Toen ik deze week in de trein zat richting Leeuwarden, zaten er achter me een jongen en een meisje over Mauro te praten. Dat ging in de trant van 'wegwezen', 'hij wist dat hij terug moest', 'hij kan helemaal niet goed leren' en 'als hij mag blijven krijgen we een vloedgolf van kinderen uit Afrika over ons heen', waar wij dan voor mogen gaan zorgen.
De dag daarvoor had ik onderstaand gedicht geschreven voor Dit is de Dag van de EO, waar de vrouw die Mauro heeft begeleid te gast was, evenals een schrijver die een poging had gedaan een boek over Cruyff en diens coupe te schrijven.
37,74
mocht mauro terug moeten naar angola
dan hoeft hij zich over een aantal zaken
geen zorgen meer te maken
zo heeft angola al zo’n dertig jaar dezelfde president
en werden beloofde verkiezingen recent uitgesteld
moeilijke momenten in het stemhokje
zal hij niet hoeven te kennen
mensen gaan er bovendien gemiddeld negen jaar lang naar school
dus hij komt binnen als professor met verstand van van alles
en kan zo een voetbalclub beginnen of overnemen
mocht hij dakloos dreigen te worden
dan hoeft hij alleen maar te protesteren tegen het gebrek
aan mensenrechten of de milieuvervuiling
en president dos santos zal hem met plezier
een geheel verzorgd verblijf aanbieden
in een van angola’s vele gevangenissen
aldaar hoeft mauro niet lang last te hebben van heimwee
want volgens het CIA factbook is de gemiddelde leeftijdsverwachting
van een man in nederland 77,06 en in angola 37,74 jaar
© Tsead Bruinja
U kunt vriend worden van Mauro's vrienden op Facebook:
https://www.facebook.com/people/Mauros-Vrienden/100003080829109

Plaats een reactie