• Onlangs interviewde de Vlaamse Céline Ottenburgh een aantal mensen over de Eenzame Uitvaart. Haar item kun je naluisteren via:

    https://soundcloud.com/celineottenburgh/de-eenzame-uitvaart

    Mijn bijdrage aan haar item sneuvelde, maar Ottenburgh was zo vriendelijk om mijn gedicht van een soundscape te voorzien, die ik hierbij deel.

     

  • Keulen, Museum voor Volkenkunde

    Bij de tramhalte van lijn 16
    snuit een Saks zijn neus, niesen Saliërs, stappen
    drie Ubiërs in, een Hun, basgeluid in zijn harses,
    oortjes in, oude Karolingerse begint over
    clubs die er niet meer zijn, zeeppompjes
    toen eersteklas, twee Latina’s snateren rap,
    daar schildert een hand in schoonschrift shitzo’s
    op de muur – de dag vorstig en helder, breekbaar.

    Urformen der Kunst in het Rautenstrauch-Joest-
    Museum, foto’s van Bloßfeldt, jonge scheut
    van een trechterlelie, vrouwelijk figuur van de Songye
    uit de Kongo – gevaarlijke gelijkenissen
    belemmeren het zicht – het zaadlobblad
    van de kerstroos met zwanenhals krachtig
    zoals de godenbeelden van de Nukuoro, Carolinen,
    – vanuit het ervaren van groei geschapen?

    De zaalwacht van de Aziatische goden raadt
    de kippensoep aan uit de warmedrankenautomaat
    met Slavisch vibrato: heb wel eens slechter gehad.
    Het bijv. nw. luftbekleidet waait mij aan. Probeer
    de houdingen van de verlichte zielen uit – vingerposities:
    beschermingsgebaren, het aanroepen van de aarde, het tellen
    van zegeningen. Een stervende Boeddha knijpt lachend een oogje
    toe. Buiten verandert de wereld met een paar harde knallen.

     

    © Ralf Thenior
    © Vertaling: Tsead Bruinja

    Dit is een gedicht van de bundel van Ralf Thenior die woensdag in Nijmegen en Amsterdam gepresenteerd zal worden.

    Omslag

    De gedichten van Ralf Thenior proosten op het leven. Met volle teugen wordt erin gegeten en gedronken. Er wordt verwezen naar films en muziek. Je vindt gedichten met een nieuwsgierigheid naar de ander, of die nu in Birma of in Newcastle woont, iedereen is welkom hier.

    "Het is feest, tot we oud zijn geworden en erbij neervallen. De vertalingen zijn van eenzelfde energieke kwaliteit als de gedichten." – Bianca Boer

    Ralf Thenior werd in 1945 geboren in Kudowa (Kudowa Zdroj), Silezië. Hij reisde jarenlang en schreef en studeerde o.a. aan de Universiteit van Saarland. Vanaf 1969 begon hij literatuur te publiceren in kranten, tijdschriften en bloemlezingen en in 1977 publiceerde hij zijn eerste boek met gedichten en korte verhalen. Naast poëzie publiceerde hij kinder- en jeugdboeken, toneelstukken en hoorspelen. Sinds 1987 woont en werkt Thenior in Dortmund.

    Wie de bundel nu al wil kopen kan terecht bij:

    https://www.bol.com

    http://www.azulpress.com/

    De presentaties:

    https://www.facebook.com/events/181467159448839/

    https://www.facebook.com/events/493383567808173/

  • Vrijdagmiddag nam burgemeester Marga Waanders afscheid van haar gemeente. Waanders vertrekt na tien jaar, als eerste vrouwelijke burgemeester van Dongeradeel, naar de gemeente Waadhoeke, om daar als burgemeester aan de slag te gaan.

    2018_afscheidburgemeester3
    (Bron: In Dokkum)

    Als dongeradichter schreef ik onderstaand gedicht voor de voormalige docent Nederlands en geboren en getogen Twentenaar.

    van ö naar ee en verder

    van juf naar meester
    van klas naar gemeente
    van onmeunig naar bjusterbaarlik
    van bêst genôch naar meer mogelijkheden creëren

    je zoekt het in de breedte
    brommers kiek'n kan overal

    en overal kan je een schaap op vijf poten zijn
    en met al die vijf poten in de klei blijven staan
    maar in de fryske klaai
    voorlopig het liefst

    en ergens in die klaai of in andermans hart en ogen
    ligt de sleutel voor een oplossing die je wilt helpen zoeken
    al zal je die hulp nooit opdringen

    je wilt de mensen dingen uit handen nemen
    het meedragen

    je wilt met hen zingen
    want een koor kan een heel volk dragen

    je moet een schaap met vijf poten zijn
    en met al die vijf poten

    onder een blauwe hemel
    of grijswitte schilderwolken

    samen dromen zaaien
    en vriendschap oogsten

    door in de klei te blijven staan

    *

    Hieronder een scan van het kaartje dat werd weggeven aan gasten bij de receptie

     

    Marga_waanders1

  • Nyk de Vries, Douwe Kootstra en ik leverden verhalen en gedichten voor de tentoonstelling en het boek bij deze expositie van Tjibbe Hooghiemstra in Museum Belvédère te Oranjewoud aan de rand van Heerenveen.
     
    0549bc054b161372480d01a097afff6c
     
    Wâldman is de titel van de multi-mediale tentoonstelling van kunstenaar Tjibbe Hooghiemstra (Tytsjerk, 1957). Hij is geboren en getogen in de Fryske Wâlden. Hij woonde er meer dan veertig jaar. De afgelopen vier jaar werkte de kunstenaar aan een serie tekeningen, foto’s en schilderijen, die het gebied en zijn bewoners tot onderwerp hebben. Voor de taal is in de expositie een prominente rol weggelegd omdat, zo stelt Hooghiemstra, taal iemands identiteit bepaalt. Voor het literaire deel is samenwerking gezocht met de uit de Wâlden afkomstige schrijvers Nyk de Vries, Tsead Bruinja en Douwe Kootstra. Delen van teksten zullen in de tentoonstelling opduiken als losse regels, woorden en tekstflarden op de wanden. Ook zal er op bepaalde plekken gesproken woord te horen zijn. 

    Hooghiemstra reageert in dit persoonlijke project niet alleen op de natuur, maar ook op de geaardheid van de Wâlden. ‘Een kritische echo’, zo omschrijft de kunstenaar zijn project. Hij houdt van het landschap uit zijn jeugd, met de uitgestrekte percelen en boomwallen, maar hij heeft moeite met de mentaliteit van bepaalde streekbewoners: ‘Over soms ernstige zaken wordt niet gesproken. Men draait zich gewoon om en doet of het er niet is. Daar heb ik een pesthekel aan.’

     
    A5b472297f1518dd217cc72f2b8a80f7
     
    Beschouwingen over de tentoonstelling:
     
    Het boek (AFûk, Vormgevoming door Gert Jan Slagter ) is o.a. te bestellen via:
     
    https://www.museumbelvedere.nl/winkel/waldman_227/

    Er is ook een arrangement mogelijk:

    Tjibbe Hooghiemstra à € 119,-p.p.* en inclusief:

    (mogelijk in de periode vanaf 6 oktober tot en met 27 januari 2019)

    2x overnachting in een comfortkamer
    2x uitgebreid ontbijtbuffet
    1x 3-gangen welkomstdiner
    1x dag fietshuur met diverse fietsroutes
    1x entree Museum Belvédère
    *Exclusief toeristenbelasting € 1,- p.p.p.n. (in 2019: € 1,50 p.p.p.n.) en eventuele single toeslag € 25,50 p.p.p.n.

    Reserveren kan via tel: 0513 433533 of per e-mail: reserveringen@tjaarda.nl

    v.a. € 119,-

     
     
    9c4f78da2f42526d5b35b05f7e30419c
  • Eenzame uitvaart 234 – Maandag 15 oktober 2018, 9.30 uur – Begraafplaats St. Barbara, Amsterdam

    Bij de dood van Laurentiu Ilie N. (18-2-1994 – 28-9-2018)
     
    "Op zondag 14 oktober, een dag voor de begrafenis, ga ik naar de flat. Hij staat in Amsterdam-Zuidoost en heet Groeneveen. Aan de achterzijde is een grote lege plek, op 4 oktober 1994 stortte het vrachtvliegtuig van El Al er neer.
    Laurentiu Ilie N. was toen bijna acht maanden oud; op 18 februari van dat jaar werd hij geboren in Sibiu, een middeleeuwse stad in Roemenië, gelegen in de historische regio Transsylvanië…"
     
    Lees de rest van het verslag van Joris van Casteren op: http://www.eenzameuitvaart.nl/eenzame-uitvaart-234-verslag/
     
    Hieronder het gedicht dat ik schreef:
     
    New_492894_648_0
     
    de ogen van sibiu
     
    was de muur niet gevallen
    hadden de westerse imperialisten
    niet voor al die onrust gezorgd
     
    dan had je in een mijn mogen werken
    of in een staalfabriek
    hoewel de beste oplichters
    zich richten op de politiek
     
    misschien was je penningmeester
    geworden van een vakbond
    en laf afgeknald terwijl je
    er met de contributie vandoor ging
     
    je hoeft niet van de rand te vallen
    om erachter te komen dat de wereld plat is
    je hoeft maar een keer voorgelogen te worden
    om je te realiseren dat we geregeerd
    worden door leugens
     
    wie de lak ziet waaronder de lauwerkrans verdort
    kan die leugen bestrijden of hem inzetten
    en diep onder de grond
    diep onder water
     
    in kille eenzaamheid hem tegen het zwakke licht
    van de eigen waardeloze waarheid houden
     
    nu overdrijf ik
    dat zweer ik je
     
    op deze jammerlijke vervalsing
    van een kloteleven
     
    *
     
    Dit gedicht en meerdere gedichten en verslagen van eerdere Amsterdamse uitvaarten kun je lezen op http://www.eenzameuitvaart.nl/
     
    *
     
    Meer over de Eenzame Uitvaart
     
    Dichters begeleiden eenzaam gestorvenen naar hun graf
     
    Sinds 2002 wordt in Amsterdam en daarbuiten aan die overledenen, waar anders niemand en niemand anders hun uitvaart zou bezoeken, een bijzonder saluut gebracht. Dichters schrijven voor iedere eenzame uitvaart een gedicht en lezen dat bij de uitvaart voor. Het idee daarvoor is afkomstig uit Groningen, waar de toenmalige stadsdichter Bart FM Droog dit tot zijn taak als stadsdichter rekende.
     
    Sinds 2006 is het Amsterdamse initiatief ondergebracht in een stichting, die als doel heeft: een waardig en respectvol afscheid bieden aan overledenen, die het ontbreekt aan familie, vrienden of een sociaal netwerk. Dit vanuit de gedachte dat ieder mens de moeite waard is om over na te denken en het verdient om met speciaal voor hem of haar gekozen woorden begraven te worden.
     
  • Fragment:

     
    Je noemt in een radio-interview met Peter de Rijk voor Paperbackradio (uitzending 28 februari 2018, terug te vinden op je blog, kopje audio) dat er naast die twee talen ook twee dichters in je schuilen waarin de ene veel vrijer beweegt dan de ander. Vechten ze met elkaar om aandacht?
     
    Interessante vraag. Die twee dichters verschillen van elkaar in mate van toegankelijkheid. De ene wil kijken naar wat taal kan en wat er gebeurt wanneer je ongewone dingen naast elkaar zet op een ongewone manier. Die dichter zoekt naar nieuwe plekken in zijn hart, hoofd en mond. Die andere dichter vertelt over wat hij heeft meegemaakt en denkt te weten in begrijpelijke taal. Hij wil zijn publiek directer raken en soms gewoon alleen maar aan het lachen maken of ontroerd doen raken. Ze wisselen elkaar af en zitten elkaar niet echt in de weg, al snap ik niet altijd precies waarom de ene aan het woord is en de andere zich stilhoudt.
     
  • Blij met de jury voor de 10e Turing Gedichtenwedstrijd. Ik word als juryvoorzitter bijgestaan door Radna Fabias, Neske Beks, Jeroen van Kan en Françoise Geelen, medeoprichter van de Turing Foundation (niet op de foto).

    Je kunt nu meedoen aan de jubileumeditie van de Turing Gedichtenwedstrijd. Meld je aan op www.turinggedichtenwedstrijd.nl en stuur je gedichten in!

    Tot 15 november middernacht kun je je gedichten insturen. Alle gedichten worden geanonimiseerd beoordeeld. Het winnende gedicht ontvangt de hoofdprijs van €10.000.

    DoartptXkAAHhCB

  • Innemende dichters en meeslepende entr’acts – De Nacht van de Poëzie

    Literair Nederland was erbij met Ingrid van der Graaf

    "…De Friese dichter Tsead Bruinja maakte indruk met zijn cyclus voor de priester Titus Brandsma (1881). In het Fries draagt hij zeven minuten voor. Het publiek wordt geraakt door de klank van het Fries en de passie waarmee Bruinja spreekt. De dichter uit Rinsumageest, door Ester Naomi Perquin aangekondigd als: ‘Zo’n dichter, dat je ook wel uit Rinsumageest had willen komen’…"

    Lees de rest van het verslag op https://www.literairnederland.nl/innemende-dichters-en-meeslepende-entracts/

    (Foto door Patrick Post)

    180929NvPoezie081-450x300

  • Radio 4 CRYPTO 14 SEPTEMBER (GESLOTEN)
     
    Vrijdag: Deze Friese dichter heeft inderdaad een kleurtje
    Oplossing: (Tsead) Tsead Bruinja
     
    Stuur de oplossing vóór 8.45 uur naar deochtendvan4@kro-ncrv.nl of naar de radio 4 app. Daar kun je ook de oplossing inspreken, met naam en adres!
     
    De oplossing van vandaag is: (Tsead) Bruinja. Bedankt voor het meespelen! Maandag is er weer een nieuwe crypto.
     
    95751b4b167f1bdd5e8ba56030dae245_online-quizzes-mr-ingrams-classes-quiz-time-clipart_350-197-300x169
     
    Onze prijs deze week is de nieuwste CD met Bachcantates die Philip Herreweghe maakte. Opnieuw zet dirigent Herreweghe met Collegium Vocale Gent drie meesterlijke cantates ‘op de plaat’. Deze keer de paascantate ‘Christ lag in Todesbanden’, BWV 4,‘Gott der Herr ist Sonn und Schild’, BWV 79, en ‘Ein feste Burg ist unser Gott’, BWV 80.
     
  • Der is in soad dat wy net doare te sizzen, earst tsjin ús heit en mem, letter tsjin ús partners en dan tsjin ús bern. We sizze it tsjin ússels, yn `e holle fiere we hiele toanielstikken op. Elmar Kuiper lit yn syn nije bondel Stienkeal hiel krekt dy ynerlike monologen sjen en hearre, al freget er wat te faak om in bûsdoek.

    De bondel iepenet mei in wûnderlike figuer dy't ús fertelt hoe't er earst oer it wetter rint en dan lang om let in 'dy' fynt. Hy bûcht oer 'dy' hinne en seit: "dat it goed / folk wie, gie neist dy lizzen, krûpte dy / stiif oan, woe it wol útraze". Dat ferskil tusken hoe't de gefoelige ik en de oaren de wrâld belibje, spilet in grutte rol yn dizze bondel. Der sit faak wat wanhopichs yn, bygelyks wannear't de ik him ôffreget: "wêrom jousto dy / samar oer, wylst ik my / oan pine en fertriet / mislik frette moat".


    Optreden fan de Tigers fan Greonterp, de band mei û.o. Elmar Kuiper

    Kuiper wit dy striid goed ynfielber te meitsjen troch skerpe bylden en kompakte rigels, ek wannear't dy belibbe wurdt troch in psychiatryske pasjint: "Ik bin sa iepen dat it sear docht. / Wolst it fiele? / Doch de eagen ticht en tink oan in boer / dy’t de molke yn ’e sleat rinne lit." Mar it fertriet en de pine leit der soms wat te folle boppe op. It tilt op fan de triennen en wiete eagen yn Stienkeal.

    As Elmar it oer de bern hat, hoecht it der sa wyld net oan ta te gean as yn `e leafde. Hy brûkt dan in folle kalmere toan: "wieger brûkt myn ôfkarde fersen / as krêftfoer foar syn kij // ik harkje nei de PK’s út syn mûle / hy hat in frontmeaner op syn Fendt / en fuorret syn kij sa tawijd // as wieger sa boartsje kin / dan ferskuor ik mei alle leafde / myn fersen foar him". Dêrnei wurde de eagen him wer wiet, mar dan dikeret er gelokkich "nei bûten, dêr’t de ynjekteur / as in ûnbidich ynsekt syn gefoelsteisters utslacht."

    Elmar Kuiper doart it ek oan om flink flau te út `e hoeke te kommen: "do wolst sa graach, sa stjerrende / graach wolst dat ik dy op ’e bek / nim, mar ik bin Richard Gere net / ik bin gjin hit as Brad Pitt". Fan dat lichte en it rêstige observearjen fan syn bern soe ik wol mear sjen wolle.

    Tsead Bruinja, Leeuwarder Courant, 7-9-2018

     

    Elmar Kuiper lêst foar út 'e bondel, filme troch Ester Eva Damen.

    Voorplat-omslag-stienkeal-510x600

    Titel: Stienkeal.
    Skriuwer: Elmar Kuiper.
    Utjouwer: Bornmeer.
    Priis: 15 euro (88 blz.)

    4/5 ✩

    Web: https://www.bornmeer.nl/winkel/stienkeal/

    Resinsje_elmar_kuiper_stienkeal_LC