(Bron: http://www.persmuseum.nl/bene/10.html)
Zoals ik al eerder schreef, ben ik de laatste tijd bezig met het samenstellen van mijn volgende bundel. Ik orden en herorden verschillende afdelingen en probeer zoveel mogelijk de gedichten op één pagina te krijgen, wat nogal eens lastig is, omdat ik er een handje van heb de regels vroeg af te breken en de verhoudingen zwart en wit (lees véél wit) in een bundel voor mij erg belangrijk zijn.
Op dit moment ligt het manuscript dus gedemonteerd op mijn digitale bureaublad als een Ikea-kast, waarvan je het risico loopt om schroefjes kwijt te raken of die je na te lang prutsen het liefst helemaal in elkaar wilt trappen.
Oeps. Dat beeld klopt niet helemaal, want bij zo'n kast krijg je een handleiding en bij het samenstellen van een bundel niet. Dat is elke keer weer anders.
Vandaag vergeleek ik het samenstellen van de bundel ook met de laatste plaat van Axl Rose, die overduidelijk veel te lang heeft zitten klooien aan een plaat die op enkele glorieuze momenten na, volgens veel recensenten vrij teleurstellend was.
Ik stel de verschijningsdatum, maart volgend jaar, voorlopig nog maar niet uit ;o)


Plaats een reactie