Tsead Bruinja

Een goeie vriend, die ik al ken sinds mijn studietijd in Groningen, ging trouwen. Voor zijn eerste kamer aan een pleintje stond altijd een prachtige Japanse Kers. Voor hem en zijn vrouw schreef ik onderstaand gedicht.

BIJNA IN BLOEI

bijna in bloei
de japanse kers voor het raam van je kamer
waar ik de seizoenen zag

en bijna bezweet
de geverfde planken
van de ondergrondse danstent
waar wij verdacht vaak
water bestelden

je moet met je hoofd omhoog dansen
niet zo naar de punten van je schoenen
staren

zei je

en ik keek omhoog

ken nu de ijzeren geraamtes tussen de lampen
de zwarte plafonds en de amsterdamse grachten
waar jij me een eerlijke en wrede vraag stelde
over de bejahung van het leven

daar is het altijd om gegaan

over ja
en welk leven
dan wel

over de japanse kers
voor je kamer

bijna in bloei

en stof dat we omhoog stampen
 van tussen de planken

© Tsead Bruinja

P.s. 'Bejahung' is een term uit het gedachtegoed van Nietzsche. Op Wikipedia staat het volgende:

"Nietzsche is de mening toegedaan dat wij ons op een bepaalde wijze moeten verhouden tot het lot. Dit kan immers op verschillende manieren. De mens kan het lot beklagen of hij kan er onverschillig in berusten. Nietzsche daarentegen wil dat de mens het lot affirmeert. Nietzsche’s drukt affirmatie van het lot uit met het begrip ‘Bejahung’. Nietzsche beschouwt die affirmatie als een act van de wil en niet als een redelijk of logisch oordeel."

Voor meer: http://nl.wikipedia.org/wiki/Amor_fati