Tsead Bruinja

 

buitenwijk

 

ik zie aan het einde van een lange stadstraat de gebouwen beter
kijk ik scherper door de lucht heen of schijnen de stenen feller
werken mensen aan een toekomst achter alle ramen
wil ik weten

de kale buurman die langdurig zijn huis laat verbouwen
en op vrije dagen in strakke sportkleding op zijn racefiets klimt

blauw vest zwarte broek niet helemaal kaal
grijzend kraagje rond zijn schedel
zuinig lachje als hij je aankijkt

kent de surinaamse buurvrouw niet die bijbels verbrandt
in haar driehoekje tuin bezeten tegen de kat praat
die moet worden weggehaald

er ligt zout voor haar deur zorgmedewerkers
spreekt ze alleen via het raam

op nieuwjaarsdag ging ze bedelend over de jan van galen
wit als een doek wist ze niet meer wie ik was

maar ze herkent me weer
nam een pakje voor me aan
doet open en roept buurman
als ze me aan ziet komen

dat zou aan de stenen kunnen liggen
ze schijnen feller denk ik
aan het einde van de lange stadstraat

 

 

Fotograaf Marcel de Jong kwam langs om foto's te maken, die vanaf 3 april te zien zullen zijn naast de column die ik voor de vrijdagbijlage van de Leeuwarder Courant ga schrijven.

Meer foto's van Marcel vind je op http://www.marceljdejong.nl/ .

 

"Wekelijks stijgt de IKON op radio 1 naar grote hoogte in de rubriek Dichter Bij Boven. Hoog in de toren van een kerk bespreken we samen met een taalkunstenaar de diepte van zijn of haar werk. Elke zondagavond te beluisteren om 18.20 uur op Radio 1 in het programma 'Dit is de Dag'."

Ik ging de boom in op de Hilversumse heide.

De opname en het interview werden gemaakt door Elianne Meijer.

www.eo.nl/ditisdedag/radio/afl…s-de-dag-3fcd837fcf/

Het gedicht komt uit de bundel Overwoekerd (Cossee, 2010)

LICHT

er is licht
en iets dat daartussen staat

een muur
een figuur

een leven lang
ben je onbenaderbaar

kweek je vuisten
bedek je een graf

met je hele lichaam

verduister je het gat
van een deur

er is licht
iets dat daartussen staat

en er is een weg 
waarop je je spullen achterlaat

er is licht
dat je iets wil vertellen

ga weg
laat liggen

neem op

 

 

 

boullion

een van de gevangenen beschrijft
hoe een uitverkoren chef haar jichtige voet
onderdompelde in het warme water

waarom zitten op maandag
hun gezichten onder de krassen
vraagt het gedicht ons

in verband
met werkzaamheden aan je lichaam
wordt het parcours verlegd

terwijl je dna vreemde capriolen maakt
worden hindernissen toegevoegd
finishlijnen verschoven

omdat ze op zondag
met mes en vork eten

pardon maar in verband
met werkzaamheden aan je lichaam
wordt het parcours verlegd

soms is het een kind
dat je in de schoot wordt geworpen
waar je lichaam aan werkt
tot het af is

de kariboe voedt de wolf zeggen de eskimo's
maar het is de wolf die de kariboe zijn kracht geeft

en dat het uitzicht hetzelfde is voor alle sledehonden
behalve voor de leider

 

 

 

jouw wereld en jouw wereld

jongens zeggen en weten dat ze het horen
dat ga ik gewoon doen

jongens zeggen en weten dat ze het horen

folkert johan klaas bram
bert tjeco nico rené peter
sije jan harm kees

hun werk gaat over data keiharde feiten
en het mijne over een oordeel een mening

vooruitgeschoven kind

en altijd feest
en altijd muziek aan

waar happen ze?

de meeste mensen zouden juist wel graag
op mijn afdeling opgesloten willen worden

niemand ziet in hen
vertrouwen berouw verdriet
tot de knieën gezongen

de kans om met de anderen samen te werken
wordt verkleind

door jongens

we kijken naar een foto van een bespikkelde kikker
die nu heel onhandig van het scherm verdwenen is

politici moeten een verhaal vertellen
en cijfers zijn belangrijke personages in dat verhaal
maar de verteller moet geen onderdeel van een verhaal worden
de politicus moet het verhaal worden

we zouden hier de hele avond over kunnen blijven praten

 

 

 

 

ook

 

moet iedere avond

komt in je op
komt op je af

bij wie zijn we
achtergelaten
waar worden we
ondergebracht

schrale vloek
vanzelfsprekende verlossing

dat puntsgewijs bedanken
bèhdankjes afvinken

en dan

openen kijken waaien vertakken vliegen waaien landen vertakken
verdampen beschijnen verwaaien vertakken
vliegen verdwijnen waaien vertakken

een zwerm vissen duikt als een school vogels op en over 't plein
rond de toren rond

vertakken waaien vertakken waaien

en omhoog naar

verdampen beschijnen verwaaien condenseren
en vallen en stijgen

hijskraan op zondag boven amsterdam
arbeidershanden over gouden kranen

ook

 

 

 

 

kreunkleur voor op 't omslag
duiding op achterflap

je hoeft hem niet meer te lezen
als je in irissen kijkt

schorshoofd cancelt
kiemcel kantel

nieuw uitzicht
oude kade

maar waar laat je oude woede
je voorstelling ervan

met name op
[mikpunt van]

teleurgestelde vriend 

als je naast hem in wagen stapt
zo naakt 

zonder lachbewijsGrappenlijst

 

 

 

leefte-uh-huh te midden van mensen
die hij als voorsteden benaderde zag
uh-huh liet steden bouwen die leegliepen
de enige bewoners zijn schoonmakers
bouwvakkers en winkeleigenarenin lege centra uh-huh

kordaat zijn bewoners
kordaat zijn bewoners
op hun mouwopstropers
werkuurafromers

voor hun reis naar
huis van vele woningen
met een deurtje

een deurtje van speculaas

 

 

 

nog te gaan
blauw blauw blauw

hoge gebouwen
en toch

te gaan
hoge gebouwen

blauw blauw blauw
en toch

want zes want zes
snoepn mag

in de allergrootste zeilen blaast de wind harder met meer scharen
tegen de kuiten met de lepels met de vorken met de hakken
tegen de schenen

van de allerhoogste gebouwen
houdt ze haar jongen in de gaten

bespied de lammeren
en het garen

door het kruipgat bevuilt de tuinwrat
koppig spiedig handig

een mol als vriend in de hemel
is een goede vriend

moet ergens op staan
hè'n