Van veel mensen kreeg ik te horen dat ik genoemd was bij Pauw en Witteman door Tommy Wieringa. Ik heb de aflevering vandaag even bekeken en plaats hieronder even een link naar het fragment (na 9.45 min) en de desbetreffende tekst. Vrees niet voor mijn gezondheid. Genoemd worden is altijd beter dan niet genoemd worden. Goed…

Heb even pauze genomen van het weblog schrijven, doordat ik nogal gammel terugkwam en tijd nodig had om te wennen. Er is op dit moment ook niet veel om over te schrijven, wat logisch is na zoveel nieuwe indrukken. Het leven thuis (het dak wordt op dit moment gerepareerd en mijn werkkamer geschilderd) is niet…

Even een kort blogje, want we vertrekken vandaag. Gisteren hebben we een auto gehuurd en zijn daarmee naar Pretoria gereden. Het was een Volkswagen Chico, een jaren tachtig Polo voor de kenners, die hier blijkbaar vanwege de lage kosten nog steeds gemaakt wordt. De wagen had geen centrale portiervergrendeling, dus we moesten een beetje opletten,…

Op dinsdagochtend, na een bord muesli en roerei, haalden we de andere medewerkers van Savusa, Sas haar werk, en drie hoogleraren op die alle drie een Tutu leerstoel bekleden en onderzoek doen naar verzoening en sport in Zuid-Afrika. We werden met een bus naar een groot hotel-, entertainment-, en casinopark gebracht, een uitzonderlijk luxe oord,…

Het regende voor de eerste keer afgelopen maandag toen ik vanuit Harare terugvloog naar Johannesburg en waar het vliegveld van Harare uiterst sober was ingericht, met een klein aantal winkeltjes, waarvan de helft gesloten was, was het vliegveld van Jo’burg een uitbunding gekleurd luxe kermis. Sas en ik wisselden onze verhalen uit en gingen iets…

‘ Ga weg!’ Dat waren de woorden die mijn gesprekspartner van gisteravond als eerste hoorde, toen ze na de onafhankelijkheid van 1980 zich op haar nieuwe werkplek meldde. Ze was de eerste zwarte lerares op een blanke school. Toen ze uiteindelijk toch les mocht geven, werden de blanke kinderen een voor een van haar school…

Het is herfst hier, maar je zou met gemak een ei kunnen bakken op mijn rode hoofd. Vandaag is het zondag en de laatste dag van het festival. Ik ben even terug gegaan naar mijn kamer om alvast mijn koffer te pakken, terwijl een aantal van de Zimbabwaanse dichters zich te goed doen aan het…

  ‘I am so sick of the First World’, zei de presentratrice Xapa tegen me nadat ze me had verteld over het lot van het kleine eiland Myoti, boven Capo Verde. Dit eiland, waar zij en haar ouders vandaan kwamen, is aan het ‘zinken’ vanwege de stijgende zeespiegel en het broeikaseffect en met het zinken…

Voor het Poetry Cafe staat een man met langgerekt kunstwerk vol scenes uit de hele wereld. Door aan een aantal wieltjes te draaien bewegen de poppetjes in zijn voorstelling, waarond Jezus aan het kruis en vissers in Malawi. Een van de scenes is x-rated. Hij tilt daarbij het dak van een huisje op, waarin verschilleden…

Tijdens het woensdagmiddagprogramma in het Poetry Cafe lag de focus op humor. Hoogtepunt vormde een voordracht van een prozatekst bestaande uit verzonnen brieven van een beambte aan een vrouw met wie hij wilde trouwen.   De beambte was niet erg goed in Engels en zijn vreemde zinnen in combinatie met zijn onhandigheid met vrouwen maakten…