Ik ben de poëzie aan het vertalen van de Amerikaanse dichter Christian Hawkey voor Poetry International (http://www.poetry.nl/):
ONGESCHREVEN GEDICHTEN
Eén zat aan de paal van een hek vast, schreeuwde.
Een andere was weinig meer dan een vlek
van een voorhoofd dat tegen
het glas van een raam rustte. Een derde
was getraumatiseerd, in zijn jeugd,
door een monddouche, terwijl een ander
een diepgaande fetisj ontwikkelde voor de roeren
van onderzeeërs…
Verder zet ik met redacteur Christoph Buchwald de laatste puntjes op i van de opvolger van Bang voor de bal, wat geen bundel van 120, maar van 80 pagina's wordt, met als titel Overwoekerd.
En schrijf ik voor een tentoonstelling in Hoofddorp volgende maand bij het werk van Pietsjanke Fokkema aan nieuwe Friese gedichten.
http://www.pietsjankefokkema.nl/
De talen lopen dus wat door elkaar heen, wat heeft geleid tot onderstaand Fries gedicht, met vertaling:
ik spile
yn twa films
tagelyk
en koe de teksten
net mear út inoar
hâlde
ik stoar yn de scene
wêryn’t ik ien
ombringe moast
ik fergeat
rûn om as in hin
sûnder kop
seach har oan
mei fraachtekens
yn de eagen
en lake
wat dom nei it publyk
mei it swit
yn ’e lege hannen
ik kaam op
mei de ferkearde
rekwisiten
*
ik speelde
in twee films
tegelijk
en kon de teksten
niet meer uit elkaar
houden
ik stierf in de scène
waarin ik iemand
om moest brengen
ik vergat
liep rond als een kip
zonder kop
keek haar aan
met vraagtekens
in mijn ogen
en lachte
wat dom naar het publiek
met het zweet
in de lege handen
ik kwam op
met de verkeerde
rekwisieten


Plaats een reactie