Was nachtdichter bij Focus op Radio 1 en las een oud, en ietwat romantisch gedicht, uit 'Dat het zo hoorde' (Contact, 2003 – vormgeving Melle Hammer).
nooit wordt iets zo ver vergeten
dat het niet meer kan worden bedacht
als de herinnering kwijnt verdwijnt komt
de verbeelding en schildert haar lach
ik weet niet wat ze zei toen ze me
voor het laatst kuste zoals ze sprak
maar slaap zij die de broeder
van de dood is verhief mijn
grafstemming tot een jubelzang
op het eerste
waarna ik sliep brak en vergat
het draait om bomen en rotsen
het draait om welk gewaad ze draagt
als ze danst
bij die laatste kus
een vlucht van tongen
was haar gewaad nacht
waarna ik sliep brak en vergat
Tsead Bruinja 