speciaal voor deze gelegenheid schreven zij enkele weken geleden tijdens een treinreis tussen Cardiff en Amsterdam gedichten die aansluiten bij het thema 'displacement'.

     

    Philip Gross beschrijft in zijn gedicht hoe hij tijdens de reis denkt aan zijn nu dementerende vader, die vlak na WO II Estland moest verlaten. Tsead Bruinja schreef twee gedichten in het Fries, één over tweetaligheid in een relatie en één waarin hij zich afvraagt of hij wel in Friesland begraven wil worden.

    Tijdens het Transeuropa Festival (6 May – 14 May) zullen de gedichten zowel in Cardiff (7 mei) als in Amsterdam (8 mei) worden voorgedragen. Studenten van de Cardiff Universiteit maakten tijdens de vorige ontmoeting in Cardiff vertalingen van de gedichten van Gross in Bruinja in onder andere het Grieks, Pools, Frans, Duits, Spaans, Arabisch, Welsh Persisch en Yoruba en Tsead Bruinja vertaalde het gedicht van Philip Gross naar het Fries en het Nederlands.

    Philip Gross: Winnaar van de T.S.Eliot Prize en Wales Book of the Year, Professor Creatief Schrijven aan de Glamorgan University – www.philipgross.co.uk
     
    Transeuropa Festival: "Transeuropa Festival is at once a cultural festival and a political event. It is the first transnational Festival happening in 12 cities simultaneously: not twelve different festivals at the same time, but one festival throughout Europe promoting democracy, equality and culture beyond the nation state. Transeuropa creates a common political and cultural space for exchange, debate and action…" – http://www.euroalter.com/festival/about-the-festival/

     

    Locatie: Stichting Perdu, Kloveniersburgwal 86, Amsterdam
    Datum: zondag 8 mei 2011
    Aanvang: 20.00 uur
    Reserveren: 020 422 05 42 / perdu@perdu.nl

     

     

  • Komrij_bruinja

    Ik mag weer een eigenaardige prijs aan mijn CV toevoegen (voor de rest, waaronder de Gouden Likdoorn voor het grootste cliché in een gedicht http://www.tseadbruinja.nl/prijzen.htm), namelijke The Literary Death Match Amsterdam Lente 2011.

    Op de gebruikelijke voorleesronde volgde niet nog een voorleesronde, maar een wedstrijd met een soort papieren spaghetti die ik in de mond van een foto van Gerrit Komrij moest spuiten (mijn tegenstander moest het doen met een foto van Remco Campert), eerst zonder en daarna met blinddoek, waarna het spul gewogen werd en ik een heuze medaille kreeg omgehangen die vervolgens me weer werd afgenomen, omdat het die voor Dublin was ;o)

    Het wegen

    Weegschaal

    En dan de medaille: 

    Medaille

    Meer foto's op http://www.facebook.com/?ref=home#!/media/set/fbx/?set=a.10150221274988156.353160.127449928155.

  • Heechfinne4a

    Naar je geboortehuis kijken op Funda schijnt vaker voor te komen. Zo hoorde ik saxofoniste Femke IJlstra praten over het online rondneuzen in een huis van een vroeger schoolvriendinnetje, waarbij ze tevreden ontdekte dat veel hetzelfde was gebleven. 


    folder op funda

    ien kear yn de safolle tiid sjoch ik op funda
    nei it hûs dêr’t ik berne bin

    yn de wenkeamer dêr’t ik as lyts mantsje
    de deade rotten ûnder de flier wei luts stiet de skou
    mei de wyt mei blauwe tegeltsjes

    der stienen mannen op
    mei in kroade of in hammer

    en in frou dy’t in amer wetter
    út in put takele

    ik werken ús mem yn in folder

    se stoarret troch it rút
    fan de nije oven wêryn’t grilpinnen
    rûntsjedraaie

    ik tink spitich dat we aanst fuort moatte
    omdat heit nij wurk hat

    mar better foar syts
    want dy wurdt nochal ris narre

    hoech ik moai net mear mei har op te fytsen
    at dy âldere jonges har ôfsnije
    út skoalle

    it wie better dat we dêrwei gienen sei heit
    der sitte skuorren yn de muorren
    en de boel fersakket

    mar de ferboude pleats stiet der noch
    is nei ús en fennema op `e nij ferkocht
    en sa knap oplape

    dat sas en ik sûnder de lotterij te winnen
    der net oer nei hoege te tinken

    hoewol

    lykas begjin jierren tachtich is it krisis
    ik ha noch wurk en bin sûn

    en it ienige dat sakket
    op heechfinne fjouwer

    is de priis
    op funda

    Heechfinne4b


    folder op funda

    een keer in de zoveel tijd kijk ik op funda
    naar het huis waar ik ben geboren

    in de woonkamer waar ik als klein mannetje
    de dode ratten onder de vloer vandaan trok staat de schouw
    met de wit met blauwe tegeltjes

    er stonden mannen op
    met een kruiwagen of een hamer

    en een vrouw die een emmer water
    uit een put takelde

    ik herken mijn moeder in een folder

    ze staart door het raampje
    van de nieuwe over waarin grilpennen
    rondjes draaien

    ik denk spijtig dat we straks moeten vertrekken
    omdat vader nieuw werk heeft

    maar beter voor syts
    want die wordt nogal eens gepest

    hoef ik mooi niet meer met haar op te fietsen
    als die oudere jongens haar afsnijden
    uit school

    het was beter dat we vertrokken zei vader
    er zitten scheuren in de muren
    en de boel verzakt

    maar de verbouwde boerderij staat er nog
    is na ons en fennema opnieuw verkocht
    en zo knap opgelapt

    dat sas en ik zonder loterij te winnen
    er niet over na hoeven te denken

    hoewel

    net als begin jaren tachtig is het crisis
    ik heb nog werk en ben gezond

    en het enige dat zakt
    op hoogvenne vier

    is de prijs
    op funda

     

    Voorlopig woon ik nog in Amsterdam waar vanavond The Literary Death Match plaatsvindt:

    http://www.literarydeathmatch.com/upcoming-events/april-28-2011.html

    Literary Death Match, co-created by Opium’s founding editor, Todd Zuniga (pictured above), marries the literary and performative aspects of Def Poetry Jam, rapier-witted quips of American Idol’s judging (without any meanness), and the ridiculousness and hilarity of Double Dare.

    The lineup will feature a wowing arbiting trio that includes TimeOut Amsterdam's editor Nina Siegal (author of A Little Trouble With the Facts), storyteller-for-the-ages Sahand Sahebdivani, and easylaughs quick-quipper Peter More.

    They'll pass judgment on a fierce and varied foursome of scribes that includes Netherlands Poet Laureate nominee Tsead Bruinja (author of Angel / Sting; representing Poetry International), all-the-way-from-America! novelist Lucinda Rosenfeld (author of I'm So Happy for You), fictionista Dina Viergutz (representing De Bezige Bij), and the fantastic Mark Schalekamp (author of De Parvenu).

    Hosted by LDM creator Todd Zuniga & Versal's Megan M. Garr

    Where: SMART Project Space, Arie Biemondstraat 111, Amsterdam

    When: Doors at 7:30, Show at 8 (sharp!); afterparty after
    Cost: €7

  • Earrebarre2

    Earrebarre is het Friese woord voor ooievaar. Onlangs stond er een opblaasbare variant bij de buren voor het raam, waardoor ik terug moest denken aan de geboorte van mijn neefje en nichtje. Hieronder het recyclegedicht dat de 'earrebarre by de buorlju' opleverde.

    bertekaartsjes

    wiis wie ik mei de útnoeging
    foar it skriuwen fan in gedicht
    by de berte fan myn neefke

    ik skreau foar bert en syts
    de wurden dy’t harren soan
    noch net sizze koe

    op waarme dreamen dreau ik
    troch dyn rûne swiete búk
    ik fernaam dat jim my seagen
    en no't ik jim einlikst rûk

    in bern hat him noch noait sa wolkom field
    nea wie der in mearke mei sa'n poppe' begjin
    it hûs de kat de sêfte eagen fol fan leafde

    dizze wrâld syl ik yn op jimme dreamen
    op al jim waarme weagen fan lok

    de lytse rutger krige rillegau
    in suske en ik liet him
    wer oan it wurd

    leaf berntsje dat op itselde plak yn mem sliept hat
    do bist lyts en witst noch net folle

    mar ik ha in skepke foar dy klearlein yn `e sânbak
    ik ha in kopke en in pantsje foar dy ôfwaske
    en op tafel set

    ik ha stil harke nei de namme dy't foar dy
    betocht waard

    flústerje dy al dagen
    foar my út

    in wike lyn blaasde in grutske oerbuorman lucht yn ’e earrebarre
    dy’t no noch by harren foar de ruten pronket

    ik kin dy minsken net mar de ôfrûne maitiidsdagen
    skynde de sinne fel op it plestik bist

    makke ik my soargen  
    hoe lang er de hjitte ferneare sil

    Earrebarre

    geboortekaartjes

    blij was ik met de uitnodiging
    voor het schrijven van een gedicht
    bij de geboorte van mijn neefje

    ik schreef voor bert en syts
    de woorden die hun zoon
    nog niet kon zeggen

    op warme dromen dreef ik
    door je ronde zoete buik
    ik voelde dat jullie mij zagen
    en nu ik jullie eindelijk ruik

    een kind heeft zich nog nooit zo welkom gevoeld
    nooit was er een sprookje met zo’n babybegin
    het huis de kat de zachte ogen vol van liefde

    deze wereld zeil ik in op jullie dromen
    op jullie warme golven van geluk

    die kleine rutger kreeg al snel
    een zusje en ik liet
    hem weer aan het woord

    lief kindje dat op dezelfde plek in mama heeft geslapen
    je bent klein en weet nog niet veel

    maar ik heb een schepje voor je klaargelegd in de zandbak
    ik heb een kopje en een schoteltje voor je afgewassen
    en op tafel gezet

    ik heb stil geluisterd naar de naam die voor je
    bedacht werd

    fluister je al dagen
    voor me uit

    een week geleden blies een trotse overbuurman lucht in de ooievaar
    die nu bij hen voor de ramen staat te pronken

    ik ken die mensen niet maar de afgelopen lentedagen
    scheen de zon fel op het plastic beest

    maakte ik me zorgen
    over hoe lang hij de hitte kan verdragen

    © Tsead Bruinja

    Fijne paasdagen!

  • TL

     

    koeken en chips

    om de dozen met koeken en chips open te maken
    kregen alle medewerkers van de supermarkt in kollum
    een aardappelschilmesje

    ik was een jaar of zestien en in de war
    en wierp na een ruzie met mijn vader hem voor de voeten
    dat ik had geprobeerd er een einde aan te maken

    ik vertelde hem niet dat die pogingen hadden bestaan
    uit het bewegen van het botte aardappelschilmesje
    van de supermarkt over mijn polsen
    het niet uitkijken bij het oversteken van een drukke weg
    en mijn hoofd na het tandenpoetsen voor de spiegel
    in een amateuristisch gefabriekte strop
    gemaakt van het koordje om de tl buis boven die spiegel
    aan en uit te doen

    ik was verslaafd geraakt aan de gedachte
    dat ik er zo uit kon stappen
    en ik was niet alleen

    na een feestje bij een overbuurjongen
    zat ik in de wal van de kerkhofgracht
    timmermansleerling fokke
    die ik nog nooit eerder had ontmoet
    over te halen in leven te blijven

    idem bij jan pieter die mij in de supermarkt
    nadat ik commentaar op zijn werk had in de koeling
    zei dat ik me totaal geen zorgen hoefde te maken
    morgen zou hij er toch niet meer zijn

    ik schrok me kapot omdat ik mezelf herkende
    de lege bierflesjes die ik net had ingenomen
    gleden uit mijn handen

    fokke jan pieter en ik
    wij konden onze plek niet vinden
    wij fantaseerden over onze begrafenissen
    we bleven

    en hielden elkaar af van een vroege dood
    door te zeggen dat we achter elkaar aan zouden gaan
    mocht één van ons toch

    voor die laatste stap kiezen

    Geschreven voor http://www.eo.nl/ditisdedag met in de uitzending o.a. aandacht voor borderline en overgewicht.

  • Deken

    Na het bed komt het graf. Dit is het tweede deel van het tweeluik dat ik schreef voor het Trans Europa festival en het vertaalprgramma.

    grêf

    ik wit wêr't myn guod
    en jild hinne geane
    at ik stjer

    mar nerges
    ha ik opskreaun
    dat ik neaken yn in tekken
    de grûn yn wol

    wêr makket my net folle út
    ús mem woe fier by har bern wei
    omdat we troch moasten
    neffens har

    se kaam op it hôf te lizzen
    by har heit syn heit
    pake kaam der hast
    alle dagen

    beppe en hy lizze tegearre kreas
    by de tsjerke dêr't se net yn leauden
    neist harren hûs

    wêr't pake jûns in apel foar har skylde
    en mei in bamboeangel de televyzje betsjinne
    net ien tel seagen wy nei itselde net

    sy lizze alle trije net yn `e grûn
    dêr't se op berne binne mar noait folle fierder
    as in kilometer as tritich dêr fan ôf

    fan wêr't ik wenje
    kinst dy grêven net sjen
    of yn ien dei berinne

    ljouwert is boppedat
    fierder fuort út amsterdam wei
    as oarsom

    en ik betink my dat ik al erges oars lis
    ik ha fel en hier falle litten yn yndonesië zimbabwe
    en nicaragua

    pisse en iten yn harren restaurants
    it lichem fernijd himsels
    gjin part fan my is oan de ein itselde

    en at it stjert is dat ek de ein fan myn geast
    dat it lege lyk werombringe hat gjin doel

    wêr'tst it list makket my dus net sa folle út
    mar do witst dat ik it de grûn yn ha wol
    yn in tekken neaken

    en ast tsjin dy tiid doch
    wer erges yn leaust

    smyt dan foar't de kluten
    op myn ferlitten bonken falle

    der mar in bamboeangel
    achter oan

    *

    graf

    ik weet waar mijn spullen
    en geld heen gaan
    als ik sterf

    maar nergens
    heb ik opgeschreven
    dat ik naakt in een deken
    de grond in wil

    waar maakt me niet veel uit
    mijn moeder wilde ver bij haar kinderen vandaan
    omdat we door moesten
    volgens haar

    ze kwam op het kerkhof te liggen
    bij haar vader zijn vader
    opa kwam er bijna
    iedere dag

    opa en oma liggen samen keurig
    bij  de kerk waar ze niet in geloofden
    naast hun huis

    waar opa ’s avonds een appel voor haar schilde
    en met een bamboehengel de televisie bediende
    niet één tel keken wij naar hetzelfde net

    ze liggen alle drie niet in de grond
    waar ze op geboren zijn maar nooit veel verder
    dan een kilometer of dertig er van af

    van waar ik woon
    kun je die graven niet zien
    of in één dag belopen

    leeuwarden is bovendien
    verder weg uit amsterdam vandaan bekeken
    dan andersom

    en ik bedenk me dat ik al ergens anders lig
    ik heb huid en haren laten vallen in indonesië zimbabwe
    en nicaragua

    gepist en gegeten in hun restaurants
    het lichaam vernieuwd zichzelf
    geen deel van mij is aan het eind hetzelfde

    en als het sterft is dat ook het einde van mijn geest
    dus het lege lijk terugbrengen heeft geen zin

    waar je het laat maakt me dus niet zo veel uit
    maar je weet dat ik het de grond in wil hebben
    in een deken naakt

    en als je tegen die tijd
    toch weer ergens in gelooft

    smijt dan voordat de kluiten
    op mijn verlaten botten vallen

    er maar een bamboehengel
    achter aan