Een van de soortgenoten van deze vrolijke papegaaivis lag gisteren op mijn bord in restaurant de Buren te Utrecht. En eigenlijk wilde ik er niet meer over beginnen, maar de heerlijke vis werd helaas ontsierd door een smerige saus.
Die viel er gelukkig makkelijk af te schrapen, waarna ik met mijn mede-juryleden, waaronder ook drie vorige prijswinnaressen, wat kletste over muziek en her probeerde een advies uit te brengen over hun volgende stappen in de wereld van de literatuur.
Verder gebeurt er op dit moment niet veel verheffends, behalve dan dat mijn hoofd voelt als een drooggekookte pan macaroni. Er moet wat water bij en iemand zou eens de aangekoekte resten van de bodem moeten schrapen of de hele handel een maandje in de week moeten zetten.
Smakelijk!
Tsead Bruinja 
Plaats een reactie