De leerlingen Peter van Schie, Lindsey Faken, Christiaan van Orlé en Chivany van der Werff uit VWO 6 van het Dalton Lyceum Barendrecht maakten onderstaand filmpje van de evergreen 'De tuinman en de dood' van P.N. van Eyck, inclusief nieuw einde, en wonnen daarmee gisteren de hoofdprijs tijdens de avond 'So you wanna be an artist'.
-
Een ietwat verlate bijdrage aan de blogs over de expositie rondom Overwoekerd (Uitgeverij Cossee, 2010) die studenten Grafisch Ontwerpen DT4 van de de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (www.kabk.nl/) maakten onder begeleiding van Babette Wagenvoort (www.babettewagenvoort.com/).
Deze derde bijdrage is van Bas Spijkhoven, die zich liet inspireren door het gedicht 'Man gevonden geen wormen wel maden'. Hij maakte drie foto's die in een aparte ruimte aan de muur hingen.
MAN GEVONDEN GEEN WORMEN WEL MADEN
vind je een lijk in een huis
kijk dan onder de deurmat
in de spleten van de vloerin welke fase zijn de insecten
zijn het nog maden of zijn er al poppen?
eerst komen de maden en poppen van bromvliegenbromvliegen kunnen binnen een uur eitjes leggen
ze ruiken een lijk over zestig kilometer afstander bestaat een bromvliegsoort waarbij de poppen op het lijk uitkomen
andere soorten maden kruipen van het lijk af
om enkele meters verderop te verpoppenbij warm weer wordt een lijk binnen twee weken opgegeten door de maden
het eindigt met spektorren die eten droog vlees
museumkevers eten andere insecten
kleermotten eten haren en huidhet langste duurt het om huid en skelet te verteren
daartussenin zitten mijten
die de eieren van de vliegen opeten
met honderden tegelijk kruipen ze door je vlees
Dit is wat Bas er zelf over zegt: "Ze zijn gemaakt naar aanleiding van het gedicht 'Man gevonden geen wormen wel maden' en hebben geen titel. Datgene wat ik wil weergeven/oproepen met de foto's is het gevoel dat een vreemde heeft als hij een huis betreedt van een pas overleden iemand. De dingen die voor de overledene zo gewoon waren, worden opeens met een nieuwe vragende blik bekeken. Waarom staan dat daar nou weer? Waarom is alles zo leeg? Dat soort vragen dus. Een leven dat niemand boeide (want waarom ligt een lijk anders zolang in een huis zodat het opgegeten kan worden door de maden?) wordt opeens wel boeiend. De verhalen kunnen echter niet meer verteld worden.
"En dan nog even de vraag wie ik ben. Ik ben Bas Spijkhoven, deeltijd student grafisch ontwerpen aan de KABK. Ik ben geboren in Enschede, getogen in Dordrecht, heb gestudeerd in Leiden en woon, werk en studeer nu in Den Haag. Verder heb ik nog steeds geen website (natuurlijk erg fout voor een vormgever, maar goed, wat niet is kan nog komen)."
Meer over Bas Spijkhoven via Google: http://www.google.nl/.
-
Voor de grap werd het nieuwe trio Jankobus Seunnenga (ook bekend van Kobus gaat naar Appelscha en Pigmeat), Tsead Bruinja en Meindert Talma 'De Friese Toppers' genoemd. Bijnaam of niet, dit trio treedt komende zondag voor het eerst in deze samenstellig op in de Kloosterkapel van Sibrandahûs
© foto Reyer Boxem (http://www.reyerboxem.nl/)
Seunnenga, Bruinja en Talma brengen een voorstelling, waarin ze zingen, muziek maken en vertellen over het nieuws van de dag, verloren liefdes, dronken dorpsomroepers, markante stadsgekken, bijbeunende vaders in de jaren tachtig, de SRV en heimwee naar it heitelân.
Locatie: Burdaarderstrjitwei 4, Sibrandahûs, Fryslân
Aanvang: 16.00 uur (deuren open om 15.30 uur)
Entree: € 6,-Web:
-
De komende dagen zal ik aandacht besteden aan de expositie rondom Overwoekerd (Uitgeverij Cossee, 2010) die studenten Grafisch Ontwerpen DT4 van de de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (www.kabk.nl/) maakten onder begeleiding van Babette Wagenvoort (www.babettewagenvoort.com/).
De tweede bijdrage is van Ella Propeller (http://ella.la/). Zij liet zich inspireren door het gedicht 'Je gaat tegen haar aanliggen terwijl ze slaapt'.
je gaat tegen haar aan liggen terwijl ze slaapt
als je je arm om haar heen slaat
legt ze haar hand op jouw hand
en brengt je arm tussen haar borstenje weet dat het niet lekker ligt
en dat je je zo gaat omdraaien
dat je zo nooit in slaap zult vallenje legt je hand net zo lang op de rug
van de gitaar tot het hout zacht wordt
en wijktwarm water over je stramme schouders
morgen
Over het werk: "Bij 'Je gaat tegen haar aan liggen terwijl ze slaapt' moest ik meteen aan mijn slaapritueeltjes denken, sinds ik klein ben. Ik wilde altijd naast mijn moeder slapen zodat ik me aan haar vast kon houden want anders kon ik niet in slaap vallen. Ik hield haar hand stevig vast, speelde met haar vingers, met haar oorlelletjes. Het moest altijd warm, zacht en vertrouwt zijn. Nu is het ook niet veel anders. Nu kan ik ook niet zonder mijn vriend in slaap vallen. Zijn hand moet altijd om mij heen zijn, of ik moet ze vast houden. Dat zijn beelden, die bij me opkwamen tijdens het lezen van het gedicht. Daarom de pop, die de zachtheid en warmte moet verbeelden, die ik nodig heb om in slaap te vallen."
Over het materiaal: "De vele kussentjes (meer dan 200 stuk) zijn genaaid uit 6 verschillende stoffen en gevuld met polyester kussen vulling. Elk kussentje is met hand aangenaaid aan de ondergrond van vilt in vorm van een menselijk lichaam. L = 173 mm B = 62mm"je gaat tegen haar aan liggen terwijl ze slaapt from ellapropeller on Vimeo.
Over Ella in het kort:
Geboren in Sarajevo, Bosnië en Herzegovina. Voordat ze naar Nederland kwam heeft Ella gewoond in verschillende plaatsen in Kroatië, Slovenië, Tsjechië en 13-jaar lang in Berlijn. In 2005 verhuisde ze naar Utrecht en twee jaar later naar Amsterdam waar ze met haar vriend en hond woonachtig is. Ella heeft in Berlijn haar studie Media en Design gedaan en is nu (2011) bezig met haar opleiding Grafisch Ontwerpen aan de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten in Den Haag. Naast haar studie werkt ze als webdesigner voor een online marketing bureau en als freelance ontwerper.
Haar beeldend werk is binnenkort ook te zien met een groepsexposite op 16. januari 2011 in Amsterdam, KULTER.proeflokal: http://kulter.nl/events/Artikelen/2011/1/4_Kulter._23.html
Ella's website: http://ella.la
-
De komende dagen zal ik aandacht besteden aan de expositie rondom Overwoekerd (Uitgeverij Cossee, 2010) die studenten Grafisch Ontwerpen DT4 van de de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten (http://www.kabk.nl/) maakten onder begeleiding van Babette Wagenvoort (http://www.babettewagenvoort.com/).
De eerste bijdrage is van Elise Joy Kommer die reageerde op het gedicht 'Het op de groei gekochte einde'. Bij dit filmpje, waren de spelregels: "1 penseel, oost indische inkt, veel papier en 7 lijnen die samen moeten verbeelden, hoe de zinnen in het gedicht overkomen in het hoofd van de kunstenaar".
HET OP DE GROEI GEKOCHTE EINDE
aan de overkant van een zin en aan de achterkant van het zwart
van wat niet kunnen slapen is klinkt het zingen van een vogel
maar het kan ook het tikken zijn van een stuk waslijn tegen een paal
de wind door een wapperende vlagen daar dan doorheen prikken de lijntjes verbinden en dat overkant noemen
geef het geen gezicht geen hoofdletter want wind is niet adem die vermoeid
de wolken de bergtop over duwtlaat dit op de groei gekochte leven zwabberen als een kinderbeen met speling
in de knie en zie dit is af te stellen op daaréén sprongetje maar en je bent er
of geef het een andere naam kijk of de hand uit de lucht of van de grond komt
mis je haar?één sprongetje en je bent er
tussen neus en lippen door je mond aan het gas je mond aan de honing
in de verte klinkt een vogel zijn lied een massieve woningeen onpeilbare gracht van woorden om je leefhuis om je vleeshuls
wie niet komt
is de vogel
wie niet zingt
die slaapt
in de vogel
zingt
braafzing geen hoofdletter
maar fluit een jazzy akkoordIn de bundel komt hierna nog een ander stuk, maar dat stond op de volgende pagina en werd door Elise als een apart gedicht beschouwd, wat absoluut geen probleem is. Deze versie werkt ook.
Elise Joy Kommer is opticien en 4e jaars student grafisch ontwerpen en noemt zich daarom graficiën. Ze wil graag spelend ontwerpen en werkt graag met zelfgekozen spelregels.
Een ander prachtig filmpje van haar hand:
Elise Joy Kommer op het web: http://kommerskijken.tumblr.com/
-
Hieronder een gedicht dat ik schreef voor de opening van de huidige tentoonstelling 'Het onbekende Rusland' in het www.groningermuseum.nl. Het werd geïnspireerd door het schilderij 'De poorten van Timoer' van Vasili Vereshchagin (http://en.wikipedia.org/wiki/Vasily_Vereshchagin).
Op het schilderij zien we twee bewakers die voor de tombe van de wrede tiran Tamerlane, ook wel Timur, (1336-1405 – http://en.wikipedia.org/wiki/Timur) staan.
Het eerste deel van zijn naam zou schoonzoon betekenen, omdat hij getrouwd was met de kleindochter van Djengis Khan. Het laatste stuk 'lane' is een bijnaam en betekent 'manke'.
MANKE
mijn naam is schoonzoon
bijnaam mankede ene vanwege de liefde
de andere opgelopen in de strijdwe stonden op een vlakte
waren met zestig man
iemand stak een stok in de grond
en wie het eerst bij de stok was
zou de leider zijnik ben mank
de manke schoonzoonen wie niet vlug is moet slim zijn
mijn pet vloog door de lucht over de renners
en landde op de stokmank
geen bloeddorstig leider
maar mank de manke schoonzoon
en god is mijn getuigedat van alle oorlogen die ik gevoerd heb
ik nooit de agressor was
nee mijn vijanden hadden het aan zichzelf te danken
dat er van hun volk soms weinig meer overbleef
dan achtentwintig torens van vijftienhonderd afgehakte hoofden
zij waren de architecten van hun eigen
rampzalige loteen enkeling was mij bijna te slim af
zoals de sultanhij smeerde gif op de slagtanden van zijn olifanten
maar die giganten schrikken al van een minieme muis
en wegrennen is niet mijn sterkste kant
dus ik stak mijn kamelen in brand
en stuurde ze richting sultanik ben mank
de manke schoonzoonwas mank aan één been
maar ben het nu
aan mijn hele lichaam
waar het manke hoofd gelukkig
nog aan zitin een ivoren kist lig ik
met aan de binnenkant de tekst dat wie de kist opent
een tiran ontketent veel wreder dan ikik ben geen bloeddorstig leider ik denk vooruit
twee jaar van tevoren plantte ik het gras voor de paardenik was mank
en twee dagen nadat een archeoloog het deksel
van mijn laatste verblijf lichtte
begon operatie barbarossaze hebben het geweten
de stam van de archeoloogze waren de architecten van hun eigen rampzalige lot
en hebben me opnieuw moeten begravenmijn naam is mank
de manke schoonzoonde ene naam kreeg ik uit liefde
de andere uit strijd -
Vanmiddag wordt de docu over de CD/DVD Dylan in het Fries (http://dylaninhetfries.nl/) uitgezonden op Nederland 2 om 16.05 uur (http://gids.publiekeomroep.nl/) met o.a. Twarres, Meindert Talma, Jan Tekstra en de bewerking die Jaap van Keulen (www.jaapvankeulen.nl) en ik maakten van 'Fixin' to die blues'.
…Well, I look over yonder to that burying ground
Look over yonder to that burying ground
Sure seems lonesome, Lord, when the sun goes downEnjoy!
-
ACHTEROP EEN OUDE FIETS
mijn oma zei op de ouderensociëteit tegen een dorpsgenote
dat haar man tijdens het hooien toch ook wel eens met een ander
in de berm had gelegenzij meende dat het algemeen bekend was
dat de gepensioneerde boer die ook deel uitmaakte van de club
het niet altijd even nauw nam met de huwelijkse trouw
niets bleek minder waarmijn oma vertelde de vroeg bedrogen echtgenote iets nieuws
en veroorzaakte op hoge leeftijd een flink schandaal
wat haar bijna op uitsluiting van de soos kwam te staanin datzelfde terpdorp stonden op zaterdagavond
de jonge vrijgezelle vrouwen voor hun ouderlijk huis te wachten
op jonge mannen uit de omliggende dorpendie op fietsen en brommertjes geduldig rondjes langs de dames maakten
en bij elke mogelijke aanstaande hun vaart verminderden
om te kijken of er nog iemand achterop sprongmijn eigen vrouw die mijn oma alleen van een videobandje kent
trof ik bij een wekelijkse maaltijd bij vrienden waarna zij tot tweemaal toe
vertrok op een blinddatetotdat de betreffende date naar haar rijke verleden werd verbannen
en ik haar eindelijk na een groot aantal glazen whisky slingerend
door schoon gestrooide straten naar huis mocht brengenen wij begin maart 2004 zoenden
op een koude stoep voor haar huis
in amsterdam-west
die eerste zoen was prachtig
maar voor mij was het al aan
toen ze achterop sprongmijn oma zou het ongetwijfeld allemaal prachtig hebben gevonden
Geschreven bij Dit is de dag (EO, radio 1) o.a. over slowdating voor ouderen.
-
Gisteren kreeg ik het volgende berichtje van Ella Propeller:
"Ik schrijf je namens de klas 4e jaars Grafisch Ontwerpen op de KABK. Wij hebben op basis van jouw poëziebundel Overwoekerd (voor het vak 'beeld en taal') een expositie voorbereid,
die op 6. januari 2011 plaats zal vinden. De opening is gepland voor 19 uur op de KABK in Den Haag en wij zouden het heel fijn vinden als je de opening bij zou kunnen wonen."Ik ben benieuwd en zal erbij zijn:
Meer info over de Koninklijke Academie van Beeldende Kunsten op http://www.kabk.nl/.
Tot slot nog even een kort gedicht dat ik vanavond voor zal lezen bij de Langste Dag in Pakhuis de Zwijger te Amsterdam. Er zijn vast nog kaarten!
INDIAN SUMMER
De jûn.
In readhûd.
Sit foar de wigwam fan de nacht te smoken,
En rikket de prairy en bosken fol skimer.
Dan nimt er syn rûnstjûnige kano,
De moanne,
En set koerts oer de grutte stjerrestream
Nei de blinkende mar fan de moarn,
Dêr't de himel syn frede yn spegelt.*
INDIAN SUMMER
De avond,
Een roodhuid,
Zit voor de wigwam van de nacht te roken,
En dampt de prairie en bossen vol schemer.
Dan neemt hij zijn rondstevenige kano,
De maan,
En zet koers over de grote sterrenstroom
Naar het blinkende meer van de morgen,
Waar de hemel zijn vrede in spiegelt.Sjoerd Spanninga (1906-1985 )
Vertaling: Jabik Veenbaas (http://www.jabikveenbaas.nl/)Dit gedicht deed me denken aan het prachtige 'Melopee' van Paul van Ostaijen. Hopelijk wordt dat vanavond ook voorgedragen:
MELOPEE
Voor Gaston Burssens
Onder de maan schuift de lange rivier
Over de lange rivier schuift moede de maan
Onder de maan op de lange rivier schuift de kano naar zeeLangs het hoogriet
langs de laagwei
schuift de kano naar zee
schuift met de schuivende maan de kano naar zee
Zo zijn ze gezellen naar zee de kano de maan en de man
Waarom schuiven de maan en de man getweeën gedwee naar de zeePaul van Ostaijen
-
Het begint altijd met de liefde:'k maak in gedachten vaak een bedevaart:
Dan sta 'k weer op de plek, die zomerdag,
Waar ik door de eikenlaan je komen zag;
Als reliquie heb ik dat beeld bewaard:Uit zonn'ge boomen dropte op zonnige aard,
Overal neer de zonn'ge vinkenslag;
'k Zag op jouw goed gezicht die blije lach,
En 'k dacht op eens: Ben ik die liefde waard?En één ding weet ik: als jij dood mocht gaan,
Zal 't zijn, als stond ik weer in de eikenlaan,
Toen jij zou komen met jouw lief gezicht.Dan wordt die zomerdag, zoolang voorbij,
Een vizioen van toekomst, waarin jij
Mij staat te wachten in onwereldsch licht.J.A. dèr Mouw (1863-1919)
Dit gedicht las ik voor het eerst voor in een oud schoolpand in Groningen. Samen met Sieger M. Geertsma, Tjitse Hofman en Klaske Havik, allen niet geheel toevallig ook opgenomen in de bloemlezing Vanuit de lucht – de eerste generatie dichters van de 21e eeuw (Uitg. Passage, 2001), nam ik deel aan een poëtische coveravond, een Langste dag avant la lettre, waarbij ik had gekozen voor het werk van dèr Mouw en de anderen o.a. gedichten lazen van Leopold, Gorter en van Ostaijen.
Ik weet niet meer waarom ik het werk van dèr Mouw destijds heb gekozen, maar waarschijnlijk werd ik geraakt door het muzikale aspect van zijn gedichten en de dromerige inhoud.
Dat het werk van dèr Mow soms erg grappig kon zijn, weten we van 'k ben Brahman', maar wat te denken van de volgende wonderlijke strofe:
Ver, ver – in droom – ik hoor mijn jagerskreet
Gillen door 't woud, als toen mijn arm de knods,
Moordend door steenklomp, met machtige bots
Op 't hunk'rend roofdier, bloedig, voedsel, smeet…De 'droogdoek' en de 'kan' zijn ver te zoeken in dit woud en je begint bijna te begrijpen waarom 'Brahman' zonder meid zat.
Wie de rest wil horen van deze woeste bloederige droom, komt morgen in Amsterdam naar De Langste Dag of koopt het verzameld werk van dèr Mouw!
Meer op http://www.dbnl.org/delangstedag/index.php
Tsead Bruinja 