In de Times of India van afgelopen maandag stond een cartoon waarvoor de auteur niet afgeschoten zal worden. De hoon was niet gericht op de islam maar op de betrekkingen tussen Amerika en India. Presidenten Obama en Modi brengen een militair saluut aan een parade. Twee besnorde mannen met speelgoedkatapulten in hun handen salueren vanuit hun tanks terug. “Mooi,” laat de tekenaar Modi tegen Obama zeggen, “kun je, nu ik je onze Made in Russia tanks heb laten zien, niet even tien procent korting geven op je Made in US tanks?”

Tank

Obama was in het land om de Dag van de Republiek te vieren. Op 26 januari 1950 werd de nieuwe grondwet ondertekend. Precies twintig jaar daarvoor was de onafhankelijkheid uitgeroepen, die in 1947 bereikt werd. Onder de vorige hooggeëerde gasten bevond zich de pas overleden koning Handjehak & Zweepslag Abdullah van Saoedi-Arabië.

Op het vliegveld van Hyderabad merkten we dat de beveiliging was verhoogd. Onze koffers werden gescand bij het inchecken en daarna nog eens geopend en doorzocht. Dat ging met de Hyderabadaanse slag. Organisator Alexandra Büchler toverde tijdens het taxiën lachend een literfles water uit de tas, die ze vergeten was weg te gooien.

Obama tekende verdragen over kernenergie en besprak nauwere militaire samenwerking, onder meer met betrekking tot ‘safeguarding’ de Zuid-Chinese Zee. In het gastenboek bij het Gandhi-gedenkteken schreef hij dat we altijd in diens geest van liefde en vrede moeten leven. Kort daarvoor werd aan de grens met Pakistan wat heen en weer geschoten. Niemand raakte gewond. De aandelen in kogels stegen.

Je vraagt je af wat alle toezeggingen van India waard zullen zijn. Er hangen hier boven de wegen borden met “follow traffic rules”, waar niemand zich aan houdt. Als je een drukke straat over wilt steken, kun je beter eerst een goede verzekering afsluiten en dan snel een schietgebedje prevelen.

Dichter David Greenslade uit Wales vertelde me dat men hier onbekend is met het fenomeen jaknikken. Op alles dat je de Indiër vraagt, reageert hij met een soort knikkebollen dat staat voor “ik heb je gehoord” en “misschien ga ik het doen, maar het kan even duren.”

Voor vrouwen is het weer anders, zeker in het geval ze alcohol bestellen. Toen wij laat op de avond een biertje wilden drinken in een hotelkamer, werden de extra glazen of de opener waar we om hadden gevraagd nooit gebracht. Er was wel op geknikkebold, maar het was een vrouw die de opener had besteld, dus helaas. Vrouwen zijn door dit soort akkefietjes zeer bekwaam geworden in het uitkafferen van personeel. Waarop dan weer angstig wordt geknikkebold en beterschap wordt beloofd.

Mocht Hillary in 2020 na gastenboek en tankparade een potje kingfisher willen opentrekken, kan ze maar beter Bill meenemen. 

King

Posted in