Wim Brands had een leuke verrassing voor me toen ik om half tien studio Desmet binnen liep. Ik moest binnen een half uur een gedicht schrijven over Jack de Vries, omdat ik dat eerder in zijn uitzending en ook al vaak voor 'Dit is de dag' had gedaan.
Gelukkig had ik iets veel wezenlijkers meegemaakt dan het debacle dat Jack heet. Ik had de avond daarvoor de nieuwe aangrijpende bundel van Vrouwkje Tuinman (http://www.vrouwkje.com/) en fotografe Andrea Stultiens (http://www.andreastultiens.nl/) gelezen over het verlies van twee vrienden en in het geval van de fotografe, een zus, waarbij je via gedichten en foto's de ziekenhuisopname en de uitvaart van twee jonge mensen stap voor stap meemaakt.
Web: http://www.dejongehond.nl/data/intensive_care.html
De gedichten en de foto's in dat boek hielden me bezig en moesten wel in het gedicht, misschien eigenlijk meer een poëtische collumn, belanden:
vlezige adjudante
het was onrustig in het zaaltje waar nobelprijswinnaar j.m. coetzee
een lintje opgespeld kreeg door een stuntelende wethoudster
dhoya een vriend van mijn vrouw
die net terug was van een stage
als jachtopziener in zuid-afrika
begon over de vlezige sergeante
van jack de vries
ik verbeterde hem
adjudante
als hyena’s lachten wij om jack
en het abominabele engels
van de wethoudster
met het lintje
er zijn hyenavrouwtjes waarbij de clitoris
net zo groot is als een kleine penis
zei dhoya
waarna twee academici
en ik zeg dit niet met dédain
ik houd van academici
ben er met één getrouwd
een volledig uitgeschreven
interview voorlazen
coetzee’s gezicht bleef onbewogen
geen grijns grimas of flauw lachje
kon er vanaf
ik dacht aan jack
zijn rode oortjes
en zijn vlezige adjudante
fietste naar huis
waar de nieuwe bundel
van vrouwkje tuinman
op de deurmat lag
over twee jonge mensen
die te jong stierven
op de foto’s zien we
een geranimeerde vrouw aan de beademing
een gereanimeerde overleden vrouw
die wordt aangekleed voor de begrafenis
blote schouder
bh bandje
glanzend haar
een aangeklede gereanimeerde overleden vriendin in de kist
tijdens de dienst opgebaard en vanaf het hoofdeinde gefotografeerd
de borsten in de paarse trui kleine heuvels
ik dacht niet meer aan hyena’s
niet meer aan jack de vries
© Tsead Bruinja
Terwijl ik het gedicht schreef, zag ik Wim Brands aan de andere kant van het studioraam juist met het boek van Vrouwkje zwaaien. Zij bleek een uur na mij bij hem te gast te zijn.
Terugluisteren kan via:
http://www.vpro.nl/programma/deavonden/afleveringen/43257527/
Vrouwkje is te horen in het vierde uur en ik in het derde.
Tsead Bruinja 
Plaats een reactie