Tsead Bruinja

Zit helemaal in Alleen maar nette mensen van Robert Vuijsje ondergedompeld. Net als bij Kluun is het zo'n boek dat ik het liefst binnen een paar uur wil uitlezen.

Ik kreeg het boek gisteren van Sas toen we vooraf aan de voorstelling Brigadier Fub of het eeuwige menselijke (http://www.theatergroepcarver.nl/actueel.php) wat tijd over hadden en ik een muziekblaadje of een pageturner zocht.

De voorstelling was best aardig, maar er zat niet echt een plot in. Drie vrouwen en één man van over de vijftig waren in trainingspakken gekleed met grote billen en een bult over de hele breedte van hun schouder. Daarnaast hadden ze allemaal ongeveer dezelfde pruik op en dezelfde rode schoenen aan.

(De foto is afkomstig uit een artikel over het stuk op recensiewebsite 8Weekly: http://www.8weekly.nl/artikel/7226/theatergroep-carver-brigadier-fub-of-het-eeuwig-menselijke.html)

Het script deed me het meest denken aan het absurde werk van Gumbah of Hans Teeuwen, waarbij de grappen/monologen dit keer verdeeld waren over vier personen, die elkaar soms erg merkwaardig aankeken.

De grappen waren erg goed en de westerse mens werd met al zijn onzinnige gedrag, met name het reizen op cruiseschepen, goed te kijk gezet, hoewel ik, wellicht door het lezen van Alleen maar nette mensen bij het Volkse taalgebruik van de personages in Brigadier Fub, een beetje het idee kreeg dat er een intellectueel leentjebuur had gespeeld bij de gesprekken van 'gewone mensen'. De zaal lachtte vooral om 'de anderen' en niet om zichzelf.

Niettemin ben ik blij dat ik naar het stuk ben geweest en neem ik me maar weer eens voor om wat vaker van de bank af te komen en naar het theater te gaan.

Voor wie vanavond zin heeft om naar een mooie avond over het werk van Louis Th. Lehmann te gaan, raad ik aan om zich om 20.00 op de Weimarstraat 36 te melden in Den Haag, waar muziek van Lehmann gespeeld zal worden door Guus Janssen en gezongen door Caroline Erkelens en ik een aantal gedichten van Lehmann zal voorlezen, een hele eer. Meer op http://www.borderkitchen.nl/ en op http://www.epibreren.com/lehmann/. Hieronder één van mijn lievelingsgedichten van Lehmann:

Arktophile rap

Wie was Edward Bear?
Wie meende het eerst zijn beeltenis te maken?
Waarom kwam die in de mythologie?

Wie deed geloven
dat beren vriendelijk zijn
en in het gezelschap van kinderen zouden passen?

Misschien de leider
van de dansende beer.
die bij wijze van PR
en met grote voorzorg
kinderen liet kennismaken
met de mythische stamvader,
voor wie het weet
de dreigende slaaf
met zijn kleine oogjes
in mensenbanden.

Hoe kwamen er berenateliers,
Teddy-fabrieken?
'Knopf im Ohr'.
Wie weet meer?

Ongeveer een eeuw geleden
kreeg een Teddybeer een tweede naam:
Winnie-the-Pooh!
Wie kent die niet?
Maar Winnie-the-Pooh
(daar helpt geen lieve moedertje
of vadertje Disney aan)
was en bleef
een literair beest:
strictly for grown-ups!

Maar de Teddybeer
metamorfoseerde weer.
Door technologie
en mythologie
(ook genaamd: science-fiction).
Hij verbleekte tot geel,
kreeg puntige oortjes
en ronde vlekken
en een zig-zag staart.
Hij werd een wezen in een pantheon;
de hemel van de pokémon.

Picachu in de poppenwagen,
Picachu in de kinderwagen,
het kind loopt er naast
Picachu zittend op de top
van een verticale draad.

Winnie-the-Pooh werd Picachu.
(herhaal tot hoorders onrustig worden)

Uit de bundel Toeschouw (De Bezige Bij, 2003)