Gisteren of vandaag is er voor het eerst een gedicht van mij gebruikt voor een overlijdensadvertentie.
Als het voor een onbekende was geweest, was het misschien als een klein succesje gevierd hier ten huize, maar de overledene was een lieve man van in de vijftig die we leerden kennen in Sloten tijdens een kunstweekend een poosje geleden. Hij heette Phillip en stierf onverwacht tijdens een vakantie aan hartproblemen.
Wij werden destijds in Sloten voortreffelijk opgevangen door Phillip en zijn vrouw Marjan. Het waren twee hardwerkende openhartige en levenslustige mensen bij wie de voordeur altijd openstond.
We dronken wijn (een heerlijk rode Spaanse die Frison heette) en spraken over ons werk. Phillip had later tegen de mede-organisatoren gezegd dat hij echt geïnteresseerd was geraakt in poëzie.
Het was een mooi weekend en het leek een begin van een vriendschap, waarbij je elkaar misschien niet heel vaak ziet, maar elkaar wel kent en bij een volgende gelegenheid glimlachend een nieuwe fles wijn opentrekt en met groot gemak het gesprek voortzet.
Dat gesprek zal er niet meer van komen en dat is k*t.
*
Hieronder het gedicht bij de advertentie. Het is eerder gepubliceerd in Batterij (Contact, 2004) en werd geschreven bij een Eenzame uitvaart. Vreemd hoe een dergelijke tekst zowel gebruikt kan worden voor het overlijden van iemand, bij wie niemand op de begrafenis dreigt te komen, als bij iemand die waarschijnlijk een 'volle bak gaat trekken'.
Ik ga het gedicht woensdag voor die 'volle bak' en vooral voor Phillips vrouw Marjan en hun kinderen voorlezen. Een eer.
adem
voor wie na dit lichaam
verschijnt en in zijn bed
klimt vannacht
kruip dicht tegen haar aan
kruip dicht tegen hem aan
houd jezelf vast en
luister naar je adem
loop desnoods naar het
koude raam en bevochtig
voor wat na dit lichaam
verdwijnt en geen meer
havent
ik dank je alvast
voor de weg die je was
en blaas
voor wie hier na
voor wat hier na komt
adem
het mechaniek knarst
de lucht achter de bomen
loopt vast
Tsead Bruinja 
Plaats een reactie