Afgelopen vrijdag was het 100 jaar geleden dat de Friese beeldhouwer Pier Pander op 55-jarige leeftijd stierf.
Hieronder het gedicht dat ik voor die gelegenheid schreef op uitnodiging van het Historisch Centrum Leeuwarden.
DE BUITENKANT IS EEN OVERKANT
ik werd geboren in een nest van mensen
die zich een houding hebben gevormd
ver voordat ik bestond
mijn vingers liepen langs de omtrek
van hun beperkte mogelijkheden
ik waagde een sprong
ik viel uit de lijst
moed zie je aan mij
iemand die leerde leven
met een wond
een zachte hand
die zich een weg bikt
naar de bron
met de opbrengst pendel ik
van de binnen naar de buitenkant
om dichterbij te komen
drijf ik weg
niet om wat ik maak
maar om wat ik benader
wil ik er zijn
een schets in een reeks werk
dat iemand anders afmaakt
dat ik steeds diezelfde gewone
aardige jongen gebleven ben
zie ik niet beslist
als een compliment
DE BÛTENKANT IS EEN OARE KANT
ik waard berne yn in nêst fan minsken
dy't harren in hâlding foarme ha
fier foardat ik bestie
myn fingers rûnen by de kontoeren del
fan harren beheinde mooglikheden
ik weage in sprong
ik foel út `e list
moed sjochst oan my
ien dy't learde te libjen
mei in wûne
in sachte hân
dy't him in paad bikket
nei de boarne
mei de opbringst pindelje ik
fan 'e binnen nei de de bûtenkant
om tichterby te kommen
driuw ik fuort
net om wat ik meitsje
mar om wat ik benei kom
wol ik der wêze
in skets yn in rige wurk
dat in oar ôfmakket
dat ik de hiele tiid deselde gewoane
aardige jonge bleaun bin
sjoch ik net beslist
as in komplimint
*
Reportage en opname van de voordracht:
Museum:
Tsead Bruinja 