De komende dagen plaats ik hier een aantal recente recensies van Overwoekerd, maar dan met de hele gedichten waar de criticus/ca op in is gegaan. Hieronder voor de volledigheid een stukje (geen recensie) dat Herman van Veen voor zijn weblog.
Weblog Herman van Veen
maandag 19 juli 2010
Overwoekerd
Tsead Bruinja is een Friese dichter.
Hij is nu net zo oud als ik was
toen mijn vader zo oud was
als ik nu ben.
Een jongeman dus.
Tsead schrijft zijn gedichten vaak in het Fries,
vaker in het Nederlands.
Vond een paar van zijn bundeltjes
jaren geleden
in een boekenwinkel achter de Grote Kerk in Antwerpen.
Heb inmiddels al een heel stapeltje
waar ik graag in blader.
Met de post kreeg ik zijn nieuwste werkje.
Overwoekerd.
Vierenzeventig bladzijden woorden.
Mede tot stand gekomen
dankzij een werkbeurs van het Nederlandse Letterenfonds.
Ene Willem schrijft op de achterkant:
“Tsead is een dichter
die teder en liefdevol kan zingen,
maar ook stevige, ruige beelden en klanken kan gebruiken.
Zachtmoedig én stoer.
Een strelende hand én een vuist…”
Ernaast staat het gedicht “Licht”.
er is licht
en iets dat daartussen staat
een muur
een figuur
een leven lang
ben je onbenaderbaar
kweek je vuisten
bedek je een graf
met je hele lichaam
verduister je het gat
van een deur
er is licht
iets dat daartussen staat
en er is een weg
waarop je je spullen achterlaat
er is licht
dat je iets wil vertellen
ga weg
laat liggen
neem op
Bij Tsead lijken de woorden te leven.
Ze veranderen.
Ben ik vrolijk
dan lezen zijn teksten mij treurig.
Ben ik verdrietig
dan lezen zijn woorden me blij.
Bron: http://www.hermanvanveen.com/Herman-van-Veen/nl-NL/weblog.aspx
Tsead Bruinja 
Plaats een reactie