Tsead Bruinja

BLANK BORDES

in de supermarkt spreek ik een verlegen jongen aan
op een plakkerig pak sap

verbaasd oppert hij dat hij wel een doekje wil halen
maar ik heb haast en loop door

in het volgende pad bij de koekjes
hoor ik zijn collega zeggen dat hij niet
naar mij had moeten luisteren

de collega is ouder
en van het ras dat wel naast de koningin
op het bordes plaats mag nemen
de jongen is zwart

ik heb haast
en reken af bij een vriendelijke
caissière met hoofddoek

op de fiets naar huis spookt een foto door mijn hoofd
van een vrouw die ik in het genocide museum te litouwen zag
ze werkte voor de partizanen

nadat ze gevangen genomen werd
en een zelfmoordpoging met pistool mislukte
brak ze in het ziekenhuis de thermometer
en zoog met haar laatste beetje kracht
het kwik eruit

de friese boeren vochten vroeger
alleen voor hun heer als ze voor het melken
weer thuis waren

dit land is klein
dat zal het blijven

Geschreven voor het radioprogramma Dit is dag – http://www.eo.nl/ditisdedag

P.s. de tentoonstelling was indrukwekkend, maar ook zeer beperkt, omdat er maar weinig aandacht was voor het lot van de Joodse bevolking van Litouwen die zowel door de plaatselijke bevolking (uit economische en anti-semitische overwegingen) en de Duitse overheersers ten tijde van WO II vermoord werd.

Kijk daarom ook hier eens: http://holocaustinthebaltics.com/the-genocide-museum