VERTREK
er is veel wat je kan
als je niks meer kunt
voor je vertrekt
om hulp vragen
iemand ervoor bedanken
in gedachten samen aan de oever
van een snel stromende rivier gaan staan
de ander vragen op je te letten
tijdens het pootjebaden
een kleed uitspreiden op het gras
als rijpe bessen je wensen eten
de idealen uitschenken
die je eerder wild en dronken maakten
en dan gaan liggen
om naar de overkant te staren
en nog een keer te vragen
wat die ander van het uitzicht vindt
Dit is het tiende gedicht in 'Binnenwereld Buitenwijk Natuurlijke Omstandigheden' (Cossee, Sept. 2015). Ik schreef het eind januari 2013 voor Rita Reneman die te gast was bij EO's Dit is de Zondag:
"Bij Rita Renema werd negen jaar geleden kanker geconstateerd. Daarna kwam de ziekte twee keer terug. Door haar ervaringen als kankerpatiënte en als geestelijk verzorger in een palliatief centrum besloot ze de stichting 'Als kanker je raakt' (alskankerjeraakt.nl/) op te richten. Met deze stichting wil Renema kankerpatiënten steun geven… 'Mensen met kanker hebben vaak de vraag: waarom moet mij dit overkomen? En waarom juist nu? Wij kunnen die vraag natuurlijk niet beantwoorden. Maar we kunnen wel meetrekken met de ander. Aan de verdrietige omstandigheden kunnen we niet doen. Maar we kunnen wel de kijkrichting veranderen.'
Website Renema: www.ritarenema.nl/
Tsead Bruinja 