"Wij willen graag een gedicht en iets uit je dagelijks leven," zei documentairemaakster Talitha van der Hoeden. Ik vertelde haar dat ik ter voorkoming van doorzitplekken graag eropuit trek richting kringloopwinkel waar ik zoek naar cd's die ik nog niet heb. Helaas en gelukkig gaan er veel mensen in Amsterdam dood met uitstekende muziekverzamelingen. Mijn vrouw ziet die uitdijende hobby met lede ogen aan. Ons huis raakt volt. Het is een kwestie van tijd voordat de medelijkenpikkers tussenen mijn meters Toto en Dire Straits de pareltjes mogen uitzoeken.
In het filmpje doe ik mijn best vooral niet te laten merken dat ik gefilmd word. U kunt het bewonderen op het nieuwe youtube poëziekanaal van de VPRO, dezelfde omroep waar wij vroeger nooit naar keken. Wij waren van de Tros. Maar die doen praktisch niets aan de edele dichtkunst. Terwijl ik mij als poëet met alle plezier zou inschrijven voor Tobbedansen of Fiets 'm d'r in. Al moet je daar dan wel weer een voertuig voor in elkaar zien te te timmeren. Daar ben ik te onhandig en te lui voor.
Als u een kijkje neemt op dat youtubekanaal kunt u eindelijk eens zien wat dichters dagelijks uitvoeren. De Vlaamse eminence grise Leonard Nolens heeft naast zijn eigen huis een schrijversflatje. Hij rookt daar een sigaretje, trekt ter inspiratie een blik jupiler open, draait vakkundig de dop van zijn vulpen om vervolgens het papier met sierlijke krulletters te lijf te gaan. Nolens werkt.
Erik Jan Harmens, die in kaskraker Hallo Muur in afgemeten strakke zinnen schreef over het afzweren van koning alcohol, zien we wandelen met zijn hond. Hij zit op een terrasje, iets moderner dan zijn Vlaamse collega, regels zijn iphone in te duimen. Ook Harmens werkt.
Dichter des Vaderlands Anne Vegter zien we eveneens schrijvend bezig. Zij laat haar man gedurende een dag een computer door het hele huis tillen, van eetkamertafel naar werkkamer en weer terug. 's Avonds wordt op de voltooiing van het meesterwerk een glas prosecco gedronken. Ik geloof niet dat ik ooit het glas heb geheven op een vers. Het ziet eruit als een briljant excuus.
Het bekijken van de werkzaamheden van de dorstige en voorheen dorstige dichters gaven mij een beetje een schuldgevoel. Had ik het publiek wel het juiste beeld gegeven? Is Bruinja een lanterfanter? Het valt mee. Kunstbroeder Thomas Möhlmann zien we tijdens een zomerse vaderdag de kinderen van school halen waarna ze donuts krijgen.
En Rotterdammer Hans Sleutelaar ouwehoert op de markt met vrienden over wat je allemaal met een gebraden kippetje kunt doen. Ook geen ijverig getyp of gepen bij die twee.
Die kip kan overigens in de pasta, in de sla of met een aardappeltje geserveerd worden. Even dacht ik naar de TELEAC te kijken. Mijn collega's doen nuttige dingen.
*
Deze column verscheen eerder in de Leeuwarder Courant: www.lc.nl
De filmpjes werden gemaakt door Dopplmeister: http://www.dopplmeister.com/
Het poëziekanaal van de VPRO: https://www.youtube.com/
Tsead Bruinja 