Dit gedicht van Jan Glas is opgenomen in "De eerste bloemlezing van de Nederlandse poëzie – 101 gedichten uit het Koninkrijk van 1945 tot nu" (Querido, november 2022). Het komt oorspronkelijk uit 'Dubbel Glas. Ale gedichten' (Uitgeverij kleine Uil, 2012). De vertaling uit het Gronings is gemaakt door de dichter zelf.
De mooie bakker
n Bevroren stoet kinnen je, las ik ooit aargens,
t beste ien t donker ontdooien.
Bieveurbeeld ien stoettrommel,
of langzoam ien koelkast.
Omdat tiedens t ontdooien, onder ienvloud van licht,
t meelbestanddail stoerder te verteren wordt,
mit noame vitamine D zol din minder goud
deur t lichoam opnomen worden.
Ik kende n bakker dij zukke mooie blaauwe ogen haar
dat t twij hemeltjes leken,
mit ien elk hemeltje n klaaine swaarde zun.
Hai haar geweldeg staarke aarms van t deeg kneden.
Ik mos altied kieken noar dij mooie bakker.
Mor hai kreeg kanker ien zien knij en ging dood.
Mien fantasieen over de bakker hielden abrupt op.
Dood begeer ik nait.
De mooie bakker von traauwens dat verhoal over t
ontdooien grode onzin. Ik wait t nait.
Ik wait nait wat ik geloven mot.
Alle geloof is overgoave.
Ik haar ofgelopen veujoar
nog n periode grode behuifte mie over te geven.
*
De mooie bakker
Een bevroren brood kun je, las ik ooit ergens,
het beste in het donker ontdooien.
Bijvoorbeeld in een broodtrommel,
of langzaam in de koelkast.
Omdat tijdens het ontdooien, onder invloed van licht,
het meelbestanddeel moeilijker verteerbaar wordt,
met name vitamine D zou dan minder goed
door het lichaam worden opgenomen.
Ik kende een bakker die zulke mooie blauwe ogen had
dat het twee hemeltjes leken,
met in elk hemeltje een kleine zwarte zon.
Hij had geweldig sterke armen van het deeg kneden.
Ik moest altijd naar die mooie bakker kijken.
Maar hij kreeg kanker in zijn knie en ging dood.
Mijn fantasieën over de bakker hielden abrupt op.
Dood begeer ik niet.
De mooie bakker vond trouwens dat verhaal over het ontdooien
grote onzin. Ik weet het niet.
Ik weet niet wat ik geloven moet.
Alle geloof is overgave.
Ik had afgelopen voorjaar
nog een periode grote behoefte me over te geven.
© Jan Glas
Tsead Bruinja 