Als ik zou mogen stemmen bij de volgende Leeuwarder gemeenteraadsverkiezingen zou ik (volkomen uit eigenbelang) voor de PVDA gaan. Afgelopen dinsdag stond namenlijk op de website van Omrop Fryslân dat de socialisten tegen "oanpassingen oerkaping stasjon Ljouwert" zijn, gesteund door de rijksdienst voor de monumentenzorg en de organisatie Hûs en Hiem, die "de bouwkunstige schoonheid van Fryslân wil bevorderen", wat taalkunstig dan weer lekker lelijk klinkt.
Eind 2011 werden in de overkapping van het station regels aangebracht die ik samen met Pingjummer typograaf en vormgever René Knip had uitgezocht. Ze maakten onderdeel uit van een opknapbeurt die de atmosfeer op het station een stuk aangenamer heeft gemaakt. Op de tekentafel te Pingjum zag het er prachtig uit. Bovendien had ProRail beloofd ons werk te laten uitlichten met heuse 'uplighters'. Ons werk zou weergaloos schitteren boven de hoofden van toeristen, scholieren en forenzen. Eindelijk zou ik het Friese volk weten te bereiken.
Ik schreef gedachten op van reizigers, over het al dan niet bellen van een nieuwe geliefde, het stoppen met roken en of ze thuis de vette hap in de kleren zouden ruiken, stiekem weggekaand vlak voor het avondeten. Verder vroeg Knip mij om regels in verschillende talen, waaronder het Liwadders. Ik pikte van een website de schijnbaar onschuldige vraag: "Hewwe wij samen op skoal seten?". Die vraag is eigenlijk een waarschuwing die je inzet wanneer iemand net wat te familiair met je omgaat; een veel voorkomende ziekte bij managers en politici.
Kilo's van mijn diepe zieleroerselen en dierbaar jatwerk werden uit staal gesneden en op balken bevestigd. De letters waren zelfs zo zwaar dat de oplevering moest worden uitgesteld. Ik vreesde voor de ruggen van de arbeiders op hun hoogwerkers. Gelukkig bleven die recht.
Toen de klus geklaard was, eeuwige roem en positieve banksaldi aan de horizon gloorden, bleken de "uplighters" een raar soort instagrameffect te veroorzaken. De lampen wierpen een nare slagschaduw waardoor je de letters dubbel zag. Knip en ik pleitten nog voor (eer)herstel maar bij ProRail was de peroonkas leeg. Men moest onze boodschappen zo maar zien te ontcijferen. Geheel begrijpelijk reageerde de pers niet al te enthousiast.
Nu worden enkele van die regels in hun overbelichte bestaan bedreigd. Er moeten meer treinen tussen Leeuwarden en de Hanzestad gaan rijden en daarvoor zou spoor 8 tot onder de kap moeten worden doorgetrokken. Een deel van het historische dak gaat er dan aan. Als progressieve groenlinkser zou ik daar geen moeite mee moeten hebben, maar ondanks de gebrekkige uitvoering, is het broddelwerkje mij dierbaar geworden. De woorden en compositie voelen als een deel van mij. Ik zou dus bij de volgende gemeenteraadsverkiezingen op de PVDA stemmen. Dan rijden er maar wat minder treinen. Thuiswerken is ook mooi en staan is goed voor de bloedsomloop.
*
Deze column verscheen eerder in de Leeuwarder Courant: www.lc.nl
Tsead Bruinja 