Dit gedicht van jan Widdershoven is opgenomen in "De eerste bloemlezing van de Nederlandse poëzie – 100 gedichten uit het Koninkrijk van 1945 tot nu" (Querido, november 2022).
https://www.singeluitgeverijen.nl/querido/boek/de-eerste-bloemlezing-van-de-nederlandse-poezie/
Het gedicht werd eerder gepubliceerd op https://stadsdichterheerlen.nl/. De vertaling uit het Limburgs werd gemaakt door de auteur en is onder het origineel te lezen.
d’r gaad
ich sjton in d’r gaad
of in ing sjtroat urges in de sjtad
ne, op ee daak
boave op ee kantoer.
oet ing tuut gruie kastanjelbeum
de sjutting weëd sjtevig gegrieëpe
durch inne greune piering mit heng.
inne waan op vief beng
vieët um ’t kwarteer
drei rungdes en um d’r maat
nogins twieë.
de sjpuit glietsjt lankzaam
oet mienge erm en vilt
boave op ee kantoer
op ee daak
ne, in ing sjtroat urges in de sjtad
of op gen eëd woa
ich sjton in d’r gaad.
inne piel sjuut durch de lóch
bis in ’t geëlige greun.
d’r boek ieëwig wit
en de sjwatte brós
weersjpegelt in ’t blauw
d’r kuëning van ’t krapül
sjachereer va eier
en al ’t good dat blietst
flietsjer van aafgesjplieëte leisjting
vreuteleer in versjangeleerde blómpöt
d’r sjarlatan van de kouw eëd.
en witste wat deë zeët:
sjpring mar, wie inne dörpsgek
vleeg voet op d’r heëlesje wink
sjlinger dich wie ing sjlang
durch de sjtroate en de getskes
op zeuk noa ing medalje
ing sjpang vuur op dieng humme
ee kepke of ing veer
vuur get wiechtigs te kenne zage
ing tröat of ing triangel
vuur get aafgeschmienkte kultoer.
sjpring noe van dat daak
dat daak, dat daak…
vuur mich zit ing eëster
te sjreie in sjwat wit.
de bleër van de sjtruuk
razele ee bietje
in d’r kouwe wink.
mieng sjpuit woar good gelane
mit tsuig dat greune aasjlaag
van tegels lieët versjwiende.
mieng blood is reen gesjpoate
de oare onversjtopt
loat vasteloavend kómme
’t gluit wer in mieng hat.
*
de tuin
ik sta in de tuin
of op een straat ergens in de stad
nee, op een dak
boven op een kantoor.
uit een plastic zak groeien kastanjebomen
de schutting wordt stevig vastgegrepen
door een groene regenworm met handen.
een auto op vijf wielen
rijdt om het kwartier
drie rondjes en om de markt
nog eens twee.
de spuit glipt langzaam
uit mijn arm en valt
boven op een kantoor
op een dak
nee, op een straat ergens in de stad
of op de grond waar
ik sta in de tuin.
een pijl schiet door de lucht
tot in het gelige groen.
de buik eeuwig wit
en de zwarte borst
weerspiegelt in het blauw
de koning van het schorriemorrie
ritselaar van eieren
en al het goud dat blinkt
keiler van gespleten leistenen
wroeter in aftandse bloempotten
bedrieger van de koude aarde
en weet je wat hij zegt:
spring maar, als een dorpsgek
vlieg weg op de heerlense wind
slinger als een slang
door de straten en de steegjes
op zoek naar een medaille
een speld voor op je hemd
een prinsensteek of een veer
om belangrijke dingen te kunnen zeggen
een trompet of een triangel
voor wat afgeschminkte cultuur.
spring nu van dat dak
dat dak, dat dak…
voor me zit een ekster
te schreeuwen in zwart wit.
de bladeren van de struiken
bibberen een beetje
in de koude wind.
mijn spuit was goed geladen
met spul dat groene aanslag
van tegels laat verdwijnen.
mijn bloed is schoongespoten
mijn aderen onverstopt
laat carnaval maar komen
het gloeit weer in mijn hart.
© Jan Widdershoven
Tsead Bruinja 