Hoe beoordeel je een school? Volgens de regering moet je daarvoor kijken naar "innovatief onderwijs, een inspirerende manier van lesgeven en aandacht voor leerlingen en de sfeer op school". De Mienskip in Buitenpost en de Sint Michaëlschool in Harlingen vielen in de prijzen dit jaar, las ik op de website van de Leeuwarder. Ze krijgen een kusje van meester Rutte en een stempeltje in hun schrift. De komende drie jaar mogen zij zich "excellente school" noemen. Ongetwijfeld leveren deze scholen knap werk. Maar moet je als school deel willen nemen aan een dergelijke publieke keuring? De pluimen voor De Mienskip en de Stin Michaëlschool lijken me een klap in het gezicht van hardwerkende leerkrachten op andere Friese scholen.
Mijn oude middelbare school, formerly-known-as R.S.G. Leeuwarden, formerly-known-as Slauerhoff college, heden ten dage opererend onder de revolutionaire vlag O.S.G. Piter Jelles, stuurde mij een vragenlijst voor hun eregalerij. Ik was gevleid. Ik ging akkoord. Ik was echter vergeten dat een dergelijke questionaire (excusez voor de meertaligheid. Zie het maar als bewijs van excellent onderwijs.) minder positief uit zou kunnen pakken voor de Leeuwarder instelling die ik in het vierde jaar verruilde voor het Lauwerscollege te Buitenpost.
Bij vraag vijf was het raak. "Wat kunt u vertellen over de klas waar u in zat?" wilde de communicatiemederwerker weten. Ik schreef: "Het was een klas met aardige mensen, maar ook met snobs die mensen van buitenaf graag het gevoel gaven dat zij ‘boertjes’ waren. Ik was een van die boertjes."
Vraag zes leverde minder problemen op. Ik wist met gemak twee docenten te noemen die fantastisch lesgaven. "Bleeksma was een goede docent Latijn. Hij kon prachtig vertellen over de oudheid. Het vertalen uit het Latijn heeft later bovendien goed geholpen bij het leren van andere talen. Met tekenleraar en beeldend kunstenaar Theo van Egeraat ben ik in Groningen bevriend geraakt. Terwijl ik op school vreselijk slecht was in tekenen, mocht ik met mijn gedichten zijn expositie openen."
Bij vraag zeven ging het echter alweer mis. Ik moest de school beschrijven in maximaal vijf steekwoorden. "Afstandelijk en verheven", meldde ik, "maar met docenten van hoog niveau".
Aan het einde mocht ik nog vertellen over hoe O.S.G.P.J. een bijdrage leverde aan wie ik als persoon ben geworden. "De kleine pesterijtjes hebben van mij een sterker mens gemaakt die het vrij snel doorheeft wanneer iemand onzin verkoopt," zei ik en "ik ben door de veel betere en intiemere sfeer op het Lauwerscollege te Buitenpost de mensen uit de Friese Wouden weer meer gaan waarderen. Ik weet nu veel beter waar ik vandaan kom."
De communicatiemanager bedankte me vriendelijk. Ze vond het "super" dat ik wilde meewerken. Misschien heeft ze mijn antwoorden niet gelezen. Ik ben benieuwd naar de verhalen van de andere 'pommeranten' die de eregalerij zullen sieren.
Deze column verscheen eerder in de Leeuwarder Courant: www.lc.nl
Tsead Bruinja 