ONGEWENST BEZOEK

bij een vriend op bezoek in de gevangenis
een vriend die 16 mensen heeft vermoord van wie 9 kinderen
op bezoek bij een vriend die je ooit wilde laten lachen
bij een vriend op bezoek in het ziekenhuis

bij een gezin op bezoek zonder aan te kloppen
bij een gezin op bezoek met een wapen in je hand
bij een gezin op bezoek als straf voor je hypotheek
je gevallen kameraden twee hoge gebouwen
de angst in de ogen van je ongeboren zoons

op bezoek bij een vriend en niets meegenomen
geen schilderij geen spandoek geen vergeving
op bezoek bij een soldaat

die zijn leven waagt
hoopt op een betere toekomst en alles
achter zich laat

op bezoek bij een soldaat 
wiens weduwe straks geen pensioen opstrijkt
voor wie geen saluutschoten 
boven de begraafplaats

op bezoek bij een moeder met een vlag
die weet dat het licht van de sterren in de blauwe nacht
van de ene op andere dag uitgaat

op bezoek bij de weduwe van een moordenaar

 

6a010536807f4d970b0168e8fcb029970c-800wi

Dit is het twintigste gedicht in 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015). Dit gedicht schreef ik op 19 maart 2012 voor een aflevering van EO's Radio 1 programma 'Dit is de dag'. Vandaag in Dit is de Dag (www.eo.nl/radio/ditisdedag/) waarin o.a. gesproken werd over een Amerikaanse soldaat die 16 burgers doodschoot in Afghanistan. 

Toen ik een link bij dit gedicht wilde opzoeken over die moorden vond ik op nieuws.marokko.nl/28600/militair-v…ers-afghanistan/ het verhaal over de excuses die de soldaat inmiddels heeft gemaakt:

De Amerikaanse militair die vorig jaar maart zestien Afghaanse burgers doodschoot heeft donderdag tijdens zijn rechtszaak excuses aangeboden. Sergeant Robert Bales sprak van een 'laffe daad'. Bales bekende in juni schuld en ontloopt daarmee in ieder geval de doodstraf, maar zal hoogstwaarschijnlijk levenslang krijgen (…) Hij zei dat hij boos en bang was toen hij zijn daad beging. "Wat ik heb gedaan was een laffe daad", aldus Bales (…) Ik ben een brok angst, kletskoek en hoogmoed. Aan de mensen die hun families zijn ontnomen, bied ik mijn oprechte excuses aan."

De 39-jarige Bales glipte in 2012 's nachts van zijn basis weg om in twee dorpen burgers te vermoorden. Tussentijds is hij naar de basis teruggekeerd. Toen hij de laatste keer terugkwam, bedekt onder het bloed, zou hij tegen andere soldaten gezegd hebben wat hij had gedaan. De avond ervoor had hij whisky gedronken en een film over een wraakactie van een voormalig CIA-agent bekeken.

Posted in