Tsead Bruinja

Even een kort blogje, want we vertrekken vandaag.

Gisteren hebben we een auto gehuurd en zijn daarmee naar Pretoria gereden. Het was een Volkswagen Chico, een jaren tachtig Polo voor de kenners, die hier blijkbaar vanwege de lage kosten nog steeds gemaakt wordt.

De wagen had geen centrale portiervergrendeling, dus we moesten een beetje opletten, maar over het algemeen heb ik niet echt gevoeld dat we in gevaar verkeerden. Dat kwam ook doordat we niet door geweldadige wijken reden.

Overal in de buurt wordt aan de weg gewerkt, waarbij je ook veel mensen niets ziet doen. Aan het begin van de werkzaamheden staat vaak een zwarte man met een rode vlag te zwaaien. Zo iemand doet dat de hele dag in de brandende zon met, als hij geluk heeft, een kapje voor zijn mond tegen de uitlaatgassen.

In Pretoria zag ik op de hoek van de straat een blanke zwerver van in de twintig. Echt blank was hij niet. Zijn huid had een vreemde oranjegele kleur aangenomen, bijna de kleur van sommige aarde hier. Hij liep op een sok, had verder weinig kleren aan en zag eruit alsof hij verslaafd was.

Vreemd dat een blanke bedelaar andere emoties bij je oproept dan een zwarte, maar deze zag er ook wel veel beroerder uit dan de zwarte bedelaars die we hebben gezien.

Ik vroeg me af hoe zijn jeugd was geweest of er toch ook niet betere momenten in zijn leven waren geweest. Een verjaardagsfeest, waarop hij alle kaarsjes uit mocht blazen, een tafel met cadeautjes.

Dat zijn vragen die je bij elke bedelaar zou moeten stellen. En dan hebben we het nog niet gehad over wat voor toekomst je ze zou willen toewensen.

Dank voor het volgen van mijn reiservaringen en graag tot ziens in Nederland!