Morgen vertrek ik in het kader van het Trans Europa Festival (http://www.euroalter.com/festival/) als plaatsvervanger voor F. Starik met de trein naar Cardiff. Tijdens die treinreis moet ik een gedicht schrijven dat de volgende dag in zoveel mogelijk talen vertaald zal worden.
Dichter Philip Gross (http://www.philipgross.co.uk/) heeft afgelopen weekend de reis naar Amsterdam gemaakt en zal in Cardiff zijn gedicht ook vertaald zien worden.
Gross stuurde mij een aantal gedichten, waarvan het onderste mij wel heel toepasselijk leek. Wie meer wil horen kan op 8 mei naar ons komen luisteren in Perdu te Amsterdam.
The Duke of Nowhere
I was the son of the Duke of Nowhere.
Nowhere was home. The first sound I remember
was engines sawing steam, the butt
and squeal of wagons full of clunk
shunted cruelly. Lifted to the window sill
I had my first sight of our exile
as I thought: Here, me,
watching… There, trains, going away…
*
He was living incognito
but his secret was safe with me.
I was the solitary heir to everything
he never once mentioned. I guessed
from his brooding, his whole silent days,
it must be vast. The lost estates
grew vaster in the weeks,
then months, he went away and stayed.
*
Beyond the roofs, beyond the dockyard wall
were cranes, then the edge of the world.
On a clear day I could watch grey frigates
climb it and slip over. I woke one night
to singing in the streets that suddenly
grew small as all the hooters of the fleet
brawled up together, blurting
Home…. as if any such place
existed, over the horizon, anywhere.
© Philip Gross
En om af te sluiten nog een fijn treinlied:
Tsead Bruinja 
Plaats een reactie