Tsead Bruinja

Heb even twee dagen geen blog kunnen schrijven vanwege de lange nachten buiten op terrasjes en de volgeprogrammeerde dagen.

Eergisteren bezochten we een vulkaan, waarbij de zwaveldampen behoorlijk misselijkmakend waren. Het uitzicht was echter schitterend.

Toen het eenmaal donker was daalden we af in een lange tunnel die ontstaan was door verschilen in warme en koude lucht. Er liepen lange boomwortels door de tunnel die daar voeding zochten in de guano van de vleermuizen. Vroeger was het een plek voor de vergaderingen over welke maagd er in de vulkaan geworpen zou worden om deze wat te kalmeren. Later was de tunnel een vluchthaven voor opstandelingen.

Gisteren lazen de dichters voor in nabijgelegen steden en dorpen. Ik ging naar Jinotepe, waar we voorlazen in een park na een ontmoeting met de gemeenteraad en de burgemeester. Na afloop kregen we een lunch aangeboden met een groot officieel affiche in een lijst, waarvan de glasplaat bij mij in de bus meteen knapte.

We kregen ook een rondleiding door het centrum van Jinotepe, maar veel kan ik daar niet over vertellen, want het was allemaal in het Spaans. Het meest opmerkelijke was voor mij de beeldende kunst in de bibliotheek:

Terug in Granada moest ik meteen met een andere groep mee naar een middelbare school. Van de Australische dichter Stuart Cooke hoorde ik hoe zijn dag vooral had bestaan uit wachten op een bus en hoe hij zich op had gewonden over de slechte kwaliteit van zijn vertalingen. Zijn voordracht was niettemin erg goed, zoals ongetwijfeld niet te zien valt:

De organisatie sprong gisteren erg slordig om met de vertalingen. Tijdens de openingsavond mochten we nog met jonge acteurs samenwerken en de teksten samen voorbereiden, maar gisteren vroegen onze begeleiders vlak voor het eigenlijke optreden of wij hen de vertalingen wilden geven, want die hadden zij niet meegenomen en dus ook niet voorbereid.

Aangezien mijn zwager vloeiend Spaans spreekt en ik een opname van zijn voordracht van drie van mijn gedichten op mijn Ipod had gezet, kon ik een phonetische versie opschrijven en op de school en in het park zelf in het Spaans voorlezen.

Nadeel was dat mensen in het publiek dachten dat ik dan meteen ook Spaans kon spreken. Wellicht dat ik toch eens een cursus moet gaan volgen.

Het is hier snikheet vandaag omdat de lucht veel vochtiger is geworden. Iedereen is bekaf van de voordrachten, het kletsen en het vele drinken. Ik heb zin om naar huis te gaan, maar zal de dichters en de jonge mensen van de organisatie absoluut gaan missen.

Ondertussen kan ik dit land van harte aanbevelen als vakantiebestemming. De mensen zijn aardig, de prijzen zijn laag en het weer is nu in ieder geval erg zonnig. Bovendien is het een geweldige beleving om op een vulkaan te staan en de zon te zien ondergaan, ondanks de gassen.