Achter Vincent Icke, de sterrenkundige en kunstenaar, kon je gisteren wat wuivende bomen zien, met daar middenin een projectie van wolkerige op de computer gemaakte beelden, die in de verte deden denken aan fractaalschilderijen uit de jaren zestig en zeventig. In Icke's geval waren ze gemaakt met gebruik van een formule waarmee je het weer in het universum kan voorspellen. Hoe het precies werkte was mij niet duidelijk, maar Icke had op een grappige wijze een wetenschappelijk computerprogramma gebruikt om kunst te maken, ook al had die iets kitscherigs.
Het gesprek, met Wim Brands, ging over regels in de wetenschap en de kunst en of daar een verschil in zat. Volgens Icke moest je als wetenschapper soms wat slordig zijn om op die manier tot nieuwe inzichten te komen, maar uiteindelijk moet je je nieuwe ideeën altijd testen, waarbij je onvermijdelijk te maken krijgt met de regels van de natuur.
In de kunst was dat misschien minder zo, dacht Icke eerst, maar Brands was het niet met hem eens. Brands vond dat er overal regels aan ten grondslage lagen. Het leek mij een probleem van relativiteit. Je kunt als kunstenaar of wetenschapper het idee hebben dat je even 'vrij zwemt' (het thema van het festival), en dat idee heb je vaak ook nodig, maar er zijn altijd regels te bedenken die de verwezenlijking van onze grootse plannen inperken.
Voor meer: http://boeken.vpro.nl/personen/25225238/ & http://www.alien-art.nl/AA-content/Texts.html
De discussie over de bloemlezingen van Dirk van Bastelaere en Erik Jan Harmens wilde niet echt op gang komen. Zo ongenuanceerd als de inleiding bij Ik ben een bijl soms lijkt, zo genuanceerd en precies is Harmens als je met hem spreekt, waardoor interviewer Ernest van der Kwast soms moeite had om aan Harmens radicale uitspraken te ontlokken die tot een meningsverschil tussen de beide bloemlezers zou leiden.
Dat hoefde ook niet want Dirk van Bastelaere wilde dolgraag op de praatstoel, helaas met een doos vol kletskoek. Van Bastelaere heeft veel goede poëzie en doorwrochte essays geschreven, maar waar hij hier mee voor de dag kwam, kon ik niet veel. Ik ergerde me met name aan van Bastelaere opmerking over hoe je bij het maken en inleiden van je bloemlezing het eigenlijk niet mocht hebben over het machtsaspect van een dergelijke persoonlijke herindeling van het poëtische landschap. Dat leek mij een hoop gelul en het creeëren van schijnvijanden.
De meeste mensen weten al lang dat het in de discussie over bloemlezingen om macht en smaak of een gebrek aan smaak gaat. Dat hoef je als bloemlezer toch niet elke keer in je voorwoord te vermelden?
Meerdere open deuren lagen/stonden daarna voor het oprapen, dus focuste ik me maar op schoenen van Harmens en het schitterende decor van Lory Caldarella en Niek Das, waarin je een man op een stoel in een zwembad naar de bodem zag zinken.
In de foyer speelden bandjes, draaiden DJ's en kon je meedoen aan het interactieve toneelstuk Grasland (http://www.blanko.nl/grasland/index.html), wat ik eerder op de avond met Anita Németh van de Raad voor Cultuur, had gedaan. Je krijgt beiden een koptelefoon op die aangesloten is op een mp3-speler en moet vervolgens de dialoog die je hoort naspelen. In dit geval ging het om een verhaal dat zich in de toekomst afspeelt, waarbij een bewaker toezicht houdt op een tentoongesteld laatste stukje gras, een bezoeker op het verboden gras gaat liggen en daarna de bewaker uitnodigt om hetzelfde te doen. De boodschap was misschien wat plat, maar dat kan misschien ook niet anders in een kort stuk van vijf minuten. Het was niettemin erg leuk om er aan mee te doen, ook al was de locatie verschrikkelijk rumoerig, waardoor het kleine publiek weinig van de voorstelling kon horen.
Anita en ik hadden al meegedaan, dus haalden we radiomaakster Bente Hamel en goede vriendin Ingrid over om het ook eens te proberen:
(Uitleg)
(einde)
Eenmaal van het gras af, liepen we naar de Steigerzaal voor de voorstelling Tamango van Meindert Talma. Ik heb er eerder al iets over geschreven en moet zeggen dat het absoluut de moeite waard was om deze voorstelling met band, strijkers, film, zanger en zangeres, nog eens te zien. Bovendien was het decor hier beter en groter dan in het kleine bovenzaaltje van de Amsterdamse Paradiso.
Vanavond meer décor en Wintertuin in Nijmegen: http://www.wintertuin.nl/
Lees wederom vooral ook wat Bart FM Droog schreef over de vrijdagavond van de Wintertuin op: http://www.vkblog.nl/blog/6633/Weeklog:_Bart_FM_Droog
Tsead Bruinja 
Plaats een reactie