Tsead Bruinja

Al vijf edities lang maakt Dien L. de Boer haar boerderij te Exmorra (Vlakbij Bolsward0 beschikbaar voor poëzie en muziek tijdens het programma 'Dichter op de deel', zo ook komende zondag. Voor 5 euro geniet u van de poëzie van Menno Wigman , Tsead Bruinja, Joost Oomen, Thomas Möhlmann, Maud Verhauwaert, Else Kampen, Sigrid Kingma, Rense Sinkgraven en Dien L. de Boer zelf. Daarnaast is er muziek door Talking Cows, bestaande uit
saxofonist Frans Vermeerssen, pianist Robert Jan Vermeulen, drummer Yong
Sun en bassist Dion Nijland. 

Het wordt opnieuw een mooie middag vol poëzie & muziek onder het gebinte van de boerderij in Exmorra.

Na vier succesvolle edities wordt het
Lustrum gevierd, onder meer met een vertaalproject: de Friese dichters lezen
een Nederlandse vertaling van hun werk, maar er zullen ook Friese vertalingen te
horen zijn van de Nederlandse dichters.

Het programma wordt feestelijk afgesloten met een maaltijd van gerookte
vis, soep en brood en er is gelegenheid een gesigneerde bundel aan te
schaffen van de optredende dichters.

Locatie: Bolswarderweg 13, Exmorra

Datum en aanvang: zondag 26 mei
2013, 14.00 uur

Toegang: € 5,-

Website: www.dichteropdedeel.nl

Route: http://www.dichteropdedeel.nl/2013/route.html

Als voorproefje hier alvast de vertaling van Menno Wigmans gedicht 'Kamer 421' uit de bundel Mijn naam is Legioen (Prometheus,
2012)

 

Kamer 421

Mijn moeder gaat kapot. Ze heeft een hok,
nog net geen kist, waar ze haar stoel bepist
en steeds dezelfde dag uitzit. Uitzicht 
op bomen heeft ze, in die bomen vogels 
en geen daarvan die zijn verwekker kent.

Ik ben al meer dan veertig jaar haar zoon 
en zoek haar op en weet niet wie ik groet. 
Ze heeft me voorgelezen, ingestopt. 
Ze wankelt, hapert, stokt. Ze gaat kapot.

Geen dier, zegt men, dat aan zijn moeder denkt.
Ik lepel bevend eten in haar mond
en weet haast zeker dat ze me nog kent.

Het zullen merels zijn. Ze zingen door.
De aarde roept. Krijgt vloek na vloek gehoor.

© Menno Wigman

Keamer 421

Ús mem giet stikken. Se hat in hok,
krekt noch gjin kiste, wêr't se har stoel bepisset
en hieltyd deselde dei útsit. Útsicht
op beammen hat se, yn dy beammen fûgels
en net ien dêrfan dy't syn oansetter ken.

Ik bin al mear as fjirtich jier har soan
en sykje har op en wit net wa't ik groetsje.
Se hat my foarlêzen, bestoppe.
Se wankelet, haperet, stûket. Se giet stikken.

Gjin dier, wurdt der sein, dat oan de mem tinkt.
Ik leppelje triljend har it iten yn `e mûle
en bin der hast wis fan dat se my noch ken.

It sille lysters wêze. Se sjonge troch.
De ierde ropt. Fynt flok nei flok gehoar.

 

© Menno Wigman
© Friese vertaling Tsead Bruinja

Uit: Mijn naam is Legioen (Prometheus, 2012) o.a. te koop via www.bol.com/nl/p/mijn-naam-is-l…n/1001004011551480/