Tsead Bruinja

(Bron: http://www.designverb.com/2007/06/11/tunnel-house/)

wetterballet

der is gjin ljocht oan de ein fan de tunnel
balte de balletlearares troch de gong fan it sikehûs
nei har freondin

se hie seis minuten dea west
en de reis troch it hjirneimels
wie wat ôffallen

dat ha ik oars belibbe sei perkusjonist sjahin
yn de schwoarmatint foar it optreden

doe’t ik fersûpte yn turkije as jonkje fan tolve
seach ik ús heit en mem myn broerkes en suskes
wêrnei’t ik my net waarm of kâld fielde
mar yn balâns perfekt dertuskenyn

sjahin wie mei in harpoen op oktopussen oan it jeien
syn plasse dy’t boppe it wetter útstuts
wie lang troch de sinne ferwaarme

hy beweegde de nekke ferkeard
doe’t er oerein kaam en sakke
ferlamme nei de boaiem

juster wie ús mem ienentwintich jier dea
moarns op bêd fertelde ik myn frou
oer sjahin en de balletlearares

en betocht my dat der yn de koma fan ús mem
net folle plak west ha sil
foar ljocht

*

waterballet

er is geen licht aan het einde van de tunnel
schreeuwde de balletlerares door de gang van het ziekenhuis
naar haar vriendin

ze was zes minuten dood geweest
en de reis door het hiernamaals
was wat tegengevallen

dat heb ik anders beleefd zei percussionist sjahin
in de shoarmatent voor het optreden

toen ik verzoop in turkije als jongetje van twaalf
zag ik mijn vader en moeder mijn broertjes en zusjes
waarna ik me niet warm of koud voelde
maar in balans perfect ertussenin

sjahin was met een harpoen op octopussen aan het jagen
zijn hoofd dat deels boven het water uitstak
was lang door de zon verwarmd

hij bewoog zijn nek verkeerd
toen hij overeind kwam en zakte
verlamd naar de bodem

gisteren was mijn moeder eenentwintig jaar dood
’s ochtends op bed vertelde ik mijn vrouw
over sjahin en de balletlerares

en bedacht dat er in de coma van mijn moeder
niet veel ruimte geweest zal zijn
voor licht

© Tsead Bruinja