Tsead Bruinja

De vrijdagavond begon goed met de Vlaamse groep The Bony King of Nowhere, dromerige folk met veel galm en een ongewoon volle zaal voor een openingsact: http://www.myspace.com/thebonyking

Die zaal bleef de hele avond goed gevuld, ook voor popjournalist en voormalig trotskist Leon Verdonschot die Harry de Winter vertelde dat hij nooit gitaar had leren spelen omdat hij met zijn marxistische gitaarleraar het alleen maar over het communisme had gehad: http://www.leonverdonschot.nl/

(de man op het tv scherm is inderdaad Chris de Burgh, een van de favoriete zangers van de moeder van Verdonschot. Hij is nu wat al te gladjes, maar probeer eens wat van zijn eerdere albums te beluisteren)

Het was inmiddels verschrikkelijk warm in de zaal geworden, toen Natalie Merchant het podium betrad voor een intiem concert met twee gitaristen en een cellist, die vanwege zijn klassieke opleiding nog wat geplaagd werd:
http://www.nataliemerchant.com/

Er mochten alleen foto's van Merchant genomen worden door de pers, dus van Merchant geen plaatje, maar kijk in maart 2010 in de schappen van je platenboer voor haar nieuwe cd Weave your sleep, waarop ze werk van veelal onbekende dichters in prachtige nummers heeft omgesmeed.

Schrijver en stand-up comedian Tim Foncke schreef brieven aan een knap collegaatje van de supermarkt waarin hij werkte en aan zijn baas die hem ontsloeg. Ik kon me als ex-vakkenvuller goed vinden in zijn sarcatische verhalen:
http://timfoncke.blogspot.com/

Scott Matthews sloot, onder gejoel van een publiek dat hem niet wilde laten gaan, de avond af met een solo optreden, waarbij hij gebruik maakte van 6 verschillende gitaren, wat soms wat technische problemen, maar vooral ook een ingetogen show opleverde, waarbij de zang deed denken aan een mix van Chris Cornell en Jeff Buckley:
http://www.scottmatthewsmusic.co.uk/

Wie in het gelukkige bezit is van een kaartje voor de zaterdagavond van Crossing Border (www.crossingborder.nl), raad ik aan zeker niet de openingsact Mumford & Sons te missen!