Gedicht uit de ijstijd voor de schepping – nou én?

gedicht uit de ijstijd voor de schepping nou èn?

niemand beheert zijn eigen kind alleen
je bouwt het liefst een geloofje om hem heen

en ons wacht een kamer
ons wacht een inrichting
een schoorsteen nou èn?

ons voede het lichaam
ons voede de kachel

als ik een behanger van filmdecors was
stonken mijn handen nou èn?

elvis ging naar een acupuncturist voor Zijn rug
de tevreden klant wist niets van de demorol
op de punt van de naald OOK IK NIET

thank god I’m a country boy op weg naar mijn gat
in de grond

als ik een behanger van filmdecors was
asfalt töt en mét de horizon

je haalt er één op je haalt er nog een paar op
je schiet er een paar neer
kijkt aan ’t eind hoeveel je over hebt
die geef je een rondje
niet in hun voorhoofd

dommerik IK OOK

niemand laat zijn eigen zoon alleen
god kreeg een kind zodat we allemaal
in space kunnen leevuhn IK OOK

een bijl
geluk zoek(t) je met een pistool
voedseldroppings

er loopt een straaltje bloed
uit mijn kontgat
langs je been

dat wil je niet als behanger van
filmdecors
nou èn?

god kreeg een kind
dat op zoek naar geluk gaat
met een bijl IK OOK / nou èn?
ad nauseam

Dit is het eenentwintigste gedicht in 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015).

In augustus 2012 keek ik voor de Amsterdamse editie van het filmfestival Pluk de Nacht naar de Russische film 'Me Too' (vimeo.com/52782284) van Aleksei Balabanov.

"Aleksei Balabanov omschreef Me Too als zijn meest persoonlijke film. Wie meegaat op deze ruige roadtrip van Sint-Petersburg naar Uglich, blijft tussen de grauwe anekdotes van bandietenmajoor Sanya en zijn koele kameraden door allicht allesbehalve ijskoud – in tegenstelling tot het stralende oord van bestemming – bij de religieuze statements en apocalyptiek van de in 2013 overleden regisseur." (www.plukdenacht.nl/movie/me-too/)

Ik schreef voor hun webzine bovenstaand gedicht.

Hieronder een paar stills uit de film:

Meer over de film op o.a.:

Tsead Bruinja

recent posts