Tsead Bruinja

Uit de erfenis van Adriaan Jaeggi kreeg ik de schnabbel 'sneldichten' tijdens het Sinterklaasfeest in de Stadsschouwburg van Amsterdam.

Sinterklaas (Hans Kesting) was geblesseerd aan zijn rechterbeen en moest van zijn paard getakeld worden.

Tijdens de speech van Sinterklaas, die daarvoor nog even 'een zak tuinaarde had opengescheurd' backstage, speelde een van de pieten voor paardenfluisteraar:

Die zak tuinaarde werd opengescheurd tijdens de toespraak van Dries van Agt, die een moralistisch praatje hield over het gebrek aan fatsoen in de Tweede Kamer, het omroepbestel en het gebrek voor kunst en cultuur op tv. Het was allemaal goed bedoeld, maar lang niet zo scherp en grappig als de toespraak van professor Heertje vorig jaar.

Na de tuinaarde en van Agt begaf het publiek zich in de gangen en foyers van de schouwburg, waar ze allerlei oud-Hollandse spelletjes mochten doen, zoals zaklopen.

Bij mij mochten ze lekker onfatsoenlijk schelden op de zwarte pieten Scheringa, Willem-Alexander en ander gespuis in de vorm van korte gedichten.

Dat leverde grappige gedichten op waarin na het 'vergaren van de duiten', gegooid mocht worden met 'kluiten'.

Het is soms wat vreemd om zo de clown uit te moeten hangen voor geld, maar het levert ook weer de nodige relativering van de nobele dichtersroeping.

Dat nobele miste ik een beetje bij de Vinkenoogmemorial gisteren in Paradiso en dat lag mede aan mij. De organisatie was rommelig en het was niet erg duidelijk wat er van de dichters werd verwacht. Alleen F.Starik en Nico de Keuning besteedden in hun voordracht echt aandacht aan het werk van Simon Vinkenoog. De rest van ons las voor uit eigen werk.

Toen ik in de tram stapte vroeg ik me al af, waarom ik niet Vinkenoogs verzameld werk mee had genomen waaruit ik graag een vroeg gedicht had voor willen lezen. In het keldertje van Paradiso speurde ik nog naar het boek bij de andere gasten, maar niemand had het bij zich. Ik zag nog wel hoe F. Starik tijdens de voordracht van Erik Jan Harmens de kletsende Hugo Brandt Corstius en T. van Deel de zaal uit bonjourde.

Hieronder het gedicht alsnog:

Afrekening

Ik was de haat
de adem van de dood
en andere grote woorden
die aan dit jonggestorven leven
als vrachtgoed toebehoorden

hetzelfde leven dat bedrogen
godscheeps verlaten
in niets heeft kunnen baten
vrouw niets ochtendniets
vergeten dwaasgevaarlijk niets
mijn hart o synagoge

© Simon Vinkenoog
uit Vinkenoog Verzameld (Nijgh & Van Ditmar, 2008)

Vinkenoog verdient een betere herdenking en Jaeggi bedankt ;o)!