Dit gedicht van Jac. Bulle (Nieuwe Pekela 1928. – Amsterdam 1995) in het Gronings is opgenomen in "De eerste bloemlezing van de Nederlandse poëzie – 101 gedichten uit het Koninkrijk van 1945 tot nu" (Querido, november 2022). Ik vond het in 'De 100 mooiste Groningse gedichten' (Uitgeverij kleine Uil, 2006). De vertaling werd gemaakt door Jan Glas. Hij was ook zo vriendelijk om het gedicht in te spreken.
https://www.kleineuil.nl/poezie/de-100-mooiste-groningse-gedichten-details
https://www.singeluitgeverijen.nl/querido/boek/de-eerste-bloemlezing-van-de-nederlandse-poezie/
Rugger
De eerste dode dij ik zag
was Rugger, n knecht van ons.
Mien voader haar hom dood
in swienhok vonnen,
en ik heb Rugger zain
dou hai in kiste lag.
Zien kiste ston in gaange
– ’t huus was nogal klaain –
en ’k heur nog hou zien voader zee:
– wolst Rugger ook nog even zain? –
Ik was zes – zeuven joar
en hailemoal nait baange.
n Loekie kwam van kiste
en ik keek verwonderd
noar Rugger’s rustege gezicht
dat stil tevreden,
sikkom vrumd gelukkeg leek.
’t Was n daipe, swoare stilte,
dij doar om ons hong.
Ik zag hou Rugger’s voader
schienvat dichter bie hom huil
en tegen mie dou zee:
– hest ’t nou goud zain, mien jong? –
Ik heb niks zegd, allain moar knikt,
en, ducht mie, hai begreep dit wel,
want zokswat waarkt zo daip op kinder,
dat ik mie dit aaltied nog herinner
en ’t ook nooit vergeten zêl.
*
Rugger
De eerste dode die ik zag
was Rugger, ’n knecht van ons.
Mijn vader had hem dood
in het varkenshok gevonden,
en ik heb Rugger gezien
toen hij in de kist lag.
Zijn kist stond in de gang
– het huis was nogal klein –
en ik hoor nog hoe zijn vader zei:
– wou je Rugger nog even zien? –
Ik was zes – zeven jaar
en helemaal niet bang.
’n Luikje ging van de kist
en ik keek verwonderd
naar Ruggers rustige gezicht
dat stil tevreden,
bijna vreemd gelukkig leek.
’t Was een diepe, zware stilte,
die daar om ons hing.
Ik zag hoe Ruggers vader
de lantaarn dichter bij hem hield
en toen tegen mij zei:
– heb je ’t nu goed gezien, mijn jongen? –
Ik heb niets gezegd, alleen maar geknikt,
en, ik denk, hij begreep dit wel,
want zoiets maakt zo’n indruk op kinderen,
dat ik mij dit altijd nog herinner
en het ook nooit zal vergeten.
© Jac. Bulle
© Vertaling: Jan Glas
https://on.soundcloud.com/RRdkd
De eerste bloemlezing van de Nederlandse poëzie
101 gedichten uit het Koninkrijk van 1945 tot nu
Tsead Bruinja 