een menigte aan golven door dit volk
en door dit terrein doen slaan
kost moedbomen die ik niet heb

dit haardvuur brandende houden
de horde vlammen
onder hopeloos bedwang
in deze pot

het kost moeite
die ik doe

ik stap op hem af
door het rumoer van het  personeel
onder armen door

en leg hem voor
hoe het proces zou
kunnen versnellen

maar hij staat met de rug naar mij toe
elastiekjes om zijn oren en een kat
voor zijn gezicht

ik zou de rimpeling aan het oppervlak
willen breken

het potlood en de pen op zijn bureau
recht willen leggen

ik zal een menigte aan golven
door dit volk doen slaan

dus ik ga

*

ook al komt het geluid uit hun snavels
het zijn de schaduwen van de duiven
die onophoudelijk hard naar mij schreeuwen

en het plein oversteken waar ook een deel
van het personeel met enige regelmaat
te vinden is    

gaat alleen met geld
dat ik aan een mager jongetje geef
dat wellicht de volgende zijn zal

    golf

ik staar voor me uit alsof ik ze niet zie
het personeel dat weet dat mij
iemand mankeert

en in hun kelders slapen de ratten
in de oevers rond hun bossen
nestelen vogels

en toch ga ik met hen naar bed

*

braamlip

       dichtgeschoven
zielloze borstkas
    in haar mand
met huid van hout
   grootmens

    het lichaam
stond haar af
en stuurde haar weg

naar waar hij en ik
haar niet meer konden
    kunnen vangen

wij zijn het personeel
van william blake
de ene avond

de andere staan we
in dienst van het hout

zolang we deze mond
   bevolken

ademen we uit

zoete zwarte bramen

*

en al dat frontale naakt

hoe vast zit het aan elkaar
meer wil hij niet weten

hoe lang duurt het voordat
haar oor speelser is
dan zijn tong

daar zint het publiek op

ik strompelde weg
met mijn overall
op de knieën

was het hem goed
of kon hij echt niet anders?

speelt door hun hoofd

*

hij spreekt alsof hij een kind in heeft geslikt
dat een konijn in heeft geslikt

er hangt iets aan zijn horens
hij gaat de stappen sexier maken
het woestijnzand

korrel voor korrel

met jou erop

dit is geen interview
dit is een gesprek
over een auditie

hij is ruimhartig
iedereen mag zijn pasjes laten zien
en een dansje komen doen

hij heeft altijd behoefte aan nieuw personeel
dat hem de weg overhelpt

hun ruggen

*

en merkwaardig hoe we hier
op werden voorbereid

door onze eigen verhalen
organen speelser

dan onze tongen

*

ik wilde niet dat het een staartje zou krijgen
ik wilde het gezegd hebben en dat hij er dan mee
aan de slag zou gaan

ik had me op hem verkeken

zodra het op zijn bordje lag
prikte hij de vork erin
en hield de lap vlees omhoog
ontevreden met zijn kattenvoer

het personeel
hun geklooi

kon mij nooit uit mijn humeur halen
maar hij

hij haalt bij mij het bloed onder de nagels vandaan
hij trekt aan mijn rugharen

het waait hem aan
waar zij op wachten

*

uit onze bramen stootblokken
startblokken mogelijkheden

om dichterbij het hout te komen
moet ik gaan zitten

om de slag te pakken te krijgen
moet ik de pols van het hout volgen

bloed onder nagels laten ijlen

zorg de arme kant

het gras lonkt

er zijn vestingen waar aangeroepen wordt
in tongen dwingender dan mijn heupen

stoeptegels lichten elke avond op

er zitten stenen in mijn broekzak
er is woedende lust die mij op de hielen zit

een ander leven heb ik aangeroepen
hard vlees dat om mijn heupen klemt

ik mors op tijdschriften
tijdens het plassen

ik neem passeren
ter harte

Posted in