De regen tikte op het dak van de taxi toen ik om drie uur vannacht, net van de dansvloer af in de Rotterdamse Schouwburg, de reis begon naar het William Moris Observatorium bij Lelystad, waar om vijf uur vanochtend het festival Sunsation plaats zou vinden.
De taxichauffeur kwam uit Kroatië en was van oorsprong Servisch Orthodox. Tijdens zijn jeugd wilde hij graag soldaat worden en toen hij dat eenmal was, brak de oorlog los. Zijn kazerne werd omsingeld door de vijand die hem en zijn collega's vervolgens probeerden uit te hongeren. Hij kwam 26 kilo lichter thuis, waarop zijn vrouw zei geen dag langer meer in het land te willen wonen.
Om kwart over vier stapte ik het drassige veld van Sunsation (http://www.festivalsunsation.nl/) op, werd hartelijk ontvangen door organisator Bert en door dichter en presentator Ruben van Gogh. Voor hen was het zaterdag, voor mij nog vrijdag, dus ik wilde liever bier dan koffie, maar kwam niet verder dan een paar slokken, omdat men misschien toch een slaapplek voor mij had.
Even later lag ik in mijn kleren in een slaapzak in een omgewerkte zeecontainer met op de achtergrond het keiharde ratelen en brommen van een generator, en meer regen nu op het dak van de container.
In de 2,5 uur halfslaap hoorde ik een metalband het festival openen, flarden poëzie en om kwart voor zeven de vriendelijke woorden van een van de medewerkers dat ik bijna aan de beurt was.
Onder een paraplu en met de slaap nog in mijn ogen luisterde ik aan de zijkant van het podium naar de voordracht van Bart FM Droog die het publiek, dat in grote getale op was komen dagen, geheel in regenkleding verpakt, vaardig entertainde.
Dat leek mij ook maar het beste in die barre weersomstandigheden, het publiek wat vermaken en ze wat laten lachen. Tijdens mijn voordracht probeerde ik nog de zon aan te roepen zich te tonen, maar dat werkte averechts. Het kwam met bakken naar beneden.
Niettemin werd een geslaagde voordracht en kon ik met gerust hart naar huis vertrekken, met een koffer vol nieuwe bundels die ik op Poetry International had gekocht en een lever die even met vakantie moet.
Het was een geslaagd festival, met weinig minpuntjes, hoewel ik de verwijten aan website de Contrabas in het juryrapport van de Buddingh' niet op zijn plaats vond. Als je iets over die site wilt melden, dan gebruik je ter plekke maar de reactieknop. Verder waren de lezingen tijdens het Juiste Woord over het vertalen mij wat te droog, op die van Rob Schouten na, en had het festival nog wel een paar dagen langer mogen duren, want de sfeer bij de nazit kwam er pas sinds donderdag goed in.
Hieronder nog een laatste foto, ditmaal van vertaler Willem Groenewegen die o.a. de werkvertalingen had gemaakt voor de vertaalworkshop rondom het werk van Tomas Lieske en ons vertelde over een zoektocht naar de bijnaam van bewoners van Roelofarendsveen, 'sprotbuikers', waarvoor hij zelfs het gemeentehuis had gebeld. Groenewegens hele blogtekst is te lezen op: http://www.poetryinternationalblog.org/?p=258
Bij thuiskomst, strompelde ik naar mijn bed, zag dat Overwoekerd gerecenseerd was op Poëzierapport en kon op de blackberry de pagina niet open. Normaal zou ik weer zijn opgestaan, maar ik was bekaf en zette pas om drie uur de computer aan om het stuk van Willem Thies te lezen, waarin Thies mij op nieuwe lijnen in de bundel attendeerde, waarvoor dank. Hieronder een deel van de eerste alinea:
"…Het is een bundel vol lyriek, dynamiek en dramatiek, een hoogst persoonlijke bundel ook, en tegelijk de meest geëngageerde die Bruinja tot nu toe schreef.
Het, overigens titelloze, gedicht dat naamgever is van zowel bundel als openingsafdeling, is wonderschoon en meeslepend:
overwoekerd door de dood en er niet mee bezig overwoekerd door de liefde en er niet mee bezig overwoekerd door de jaloezie en er niet mee bezig overwoekerd door de haat en er niet mee bezig overwoekerd door de geilheid en er niet mee bezig overwoekerd door de woede en er niet mee bezig overwoekerd door het geloof en er niet mee bezig door de muziek overwoekerd door de dood en er niet mee bezig overwoekerd door de liefde en er niet mee bezig overwoekerd door de jaloezie overwoekerd door de haat overwoekerd door de geilheid overwoekerd door de woede overwoekerd door het geloof overwoekerd door de muziek overwoekerd door het verdriet en er niet mee bezig
Dit is een lied, meer specifiek: een blueslied. Het is een elegie. Het is een bezwering. Een gebed. Een spreekgezang. Een psalm.
En toch ook niet, althans: niet alléén. Het is een (zelf)overwinning, een ontworsteling aan wat verstikt, een verheffing, een bevrijding, het is het tegendeel van defaitisme.
Naar de vorm is het een simpel gedicht…"
Lees de rest op: http://www.pzr.be/
Tsead Bruinja 
Plaats een reactie