Aangezien ik morgen in het vliegtuig zit, deze keer bij uitzondering mijn column op de dag van het verschijnen van de krant. De volgende column plaats ik als ik terugkom op 22 februari.
De toekomst van warenhuisketen V&D hing aan een zijden uitverkoopdraadje en dat ging mij aan het hart. Mocht de V&D ooit uit Leeuwarden verdwijnen dan verdwijnt daarmee ook een deel van mijn verleden, ook al is dat misschien niet het deel waar ik het meest trots op ben.
Voor mijn twaalfde kwam ik meer in de HEMA dan in de V&D. Vanuit Rinsumageest en later vanuit Kollum gingen wij op vrijdag naar de markt op het Zaailand. Mijn moeder zocht daar stof om kleren van te maken voor het hele gezin, iets waar ik me op school niet populair mee maakte, ook niet als er een label opgenaaid was van Brams Paris. De patat met kroketten en appelmoes na afloop bij de HEMA moesten het leed verzachten.
De V&D ging ik pas in toen ik op het RSG zat. Die school was in 1987 van Zaailand naar Westeinde verhuisd, waardoor ik twee bussen nodig had voor mijn reis. Tussendoor had ik soms tijd over en drentelde ik wat door de stad.
Eerder had ik bij de V&D een computerspelletje op cassette gekocht voor mijn MSX en een plaat van Kenny Rogers met het duet ‘We’ve got tonight’ dat Rogers zong met Sheena Easton. Later werd het nog eens vertolkt door Dolly Parton die tot groot vermaak van het Amerikaanse publiek zong: “We’ve got tonight. Who needs Sheena Easton.” De plaat kostte me vijf gulden. Hij mocht onder de prijs worden verkocht omdat er een stuk uit de hoes was geknipt.
Easton en Parton waren niet de vrouwen waar ik in mijn ontluikende seksualiteit blij van werd. Mijn voorkeur ging uit naar de rondborstige blondine Samantha Fox, die met haar matige zangtalent een hit had weten te scoren met ‘Touch me now’ en wier clip ‘Love house’ ik opgenomen had op mijn eigen geheime VHS band, die ik ’s ochtends als iedereen nog sliep, met het geluid bijna uit, grijs draaide. De sportsokken en washandjes die ik vulde had ik eigenlijk moeten bewaren voor Tresoar, maar ik wilde toen nog astronaut worden of de minnaar van Fox (die later lesbisch bleek), geen Fries dichter.
Bij de V&D verkochten ze de Penthouse en Playboy, waarin de wulpse Fox regelmatig met haar talenten pronkte. Als ik lijn 62 naar Kollum gemist had, liep ik zo nonchalant mogelijk naar de bladenafdeling om de zangeres in al haar glorie te bewonderen. Ik was te bang om het blad te kopen, internet bestond nog niet en de zwempakfoto’s uit de hitkarant begonnen me te vervelen. Ik moest het van mijn fotografische geheugen hebben. Fox reisde zo in evakostuum met mij mee langs Veenwouden, Zwaagwesteinde en Oudwoude om uiteindelijk in Kollum aan te komen, waar mensen me kenden en ik wel uitkeek bij de plaatselijke Bruna.
Deze column verscheen eerder in de Leeuwarder Courant op 13-02-2015 http://www.lc.nl/
Tsead Bruinja 