Tijdens ons huwelijk op het strand van Zandvoort werden er door vrienden en familie stukjes voorgedragen en gezongen. Het stukje dat de grootste indruk op me maakte, naast het gedicht dat Sas had geschreven, was van de hand van Dylan van Rijsbergen. Hij vertelde over onze kennismaking en hoe hij mij had zien veranderen.
Gisteren presenteerde Dylan, die in het dagelijkse leven voor de omroep werkt en zich daarnaast roert in discussies over slow-sex en andere zaken, tijdens een avond van Women Inc. in Amsterdam, zijn boek Het onbehagen van de man.
Ik krijg altijd een beetje de kriebels bij het feminisme, de feminisering van de maatschappij en gepraat over het vaderschap en huismannen united, maar ondanks veel gegiebel zijn er toch wat dingen blijven hangen van de presentatie, waarbij Dylan in gesprek ging met hoogleraar rechtsfilosofie Andreas Kinneging, die vooral uitgaat van de biologische verschillen tussen man en vrouw, in tegenstelling tot Dylan die ook de cultuur ziet als een grote invloed op de ongelijkheid tussen man en vrouw.
Het was een moeizame discussie, met name omdat Kinneging een beter geoefend debater was en een irritant starre houding aannam, maar het boek was er en daar gaat het om.
Hieronder een stukje tekst van de website van Augustus, Dylan's uitgever:
Waar zijn de echte mannen toch gebleven? Publicisten en cultuurpessimisten, filosofen en zelfhulpgoeroes beweren dat de Nederlandse samenleving verregaand is gefeminiseerd. Mannen zouden vervreemd zijn geraakt van hun masculiene 'kern'. Dat zou hen onverantwoordelijk, onzeker en overgevoelig maken. Volgens deze redenering zijn mannen van nature geprogrammeerd om te vechten en te presteren, niet om aardappels te schillen en luiers te verschonen.
In Het onbehagen van de man maakt Dylan van Rijsbergen korte metten met romantische manbeelden van de jager, de cowboy of de viking. Mannen, betoogt hij, zijn veelvormiger dan zulke schrale stereotiepen. De hang naar de 'echte' man lijkt een weerspiegeling van maatschappelijk onbehagen. Juist dan krijgen verouderde rolpatronen en verwachtingen weer nieuwe glans. Maar in een moderne samenleving is machismo eerder een last dan een zegen.
Bron: http://www.augustus.nl/result_titel.asp?Id=2617
Blog van Dylan: http://nemodroomt.web-log.nl/
Nu maar wachten op Dylans huwelijk, zodat ik hem dan kan vertellen over hoe trots ik op hem was gisteren!
Tsead Bruinja 
Plaats een reactie