DE VIS IS IN DE ZEE

weiger 
keur

waarborg
dat jij daar bent

*

ik dacht dat ik mezelf
het lichaam in kon zingen
        wilde
de vis de zee uit zingen
        hoorde
om mijn benen
tot aan mijn knie
        vonk

vlieland 2012 warmste nacht
ik zong mezelf mijn lichaam in
via bladmuziek van anderen

nam de naam de adem
ik nam de angst

één groot oor werd ik
net zo lang
        tot ik mezelf mezelf
mijn lichaam in zag zingen
        als koor
kudde

en ik verloor de lust
mijn zicht op de vloedlijn
    liefde voor de kust

kuilde het kussen
wrong de daad

dat ziet 'n ander anders hè
kon toch geen kwaad?

deed de dagen door als geen ander 
als een leeg cadeau dat leegte bleef opgeven

beroepsmatig dan
verder halfbakken tot op het bot

muizen maakten ruzie in 't plafond
deze luie man zien werken kon op slot

gaf liefde behalve als naam 
doopte d'r om

en zoveel sneller dan zij was sympathie
maar nooit zo snel als het lied

was niet bang de diepte in te gaan
was bang dat diepte er niet was

werkte vanuit de lucht aan een landingsbaan

liefde muurvast

nam het lied onder de armen
liet het gaan

trok 't uit een wrak
(vakantiefoto's een slechte grap)

stapte in de trein
en liefde muurvast zei 
je mag uitchecken
maar niet vertrekken

liep mee de pier op
keek mee over de rand

graaide in propvolle tas
naar geschikt gereedschap

wrikte kieuwen los
zong in de kuil in de kuil
met mijn gehuil

en ze duwde me terug het water in

ik dacht dat ik mezelf terug
mijn lichaam in kon zingen

maar jezelf terug
je lichaam in zingen
met een sprong
begint

*

DE ZEE IN DE VIS

toen
kluis

weiger
keur

waarborg
dat jij daar bent

Dit is het elfde gedicht uit 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, sept. 2015).

Begin januari 2013 vroeg Daphne de Heer van de SLAA mij of ik een avond samen wilde stellen met papieren- en podiumdichters. De avond zou plaats vinden in Podium Mozaïek in Bos en Lommer. Toen we eenmaal rond de tafel gingen zitten, zei of zong iemand iets dat leek op 'A love supreme' van John Coltrane, waardoor ik begon te fantaseren over de hoogste liefde. Coltrane was een spirituele muzikant die speelde alsof hij aan het bidden was en diezelfde intensiteit zou ik graag het publiek willen laten horen tijdens een avond met een aantal van mijn favoriete dichters, waaronder Piet Gerbrandy, Mark Boog en Maria van Daalen die gekoppeld werden aan spoken word artiesten als Justin Samgar, Yahmani Blackman, Janneke Rinzema en U.N.O.M.

 

De koppels mailden elkaar en schreven nieuw werk over de hoogste liefde, over een religieuze manier van liefhebben, over god of geen god en ze deden dat met overgave.

Op 20 februari lieten we ons nieuwe werk horen, afgewisseld door gospelzang van Clifton Grep en onder regie van Caspar Nieuwenhuis. Bovenstaande reeks was mijn bijdrage. Naast de muziek van Coltrane vormden ook de gedichten van Hans Faverey en Herman de Coninck een inspiratiebron. 

Vonk
Zeevonk

Posted in